Similar Posts
Hoe noemen we…..
Er komt een professor bij een universiteit kijken of de studenten wel slim genoeg zijn. Hij vraagt of de slimste student even bij hem wil komen voor een paar vraagjes. Nou dus die jongen komt naar de professor toe. En de professor begint met de eerste vraag:
“Hoe noemen we het ding om naar de sterren te kijken?”
Waarop de student antwoordt:
“Een telescoop.”
“Goed,” zegt professor, “en om naar bacterien te kijken?”
“Een microscoop.”
“Goed. En nu een lastige: Hoe noemen we het ding om door muren te kijken?”
Waarop de student vraagt:
“Kan dat dan?”
“Ja,” zegt de professor.
“Waarmee dan?” vraagt de student.
“Met een raam, mijn beste jongen, met een raam!”
Straf
De directeur stapt de lawaaierige klas binnen.
Hij wil nu eindelijk die herrieschoppers eens straffen.
‘Geert, wat heb jij uitgespookt?’
‘Ik heb krijt naar het bord gegooid.’
‘Honderd strafregels! En jij Wim?’
‘Ik heb een punaise op de stoel van de meester gelegd.’
‘Wat?! Tweehonderd strafregels. En jij, Peter?’
‘Ik heb snippers door het raam gegooid.’
‘Oh nou…, dat valt wel mee; geen strafregels!’
Op dat ogenblik komt er een jongen binnen, vol blauwe plekken en schrammen.
‘En wat doe jij daar?’, vraagt de directeur boos, ‘Hoe heet jij?’
‘Swen Snippers, meneer.’Zo gaat het momenteel in Holland….toch
Op een dag stond er bij het asielzoekerscentrum een Noord Afrikaanse gelukszoeker. Plotseling verscheen er een fee die zei:
Ik ben door de PvdA naar jou toegestuurd om drie wensen voor jou te vervullen omdat jij nu net in ons land bent aangekomen met je vrouw en je acht kinderen.”
De man kijkt verbaasd op en zegt ” Waar ikke vandaan kom hebben we heel vaak een slechte tanden dus ikke wil goed gebit.”
De fee keek naar de rotte tanden van de man knipte met haar vingers en…. Poef ! De man had plots een prodent stralend gebit.
“Ik heb nog twee wensen voor je in de aanbieding. Waar kan ik je verder mee verblijden ?”
De afrikaan kreeg nu plots wat meer lef en zei “Ikke wil grote villa midden in Utrecht met acht slaapkamers en dat de rest van mijn familie hier ook naartoe kan komen !”
De fee knipte weer met haar vingers en.Poef ! Zat hij plotseling in een mooie, dure Utrechtse villa voor de open haard omringd door zijn familie.
“Nou heb ik er nog eentje voor je” zegt de fee.
“Goed.. ikke wil nu een echte Nederlander worden.. Met Nederlandse kleren, een Nederlands gezicht en een Nederlandse naam. ”
De fee knipte weer met haar vingers en.Poef ! Daar stond Achmed mar nu met de naam Piet Jansen in zijn jasje van de Wibra en geen cent op zak en ook de dure villa was foetsie.
Ook hij had weer een mooie bek vol rotte tanden omdat hij de ziektekostenverzekering niet meer kon opbrengen.“Oh waar zijn mijn mooie gebit ? Waar zijn mijn mooie huis ?” Ook familie foetsie.
Jammerde hij.
De fee grijnsde heel gemeen en zei: “Ja knul,nou ben je een echte Nederlander.
Nou moet je het maar zelf uitzoeken.
Vergeven
De pastoor komt Marieke tegen op straat. Wat is er Marieke? Je kijkt zo triestig. “Och meneer pastoor” zegt Marieke, “je weet dat mijn Stef drinkt, maar nu krijg ik de laatste tijd ook nog slaag.” “Dat is wel erg” zegt meneer pastoor, maar probeer hem toch te vergeven!”
“Dat heb ik al drie keer geprobeerd meneer pastoor, maar hij heeft een maag van beton!”
De bootreis
Er zit een meisje in een café nogal sip te kijken en te zuchten. Een jongen gaat naar haar toe, en vraagt wat er aan de hand is. ‘Nou,’ zegt het meisje, ‘ik zou zo graag mijn zus eens bezoeken in Zuid-Afrika, maar de bootreis is veel te duur.’ ‘O, maar dat komt goed uit,’ zegt de jongen, ‘want ik ben matroos. Ik wil je best in mijn plunjezak het schip op smokkelen.’ ‘Dat zou geweldig zijn,’ zegt het meisje, ‘maar wat moet ik daar voor doen?’ ‘Nou,’ zegt de jongen, ‘ik kom je elke avond eten brengen. En dan zou ik het fijn vinden als ik een half uurtje bij je mag komen liggen.’ ‘Dat is wel goed,’ zegt het meisje. Dus wordt het meisje het schip op gesmokkeld. Elke avond komt de matroos haar eten brengen, en blijft dan een half uurtje bij haar. Na drie weken vindt het meisje de reis wel lang gaan duren. Ze besluit maar eens naar boven te gaan. Boven gekomen ziet ze de kapitein lopen, en aan hem vraagt ze: ‘Kapitein, duurt het nog lang voordat we in Zuid-Afrika zijn?’ ‘Nogal,’ zegt de kapitein, ‘want dit is de veerboot naar Texel.’



