Ellis en Ben is een Nederlands zangduo, bestaande uit het echtpaar Ben ten Donkelaar (geboren in 1940 in Enschede) en Ellis Bloemsma (geboren in 1945 in Emmer-Compascuum). Ze zijn bekend om hun optredens en opnames van Nederlandstalige en vaak volkse muziek. Ze hebben een plek in de Nederlandse muziekgeschiedenis, met name binnen het genre van het levenslied.
Vanmorgen zat ik in de Engels tuin. Op een gegeven moment kwam er ’n dakloze man naast me zitten. Hij begon te praten en zei: “Vorige week had ik alles nog. Een kok die mijn eten kookte, een kamer met T.V. alleen voor mij, internet, ik kon koffie of thee zetten, mijn kleren werden gewassen, ik kon gratis naar de dokter en tandarts enz…. en ik had een dak boven mijn hoofd…” “Wat is er dan allemaal gebeurd?” vroeg ik. “Drugs? Gokken? Vrouwen?”
“Neen”, antwoordde hij, “ik werd ontslagen uit de gevangenis.”
Caterina Germaine Maria Valente (Parijs, 14 januari 1931 – Lugano, 9 september 2024) was een Frans-Italiaanse zangeres. Ze was in de jaren vijftig tot omstreeks 1965 in Nederland en België enorm populair. Valente was samen met haar broer Silvio Francesco ook succesvol in het theater, de film en later op tv. Valente werd geboren te Parijs als dochter van de accordeonist Giuseppe Valente, en de muzikale clown Maria Valente. In 1952 huwde ze met jongleur Erik von Aro, die haar manager werd. Ze begon als zangeres en danseres bij het circus Grock en maakte in 1953 haar eerste platenopnamen als zangeres van het orkest Kurt Edelhagen op het platenmerk Polydor. Haar eerste grote hit had ze in 1954 met Ganz Paris träumt von der Liebe, de Duitse vertaling van I love Paris van Cole Porter. Malaguena dateert uit datzelfde jaar. Ze werd tussen 1954 en 1962 de bekendste schlagerzangeres. Midden jaren 1950 trok Valente geregeld met Bobbejaan Schoepen op tournee door Duitsland. In 1960 bracht ze ook een door Schoepen gecomponeerd succesnummer uit in Italië: In de schaduw van de mijn, ofwel Amici miei. In 1955 stond ze in Nederland in de hitparade met achtereenvolgens Malaguena, The breeze and I, Siboney, Baiao Bongo en Fiesta Cubana. 1956 zette ze in met de Franse en Spaanse versie van Granada waarna ze in de film Bonjour, Kathrin de gelijknamige song zong, en Steig’ in das Traumboot der Liebe. Uit hetzelfde jaar dateert Wo meine Sonne scheint, de Duitse vertaling van Island in the sun van Harry Belafonte en Bouquet de rêves. Tiptipitipso uit 1957 was begin 1958 haar eerste grote hit in de Nederland en België, gevolgd door Spiel’ noch einmal für mich Habanero, in het Frans Jéremie, met Une nuit à Rio Grande als b-zijde. In juli 1958 stond ze ook met Melodia d’ amore in de hitlijsten.
In 1959 stapte ze over naar Decca. Daar werd ze begeleid door het RIAS Tanzorchester van Werner Müller. Tschau, tschau Bambina, de Duitse vertaling van Domenico Modugno’s San Remohit Piove, werd in Nederland in 1959 nummer 1 en stond zes maanden in de hitparade. Met Sweetheart, my darling, mijn schat/Bon giorno deed ze het nog beter; het werd eveneens nummer 1 en stond acht 8 maanden in de hitparade. Polyglot Caterina, die inmiddels in twaalf talen zong, zong het nummer in een merkwaardig Nederlands, in een arrangement van Werner Müller. In 1959 stond ze met negen nummers in de Duitse hitparade. Tot 1963 stond ze in de Lage Landen bijna onafgebroken in de hitparade met al of niet originele Nederlands- en Duitstalige nummers als La strada del amore, Mijn souvenir (My happiness van Connie Francis), Marina (Rocco Granata), Adonis/Er is geen dag, Zu viel Tequila (Too much tequila), Zeeman (Seemann van Lolita), Itsy bitsy, teeny weeny (Brian Hyland), Oh, Valentino (Connie Francis), Ein Schiff wird kommen (Lale Andersen), Suco, suco (Alberto Cortez, Ping Ping), Pepe (Duane Eddy), Quando, quando (samen met broer Silvio Francesco, oorspronkelijk een San Remohit uit 1962 van Tony Renis), Gondola, gondoli en Tango Italiano, (eveneens San Remohits uit 1962, van respectievelijk Bruni en Ernesto Bonino en Milva en Sergio Bruni), Tout l’amour (Passion flower), Leçon de twist (ook samen met broer Silvio Francesco).
Toen eind jaren zestig haar ster in Europa begon te tanen, trok ze naar de Verenigde Staten, waar ze, net als Ivo Robic, via de Perry Como-show al bekendheid genoot. Como had in 1962 al Caterina aan haar opgedragen. Ze zong nu meer jazzy nummers en chansons. In 1974 laste ze een pauze in om haar zoon Alexander ter wereld te brengen en daarna trok ze verder de wereld rond, waarbij ze haar stemvirtuositeit etaleerde. In de jaren tachtig trad ze regelmatig op in Duitse televisieshows, waarna het stiller rond haar werd. Uit die jaren dateert een potpourri-album van haar vroegere hits. Sindsdien leefde ze teruggetrokken in haar villa in Zwitserland, aan het meer van Lugano, waar ze op 9 september 2024 overleed. Ze werd 93 jaar oud.
Bron: Wikipedia
Als Jantje met zijn moeder over straat loopt is hij de hele tijd aan het fluiten. Als zijn moeder vraagt waarom hij dat doet, antwoordt hij: ‘Dat is om de leeuwen uit de buurt te houden.’ ‘Maar er zijn hier toch geen leeuwen?’ vraagt zijn moeder verbaasd.
‘Zie je dat het helpt’, zegt Jantje.
Zoals u hieronder ziet organiseren de Helena’s weer een dansavond op 11 april 2026. Dit wordt weer een dansavond zoals u die vroeger gewend was in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw met tijd om te dansen en ….. tijd om te praten. De toegang is gratis dus kom gerust bij Café Restaurant de Molenberg.
Een man stapt in een taxi en zegt: “Snel, ik moet naar Schiphol!” De taxi rijdt weg en scheurt meteen door een rood licht. De passagier roept: “Hé! Het is rood!” De chauffeur zegt rustig:
“Ja, dat zie ik.” Even later rijden ze weer door rood. De passagier wordt zenuwachtig: “Het is wéér rood!” De chauffeur blijft kalm en rijdt gewoon door. Dan komen ze bij een groen licht… en de chauffeur trapt ineens hard op de rem. De passagier vliegt naar voren en roept: “Waarom remt u bij groen?!” De chauffeur kijkt voorzichtig om zich heen en zegt:
“We moeten altijd voorzichtig zijn… stel voor dat er een collega aankomt!”
De formatie Boemerang in 1975 in carnavalskledij. De gitarist achteraan is Stanny Goossens. De anderen zijn ons niet bekend maar Stanny zal de namen zeker wel doorgeven.
In een vliegtuig richting Montreal staat ineens een mooie blonde vrouw op en loopt van het economy-class gedeelte naar het business-class gedeelte en laat zich in zo’n comfortabele zetel vlijen. Een steward ziet dat en gaat er achteraan. Hij tikt de blondine op haar schouder en vraagt haar ticket. Na deze bestudeerd te hebben, zegt hij tegen de dame: “Sorry mevrouw, maar dit is de business-class en u heeft een ticket voor economy-class.” De blondine roept: “Ik ben blond, ik ben mooi, ik ga naar Montreal en ik blijf hier zitten!” De steward meldt dit voorval in de cockpit en de co-piloot gaat even polshoogte nemen. “Mevrouw,” zegt hij, “waarschijnlijk heeft u de steward niet begrepen, maar uw ticket is niet geldig voor dit gedeelte van het toestel. U dient zich naar het economygedeelte te begeven.” De vrouw roept: “Ik ben blond, ik ben mooi, ik ga naar Montreal en ik blijf hier zitten!” De co-piloot meldt dit aan de piloot en die zegt: “Wacht maar even. Ik ben getrouwd met een blonde vrouw. Ik spreek “blonds”. De piloot gaat naar de blonde dame en fluistert haar iets in het oor. Zonder slag of stoot staat de vrouw op en begeeft zich onmiddellijk naar het economygedeelte. De steward en de co-piloot vragen de piloot hoe hij dat in godsnaam geflikt heeft.
“Simpel,” zegt de piloot, “ik heb tegen haar gezegd dat de business-class niet naar Montreal gaat…”
Volledige naam: Trea van der Schoot Geboren: 4 april 1947 (78 jaar), Eindhoven
Trea Dobbs groeide op in Eindhoven. Samen met vriendin Annelies de Graaf, ook als zangeres actief, liep ze vele talentenjachten af. In 1962 werd ze als vijftienjarige vierde bij het Cabaret der Onbekenden. Het jaar daarop werd ze eerste en kreeg ze een platencontract bij Phonogram. Enkele andere artiesten die doorbraken dankzij deze talentenjacht zijn Anneke Grönloh (1959), Armand (1965) en Lenny Kuhr (1967). Na haar overwinning mocht ze haar eerste singletje opnemen, maar Casanova bacia mi haalde de hitlijsten niet. Haar derde single Parel van de Zuidzee lukte dat wel en dit nummer stond in 1964 twee weken op plaats 50 in de Hitwezen Top 50. In dat jaar werd ze ontdekt door Caterina Valente en nam ze drie Duitstalige singles op.
Omdat ‘Van der Schoot’ in het Duits moeilijk uit te spreken is, veranderde Phonogram haar achternaam op advies van Valente in Dobbs (volgens Valente naar een clown uit een oud circus-geslacht).
In 1964 maakte ze tevens deel uit van de Nederlandse ploeg die het songfestival van Knokke won. Het jaar daarop bereikte haar versie van “You’ve Lost That Lovin’ Feelin'” de achtste plaats in de Top 40. Ook haar nummers als “Ploem ploem jenka” en “Marmer, steen en staal vergaan” waren populair en werden hits. Dankzij haar sterrenstatus kreeg ze haar eigen tv-show genaamd “Licht op Trea”. Trea Dobbs trad op in verschillende televisieshows, waaronder “TV-magazine”, waar ze ook Engels materiaal zong naast humoristische liedjes.
Bron: Wikipedia
Gisteren liep ik langs het Gemeentehuis waar de Nederlands driekleur vrolijk wapperde. Er stond een Amerikaanse toerist in alle ernst naar die vlag te staren. Hij vroeg me wat nu de betekenis is van de kleuren rood, wit en blauw.
Ik zei tegen hem: “Dat heeft alles te maken met de belastingen in Nederland.” “Als we de belastingaangifte in de bus krijgen, worden wij rood van woede. Als we het te betalen bedrag lezen, trekken we wit weg. Om vervolgens ons blauw te betalen !”
De Amerikaan knikte begripvol en antwoordde:
“Bij ons is dat precies hetzelfde, alleen zien wij er nog sterretjes bij.”