The Evening stars is een groep uit Hoogeveen en omgeving met Stoffer Otten, Jan Smit, Reinhard Smit en Tiny van Eck. The Evening Stars stonden bekend om hun Nederlandstalige repertoire met invloeden uit de schlager- en piratenmuziek en hebben bestaan van begin jaren 70 tot ….?
Na werktijd drinken een timmerman, een metselaar en een elektricien een biertje in de kroeg. Ze zitten elkaar de loef af te steken wie nou eigenlijk het oudste beroep ter wereld heeft. Toen Jezus geboren werd was er al een stalletje en kribje, waar hij geboren is, die al gemaakt was door een timmerman. “Dat is zo”, zegt de Metselaar “maar de Piramides zijn al veel ouder en zijn echt gemetseld. “Hou nou op” zegt de Elektricien “want op de eerste dag zei God: Er was licht! Maar daarvoor hadden wij allang de leidingen gelegd!!”
Deze week een foto uit het begin van de jaren 70 van de vorige eeuw van de populaire band The Diamond Stars. De band heeft gespeeld van 1964 tot ca. 2000 in wisselende samenstellingen. De muzikanten op onderstaande foto zijn vlnr: Ab Boers, saxofoon; Ad Lohuis, drum; Hennie Rikhof, basgitaar; Jos Pierik, Zang en gitaar; Willy Grote Punt, toetsen.
Meester zegt tegen de klas: “als iemand mij het goede antwoord op de 1e vraag geeft hoeft hij de 2e vraag niet te beantwoorden…” Jantje die achter in de klas zit gooit direct een steen door het raam en het raam is direct kapot… De meester zegt: “wie heeft dat gedaan?” Jantje zegt dan: “Ik meester!!” Meester zegt: “ga je dan nu een nieuw raam betalen?” Jantje zegt: “dat is de 2e vraag meester die hoefde ik niet te beantwoorden!!”
Pussycat was een Nederlandse popgroep uit Zuid-Limburg. De band had in het midden van de jaren zeventig vier internationale hits op rij: Mississippi (1975), Georgie (1976), Smile (1976) en My broken souvenirs (1977) en daarna nog een serie hitsingles in Nederland en België. Mississippi stond in minstens vijftien landen op nummer 1 maar kende geen hitnotering in de VS, het land waar die rivier stroomt. Tweeëntwintig platen behaalden de status van goud. Het leeuwendeel van de nummers van de band, minstens 55, werd geschreven door Werner Theunissen. Toen Betty (1952-2024), Marianne (1951) en Tonny (1953) Veldpaus tussen de zes en acht jaar oud waren, kregen ze van hun stiefvader Stefan Kowalczyk elk een gitaartje cadeau. Ongeveer een jaar later vormden ze hun eerste zangtrio, de Drie Zingende Zusjes. Daarna traden ze op als The BG’s from Holland, ook wel Beat Girls From Holland. Eerst was José Schokkenbroek de drumster en in 1968 nam de 13-jarige Tonny Jeroense de stokjes over. In 1969 of 1970 werd de naam gewijzigd in Sweet Reaction. In 1970, 1971 en 1975 verschenen drie singles. Hoewel deze geen notering in de hitlijsten behaalden, kwamen ze wel in een uitzending van Eddy Beckers The Eddy-go-round show te staan, waar die keer ook Demis Roussos en Soulful Dynamics optraden.
Bron: Wikipedia
Mijn vrouw weerhield mij ervan mijn eerste hap te nemen in het restaurant en zei dat we eerst moesten bidden. “Nee, dat is niet nodig” antwoordde ik. “Maar waarom?” vroeg ze. “We bidden thuis ook altijd eerst als ik heb gekookt.”
“Omdat ik denk dat het hier wel goed komt, de chef weet wat hij doet.”
Het Lowland Trio was afkomstig uit de omgeving van Alkmaar en bestond uit leadzanger Joop van Twuijver, Jaap Hos en Hans le Grand. Ze braken door met het nummer Trouw niet voor je veertig bent, dat Joop zelf geschreven had. In 1966 bereikte het de 36e plaats in de Top 40. Twee jaar later kwamen ze wat sterker terug. De mannen hadden aan Peter Koelewijn gevraagd of hij komische liedjes voor hen wilde schrijven. Koelewijn had immers het jaar daarvoor groot succes gehad met zijn compositie Beestjes, uitgevoerd door Ronnie & de Ronnies. Voor het Lowland Trio schreef hij het nummer Ik kan geen kikker van de kant afduwen, dat qua compositie wel wat weg heeft van Dancing shoes van Cliff Richard & the Shadows. Dat nummer kwam tot #12 in de Top 40 en #13 in de Parool Top 20. De samenwerking met Koelewijn klikte wel en tot 1982 schreef Koelewijn materiaal voor ze. Daarvan haalde alleen nog Potvolblommen, een singletje om de verkoop van bloemen te promoten, de hitlijsten. In 1973 wisten ze nog één keer de hitparades te halen, maar niet met een Koelewijntekst. Mijn naam is haas, een cover van Mein Name ist Hase van Chris Roberts, kwam dat jaar tot #12 in de Top 40 en tot #11 in de Daverende Dertig.
In 1980 werd een rechtszaak tegen Peter Koelewijn aangespannen vanwege een nummer van het Lowland Trio. Het ging om het nummer We Are The Champions (Olé olé), dat dat jaar naar aanleiding van het Europees Kampioenschap voetbal in Italië was uitgebracht. Het nummer haalde dat jaar overigens de tipparade. De zingende Vlaamse kapper Gilbert de Nockere meende dat hij de rechten op het refrein van dat nummer had. Dat bestond namelijk uit de yell: olééééé oléhééééé olééééé oholé olééééé, etc. De Nockere had deze melodie inderdaad al in 1979 gebruikt voor een nummer over S.K. Beveren, maar werd door de rechter in het ongelijk gesteld, omdat de yell al een veel oudere oorsprong heeft (vermoedelijk bij Real Madrid supporters).
In 1982 nam het Lowland trio een nieuwe versie op van Trouw niet voor je veertig bent. Het verscheen als b-kantje van de single met de onwaarschijnlijk lange titel: Het drama van de klok en de 73 mensen in het pas gerestaureerde kerkje te Lange Pange. Dit was tevens de laatste samenwerking tussen Peter Koelewijn en het Lowland Trio. Daarna is er weinig meer van het Lowland Trio vernomen.
Bron: Wikipedia
Komt een pastoor bij de dokter. “Dokter!” zegt ie. “ik heb vreselijke jeuk tussen mijn benen”. “Laat maar eens even zien dan,” zegt de dokter. Dus hup, dat gewaad van de priester gaat omhoog. “Ik zie het al,” zegt de dokter. “Schaamluis”. “Hoe kan dat nou?” zegt de kerkganger. “Ik ben Pastoor!”
“Vooruit” zegt de dokter. “Dan zijn het lieveheersbeestjes!”
Enkele weken geleden werden wij benaderd door een medewerker van Radio 5 die in opdracht van Felix Meurders wilde weten, of wij wisten, hoe zij Karin kent konden bereiken. In eerste instantie dachten wij dat het nep was maar dat bleek niet het geval te zijn. Helaas konden wij niet helpen maar we voelden ons toch best wel een beetje trots dat een nationale radio zender ons om advies kwamen vragen. En daarom plaatsen wij nog een keer een foto met informatie van een nog zeer jonge Karin Kent.
Karin Kent (Amsterdam, 11 november 1943) was de artiestennaam van de Nederlandse zangeres Janneke Kanteman (ook wel Janna). Na begonnen te zijn met zingen bij de band The Flying Tigers, ging Karin Kent in 1966 op de solotoer. Na haar eerste single (‘Als ik een jongen was’) kreeg ze grotere bekendheid door op het Knokkefestival het liedje Dans je de hele nacht met mij? te zingen, het door John van Olten vertaalde Dance Mama, Dance Papa, Dance van Burt Bacharach en Hal David. Een ander nummer dat door Karin Kent in Knokke met succes ten gehore werd gebracht was The Laziest Girl in Town. Op 13 augustus 1966 bereikte het liedje Dans je de hele nacht met mij? de eerste plaats in de Veronica Top 40 en was daarmee de eerste Nederlandstalige nummer 1 uit de geschiedenis van deze hitlijst.
Het carnavalsliedje Jelle sal wel sien, een Nederlandstalige bewerking van Yellow Submarine van The Beatles op een tekst van Wim Kan, verwijzend naar toenmalig premier en minister van Financiën Jelle Zijlstra, werd uitgebracht in 1967. Haar versie van De Bostella, aan het einde van 1967, werd verdrongen door de versie van Johnny & Rijk (John Kraaijkamp sr. en Rijk de Gooyer), die ermee op de eerste plaats van de Top 40 kwamen. Karin Kent had een voorkeur voor Engelstalig repertoire en heeft diverse Engelstalige opnamen uitgebracht, die door te weinig publiciteit geringe bekendheid hebben gekregen. Tijdens haar actieve carrière heeft ze o.a. opgetreden met Euson & Stax en de Dutch Swing College Band. Karin Kent heeft ook een EP uitgebracht met de Blue Diamonds en een lp met daarop zowel Nederlands- als Engelstalig repertoire.
In 1969 besloot ze te stoppen met zingen en begon ze aan een wereldreis, waarna ze in diverse landen woonachtig is geweest. Dit verklaart haar muzikale afwezigheid. Na haar terugkomst heeft ze deel uitgemaakt van het Vrouwencabaret van Natascha Emanuels en zong ze bij diverse jazz-/bluescombo’s. In 2007 zong ze regelmatig op repetities van de band The Flying Tigers, de groep waarmee ze haar muzikale carrière begon. In oktober 2011 trad Janna, onder de naam Yannah, op met The Flying Tigers tijdens het concert ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van deze band.
Bron: Wikipedia
Grapje van de dag,
De Belgen gaan hun eerste raket lanceren. “En,” vraagt een verslaggever, “waar gaat de reis naar toe?” “Awel,” zegt de Belg, “wij gaan naar de zon.” “Naar de zon?” vraagt de reporter, “maar daar is het toch veel te heet. Bent u niet bang dat de raket zal smelten?” “Awel,” zegt de Belg, “wij zijn niet gek, hoor. We gaan natuurlijk ‘s nachts!”