Dom Blondje

Een non neemt een taxi naar Amsterdam. Tijdens de rit merkt ze dat de jonge chauffeur haar voortdurend in de spiegel aankijkt.. “Waarom kijkt u mij zo aan?” vraagt ze. De chauffeur aarzelt. “Ik wil u iets bekennen, maar ik wil u niet beledigen.” De non glimlacht. “Mijn zoon, op mijn leeftijd en in mijn vak heb ik alles al gehoord. Je kunt gerust eerlijk zijn.” Zegt de chauffeur: “Ik droom er al jaren van dat een non mij een keer hartstochtelijk kust.” De non denkt even na. “Dat kan geregeld worden. Maar alleen als je vrijgezel bent.” “Ja!” roept de chauffeur. “Ik ben vrijgezel!” “Prima,” zegt de non. “Sla dan straks die rustige landweg op.” Daar kust ze hem zo hartstochtelijk dat zelfs een acteur uit Goede Tijden, Slechte Tijden er stil van zou worden. Wanneer ze weer verder rijden, begint de chauffeur ineens te huilen. “Mijn kind,” zegt de non, “waarom huil je?” “Ik moet iets opbiechten,” snikt hij. “Ik heb gelogen… ik ben getrouwd.”

De non legt haar hand op zijn schouder en zegt rustig: “Ach joh, niks aan de hand. Ik heet Joep, ben man en ik ga verkleed als non naar het carnaval in Amsterdam.”

“Mijn man is een hopeloze dronkenlap. Hij verdrinkt al zijn geld.” “Maar zo slecht schijnt het jullie anders niet te gaan. Een mooi eigen huis, een dure auto, een plezierjacht…”

“Dat hebben we betaald van het statiegeld!”

Twee mannen in verschillende vrachtwagens rijden achter elkaar naar de grens.
Ze zijn vlak bij de grens. Opeens komen ze erachter dat hun rijbewijs nog thuis ligt, maar ze rijden toch maar door.
De eerste komt bij de grens en zegt dat hij zijn rijbewijs is vergeten.
De grenswachter vraagt: “Wat vervoert u?” De man zegt: “Aardbeien”.
De grenswachter zegt: “Als u er tien tegelijk in u mond kan stoppen mag u door, maar alleen dan.”.
Opeens begint de man keihard te lachen. De grenswachter vraagt wat er is.
Zegt de man: “Nou, ik bedenk me net dat de man achter mij bloemkolen vervoert”.

• Een muntstukje van 20 cent sterft en gaat naar de hemel. Daar aangekomen verbaast ze zich over de feestelijke ontvangst die haar te beurt valt. Alle engelen en Sint-Pieter begroeten haar met een hartelijke handdruk en drie dikke kussen en ze krijgt de beste plaats op de mooiste VIP-wolk. Ze krijgt daarbovenop ook nog eens twee persoonlijke butlers die haar bedienen als een koningin, en haar op haar wenken bedienen. Weinig later sterft een biljet van 500 euro en komt ook aan in de hemel. Maar het onthaal is duidelijk veel minder warm. Een van de engelen kijkt even op van zijn schrijfwerk en wijst dan het biljet van 500 koeltjes een plaats op een klein oncomfortabel grijs wolkje. Iedereen laat hem links liggen en niemand spreekt tegen hem. En dat terwijl iedereen zich de benen van onder het lijf loopt voor het muntje van 20 cent. Na een tijdje stelt het 500 euro-biljet toch de vraag aan Sint-Pieter: “Sint-Pieter, hoe komt het dat het stuk van 20 cent een vorstelijke behandeling krijgt en ik, het biljet van 500 euro, zo stiefmoederlijk behandeld word?” Sint-Pieter antwoordt droogjes :”Tja… we hebben U ook niet vaak gezien tijdens de mis.”