Taxi

Een non neemt een taxi naar Amsterdam. Tijdens de rit merkt ze dat de jonge chauffeur haar voortdurend in de spiegel aankijkt.. “Waarom kijkt u mij zo aan?” vraagt ze. De chauffeur aarzelt. “Ik wil u iets bekennen, maar ik wil u niet beledigen.” De non glimlacht. “Mijn zoon, op mijn leeftijd en in mijn vak heb ik alles al gehoord. Je kunt gerust eerlijk zijn.” Zegt de chauffeur: “Ik droom er al jaren van dat een non mij een keer hartstochtelijk kust.” De non denkt even na. “Dat kan geregeld worden. Maar alleen als je vrijgezel bent.” “Ja!” roept de chauffeur. “Ik ben vrijgezel!” “Prima,” zegt de non. “Sla dan straks die rustige landweg op.” Daar kust ze hem zo hartstochtelijk dat zelfs een acteur uit Goede Tijden, Slechte Tijden er stil van zou worden. Wanneer ze weer verder rijden, begint de chauffeur ineens te huilen. “Mijn kind,” zegt de non, “waarom huil je?” “Ik moet iets opbiechten,” snikt hij. “Ik heb gelogen… ik ben getrouwd.”

De non legt haar hand op zijn schouder en zegt rustig: “Ach joh, niks aan de hand. Ik heet Joep, ben man en ik ga verkleed als non naar het carnaval in Amsterdam.”

Similar Posts

  • Japans

    Een japanner en een Hollander zitten in een café te praten over cultuur verschillen. Op een gegeven moment geeft die japanner die Nederlander een keiharde klap in zijn nek. Na een minuutje of vijf staat die weer en vraagt wat dit in godsnaam moet voorstellen. “Dat is karate” zegt de japanner, “dat komt uit Japan”!! Boos gaat de Hollander weer zitten aan de bar. Een tijdje later geeft die Japanner hem een enorme heupzwaai. Kreunend en nu nog bozer staat de man weer op en vraagt wat dit dan wel niet moet voorstellen? “Dat is Judo, komt uit Japan”. De Hollander heeft het nu behoorlijk gehad en loopt naar buiten. Een tijdje later komt hij terug met een ijzeren voorwerp in zijn hand. Hij ziet de Japanner nog aan de bar zitten en geeft hem een enorme ros met het voorwerp. Na een half uurtje komt de Japanner weer een beetje bij en ziet de Nederlander staan.

    “Dat was de krik uit mijn Toyota” zegt hij… “komt ook uit Japan”

  • Humor uit het Klooster

    Moeder Overste van het klooster is wakker geworden in een opperbeste stemming, en beslist de ronde van de kloostercellen te doen.     
    – Goeie morgen, Zuster Marie-Josephe, ik vind je deze morgen zeer knap, en wat je draagt staat je beeldig!       
    – Ook goeie morgen, Moeder Overste, maar ik heb de indruk dat je de verkeerde kant uit bed bent gestapt!           
    Het antwoord beviel haar niet erg, maar toch besliste ze haar cellenrondgang voort te zetten.        
    – Goeie morgen Zuster Maria, ik vind je zeer goed deze morgen en wat je draagt staat je uitstekend!       
    – Dank je Moeder Overste, ik vind je ook netjes, maar ik heb toch de indruk dat je de verkeerde kant uit bed bent gestapt!        
    De overste bijt zich op de lippen en vervolgt haar rondgang, maar van alle nonnen krijgt ze hetzelfde antwoord.       
    Als ze  bij de vijftiende non arriveert, staan haar zenuwen op springen en met de tanden op elkaar zegt ze:        
    Dag Zuster Noëlla, wees eens vriendelijk en …  vind jij ook dat ik deze morgen de verkeerde kant uit bed ben gestapt?        
    – Ja, Moeder Overste …  
    – En waarop baseer je je???      
    – Je draagt de sandalen van Pater Emile!! 

  • Hoe oud ben ik?

    Meester is jarig. Hij vraagt aan de kinderen: “Raad eens hoe oud ik geworden ben.”
    Zegt Jantje: “58.”
    “Mis.”
    Zegt Marietje: “49.”
    “Ook mis.”
    Richie: “Meester, u bent 42 geworden.”
    “Goed zo, m’n jongen. Hoe heb je dat zo goed geraden?”
    “Nou meester, dat zit zo: mijn broer is 21 en da’s een halve idioot.”

  • Gratis

    Een Belg zegt tegen zijn Hollandse vriend: “Ik ken een trucje om gratis te gaan eten.” “Fantastisch zeg”, zegt de Hollander, “hoe doe je dat?” “Ik ga naar een restaurant, zet mij neer en ik bestel een voorgerecht, een hoofdschotel en een dessertje, dan neem ik mijn tijd met een koffie en een cognac. Vervolgens wacht ik tot sluitingstijd. Als bijna alle stoelen op de tafels staan komt natuurlijk de ober vragen of ik wil afrekenen. Dan zeg ik hem: ‘Maar ik heb al afgerekend bij uw collega die reeds vertrokken is.’ En klaar is Kees.” “Geweldig, gaan we dat dan morgen eens uitproberen?” zegt de Hollandse vriend. Zoals afgesproken gaan ze de andere dag naar het restaurant en alles verloopt zoals verwacht. Tegen het sluitingsuur komt de ober en vraagt of ze willen afrekenen. De Belg antwoordt: “Excuseer, maar wij hebben al betaald aan uw collega die reeds vertrokken is.” Waar de Hollander aan toevoegt: “En we wachten nog altijd op ons wisselgeld!”

  • Gevangenis

    Een vrouw wordt ’s nachts wakker en merkt dat haar man niet in bed ligt. Ze trippelt naar de keuken en daar zit hij, met een hete kop koffie voor zich uit te staren. Hij veegt net een dikke traan van zijn gezicht. ‘Wat scheelt er?’ , vraagt ze bezorgd. ‘Ik herinnerde me plots hoe we elkaar twintig jaar geleden leerden kennen. Ik was net achttien en jij zestien, weet je nog?’, vraagt hij stil. De vrouw aait haar man over het hoofd, ontroerd omdat hij in zo’n gevoelige bui is. ‘Ik weet het nog’, fluistert ze. De man slikt even, veegt nog een traan weg en zegt: ‘Weet je nog hoe jouw vader ons betrapte op de achterbank van mijn auto?’ ‘Ja, dat herinner ik me!’, lacht de vrouw. De man gaat verder: ‘Weet je ook nog hoe hij een geweer op mij richtte en riep: “Ofwel trouw je met mijn dochter, ofwel stuur ik je voor twintig jaar naar de gevangenis!” “Ja, dat herinner ik me ook’, zegt de vrouw teder.

    ‘Wel’, zegt de man, terwijl hij nog een traan van zijn wang veegt. ‘Ik zou vandaag zijn vrijgekomen’

  • Goochelaar

    Een goochelaar zat op een cruiseschip en deed allerlei trucjes. Jante keek toe met arendsogen en doorzag iedere truc van de goochelaar, hij zei dan ook steeds hoe de truc in elkaar stak, het ging ongeveer zo: “De kaart zit in je broekzak!” of “Dat konijn kwam uit die doos!” … Die goochelaar was het na een tijdje helemaal zat dat Jantje de hele tijd zei hoe zijn trucs in elkaar zaten, dus stopte hij maar mee.  De dag erop verging het schip en alleen de goochelaar en Jantje konden zich redden door te dobberen op een stuk drijvend hout.  Na een uur of 3 uur zei Jantje: “Ok, ik geef het op, waar heb je het schip gelaten?”

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *