Bonnie St. Claire & Unit Gloria

Unit Gloria was eind jaren zestig en begin jaren zeventig een succesvolle popgroep uit Utrecht. Tot 1969 heette de band Gloria, vanaf de single Our father werd dat Unit Gloria. De band trad in 1970 op in de Verenigde Staten. Na het vertrek van Robert Long in 1971 begeleidde de band Alexander Curly op zijn nummer 1-hit I’ll Never Drink Again en werd de band de vaste begeleidingsband van zangeres Bonnie St. Claire. De band heeft bestaan van 1966 tot 1976

Bezetting Unit Gloria

  • Robert Long
  • Albert ‘Mouse’ Hol (gitaar)
  • Gerrit ‘Meep’ Hol (drums)
  • Marcel ‘Hoss’ van Hardeveld (basgitaar)

Van Hardeveld werd in 1974 vervangen door Ed Swanenberg en de gebroeders Hol in 1976 door Rob Metz (gitaar) en Frans Meijer (drums). In de nadagen speelde Jan Rietman enige tijd toetsinstrumenten in de band. Ook Rob Metz en Frans Meijer hebben bij de band gespeeld.

Bekende hits waren The Last Seven DaysOur Father en met Bonnie St. Claire Clap your hands and stamp your feet (1972).

Bron: Wikipedia

Similar Posts

  • Tik Sound

    Hieronder een band uit 1966 genaamd Tik Sound. Dit artikel hebben we doorgestuurd gekregen maar we weten niet wie de schrijver van onderstaande is. De enigste muzikant die wij kennen is Joop van Liefland die later o.a. bij de band Bemsha en The Creations heeft gespeeld.  Mocht iemand hier meer van weten te melden dan horen wij dat uiteraard graag.

  • The Little Stars

    Nogmaals een foto van “The Little Stars” uit Langeveen. Dit maal in de bezetting waarbij Johan Verenjans de band had verlaten en  Jan Pot de plaats had ingenomen. Op de foto van links naar rechts Jan Pot, Gitarist en Zang; Gerrit Schuurman, Orgel en Zang, Ria Schuurman-Pierik, Basgitaar en Zang en Betsie Egberts, Drums en Zang.

  • Aqua

    Deze week een foto van Aqua uit Oldenzaal op de voorpagina. De drummer en zanger Marcel van deze band is de zoon van Bertus Engelbertink uit Oldenzaal die vele jaren in de Klengola Stars heeft gespeeld.

  • Lekker Laks

    Afgelopen zaterdag 17-06 werd er voor de 5e keer een Streu-JAM gehouden in het Streu in Mander. Ook dit keer waren er weer diverse artiesten die hun muziek ten gehore brachten. O.a traden op Frank Droste, Streu-Men, The Left Overs en de band Lekker Laks uit Tubbergen. Dit trio maakt muziek voor de gezelligheid en dat werd het dan ook zeker. Wij bedanken alle optredende muzikanten voor weer een gezellige avond op een heel speciale plek, en op naar de 6e editie.

    De Muzikanten waren vlnr: Jos Scholten, Gitaar, Mondharmonica en Zang; Robert Kamphuis, Drum en Ronald Koopman, Bas, Gitaar en Zang.

  • Wencke Myhre

    Wenche Myhre, ook wel Wencke Myhre, (Oslo, 15 februari 1947) is sinds de jaren zestig een succesrijke Noorse schlagerzangeres met hits in het Noors, Duits en Zweeds.

    Nadat Myhre in 1960 een talentenwedstrijd in Oslo won, kreeg ze van liedjesschrijver Arne Bendiksen een platencontract.

    In 1963 maakte ze haar televisiedebuut in de film Elskere. Sindsdien staat ze steeds in de spotlights. Voor haar lied Gi meg en Cowboy till mann (dat eerst door Gitte gezongen werd in het Duits, Ich will ‘nen Cowboy als Mann) onder begeleiding van Horst Wende en zijn studio/sessie muzikanten kreeg ze haar eerste gouden plaat.

    In 1964 was Myhre de drijfveer achter een inzamelingsactie waarvan de opbrengst naar een kinderziekenhuis in de Gazastrook zou gaan. Hier leerde ze haar eerste man kennen, Torben Friis-Møller. Met hem heeft ze drie kinderen: Kim (1971), Dan (1973) en Fam (1975).

    Voor het wereldkampioenschap skiën in 1966 zong ze het lied Vinter og sne. Datzelfde jaar won ze het Schlagerfestival met Beiß nicht gleich in jeden Apfel. Hiermee had ze eindelijk haar doorbraak op de Duitse markt, nadat ze een jaar eerder met Sprich nicht drüber als tweede was geëindigd. Er volgden nog hits en in 1968 vertegenwoordigde ze West-Duitsland op het Eurovisiesongfestival met Ein Hoch der Liebe, waarmee ze op de zesde plaats eindigde. Eind jaren 60 behoorde ze tot de absolute topartiesten en tieneridolen in Duitsland. Ze won vier Bravo-Otto’s (1966: brons, 1967: goud, 1968: goud, 1969: zilver). Ze kwam veel op de Duitse televisie en trad op met andere grootheden als Udo Jürgens en Peter Alexander. In 1970 had ze een bescheiden hit met Er hat ein knallrotes Gummiboot, dat later wel uitgroeide tot een carnavalsklassieker.

    In 1974 kreeg ze een eigen televisieprogramma. In 1980 trouwde ze voor de tweede maal, dit keer met de succesvolle Duitse regisseur Michael Pfleghar. Twee jaar later kreeg ze met hem haar vierde kind, Michael. Pfleghar pleegde in 1991 zelfmoord. Een jaar later nam Myhre opnieuw deel aan de Melodi Grand Prix in haar thuisland, maar werd daar derde.

    Myhre woont in een dorpje dicht bij Oslo en ze treedt nog regelmatig op. In 2004 begon ze een show met twee andere Scandinavische schlagersterren: Gitte Hænning en Siw Malmkvist. Ze trokken door heel Duitsland.

    In 2009 deed Myhre in Noorwegen opnieuw een gooi naar het Songfestival. Haar lied Alt Har En Mening Nå bleef echter steken in de voorronde.

    Bron: Wikipedia 

     

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *