Fresh Air

Deze week de band “Proud” op onze site. Veel kunnen we hier niet over vertellen maar alleen dat Eli Noya heeft gespeeld in de band “Release”die weer is voorgekomen uit “Follow Me” en deze laatste weer is ontstaan uit “de Helena’s”.

Het is weer zover dat de Helena’s op 11 april a.s. een ouderwetse dansavond organiseren bij Café Restaurant de Molenberg. Wij hopen er weer een gezellige avond van te maken samen met de bezoekers.

Onlangs kregen wij bijgaande foto’s van de Vulcano’s. De enigste muzikant die wij kennen is Henry ten Berge, die daarvoor bij de Helena’s en Follow Me heeft gespeeld. Mocht u de andere muzikanten kennen dan horen wij dat graag op dehelenas@gmail.com.

De Drentse feestband Moeflons is ontstaan rond 1975 en is “na wat wisselingen” de laatste jaren uitgegroeid tot een  strakke en  dampende feestband, ze hebben dan ook een goede en gevestigde naam in het feest, evenementen en bruiloftscircuit. Door de jarenlange ervaring van de bandleden staan ze hun mannetje op elk evenement, feesttent, bruiloft, kroeg, of wat dan ook. Mede dankzij een zeer breed repertoire, van Robbie Williams tot Wolter Kroes, van BoerenRock tot Volendam, smartlap, feestkraker, top40 nummers ze zijn echt van alle markten thuis. Nieuw in het assortiment (2011 ) is de akoestische set (op barkruk). Het ene na andere nummer wordt (bijna) onversterkt gespeeld op accordeon, akoestische gitaar en cajun…. dit meestal in het begin van de avond terwijl de gasten binnen komen.

Wilt u meer weten over de Moeflons kijk dan op www.moeflons.nl

Onderstaande foto is al van een eerder tijdstip en bestond de bezetting nog maar uit 3 personen. In de huidige bezetting is alleen drummer Erwin nog van de partij.

Afgelopen week hebben waren we uitgenodigd voor een bruiloft in Polen. Met ca. 40 Nederlanders, tussen de Polen, hebben we genoten van het vele eten, drank, gezelligheid en uiteraard de muziek. Door de 4 koppige band is muziek gemaakt van ‘s middags 16:00 uur tot ‘s nachts 04:00 uur. Bij aankomst werden alle gasten door de muziek buiten welkom geheten. En direct nadat de mensen in de zaal waren begonnen ze te spelen. Bij navraag bleken het vier broers te zijn die een geweldig stukje muziek maakten. De man die 5 blaasinstrumenten plus de gitaar kon bespelen en ook nog veel zong was wel de gangmaker van de band.  Telkens weer ging hij met een blaasinstrument de zaal in en was de leider van een polonaise. Al met al een erg goede band die gebruik maakten van de nieuwste snufjes op muzikaal gebied.  Toen we in de nacht huiswaarts gingen werden we weer begeleid door de muzikanten naar de bus . 

Wilhelmus Jacobus (Willem) Duyn (Haarlem, 31 maart 1937 – Emmen, 4 december 2004) was een Nederlandse zanger die furore maakte als Big Mouth van het duo Mouth & MacNeal. Hij viel op door zijn forse bouw en forse beharing (hoofdhaar en baard).

In de jaren zestig was hij o.a. zanger bij de “Whiskers” en maakte hij deel uit van de tweede bezetting van de Jay-Jays, met o.a. Cees Kranenburg jr.. (drums), Hans Jansen (orgel) en Kees Vennick(sax). Zij waren de opvolgers van de Shadowband en The Jumping Jewels, de begeleidingsband van Johnny Lion. Willem Duyn was daarna ook een bekende diskjockey in een discotheek in Den Helder.

In 1971 vormde de voormalige constructiebankwerker een popduo met Maggie MacNeal. In 1972 scoorden zij een internationale hit met het door producer Hans van Hemert geschreven How do you do Het liedje bereikte in de zomer van 1972 zelfs de top 10 van de Amerikaanse hitparade. In 1974 vertegenwoordigden ze Nederland op het Eurovisiesongfestival met het lied Ik zie een ster, waarmee ze de derde plaats behaalden. In eigen land hadden ze hiermee eveneens succes en stonden ze veertien weken in de hitparade.

In datzelfde jaar werd het duo ontbonden en trad Duyn verder op met Little Eve (Ingrid Kup), met wie hij ook trouwde. Vanaf 1978 trad hij solo op als Big Mouth, later onder zijn eigen naam. In 1979 behaalde hij een hit met het autobiografische lied Willem, een cover van Darling. Willem kreeg in 1982 een vervolg met het eveneens autobiografische lied Wat een rare man. Duyn nam in 1992 tijdelijk de plaats in van Bennie Jolink, zanger van de band Normaal, toen deze zwaargewond raakte. In september van dat jaar scoorde hij met Normaal nog een bescheiden hit met “Woenderbar”. Hoewel Duyn nog vele (solo)singles uitbracht, bereikte hij nooit meer het succes dat hij boekte met Mouth & MacNeal.

Duyn was jarenlang woonachtig in Almelo en Wierden, en woonde later in het Drentse plaatsje Roswinkel. Hij kreeg op 67-jarige leeftijd thuis een hartstilstand en overleed onderweg naar een ziekenhuis. Duyn is twee keer getrouwd geweest en had zes kinderen,

Op 21 maart 2012 verscheen over Mouth & MacNeal de biografie “Duo tegen wil en dank”, geschreven door de voormalige fanclubvoorzitter Roel Smit.

 Bovenstaande gegevens komen van Wikipedia.