Belgische Douane

Chris was tijdelijk kassier in een supermarkt. Hij zag een vrouw die ongeduldig aan het eind van een lange rij mensen stond aan te schuiven. Ze stond hoorbaar te zuchten over de traagheid waarmee Chris z’n werk deed aan de kassa. Toen het haar beurt was en Chris er plots iemand moest bij roepen om de kassarol te vervangen, riep de vrouw: “Ik mag van geluk spreken als ik tegen zondag weer thuis ben met m’n boodschappen!” “Geen probleem mevrouwtje” antwoordde Chris.

“Er Is veel wind, en met die nieuwe bezem die je net gekocht hebt, ben je in een paar seconden weer thuis”

ik ging naar beneden, naar de achterdeur om het licht in het schuurtje uit te doen, toen ik zag dat er een paar kerels onze spullen aan het jatten waren. Gauw belde ️ik 112, en zei: “Er lopen dieven in mijn achtertuin, en die stelen mijn spullen”. De politie vroeg: “Zijn ze ook IN uw huis”? , en Ik zei : “Nee”. Toen zei de agente ‍: “Doe de deur goed op slot , dan komen we als we tijd hebben even langs, want alle politieauto’s zijn op dit moment ergens anders bezig”. Ik zei: “OK”, hing op en ik telde tot honderd. Toen belde ️ik weer 112. Ik zei, ik belde zojuist ️ook al dat er dieven in de tuin liepen. Nou, U hoeft zich niet meer te haasten . Ik heb ze zojuist allemaal neergeschoten”. En ik hing de telefoon weer op. Binnen vijf minuten kwamen er 4 politiewagens en een ambulance aangescheurd. Een helikopter  in de lucht, de hondenbrigade‍, een forensisch team, enz. De politieagenten‍ rekenden de inbrekers in op heterdaad. Een agent kwam naar mij en zei: “Ik dacht dat U ze had neergeschoten ?”Ik zei: “Ik dacht dat jullie geen auto’s ter beschikking hadden”?

Heb je het gehoord? Onze chef is gestorven.”
Ja en ik vraag me de hele tijd al af wie er samen met hem gestorven is.”
“Hoezo samen met hem?”
“Nou in de advertentie stond toch: “Met hem stierf een van onze bekwaamste medewerkers…”

Boer Charel komt op consultatie bij de dokter. Hij heeft tijdens het werk een flinke snee opgelopen in zijn hand, die gehecht moet worden. De dokter ontsmet de wonde, begint de wonde te hechten, en besluit tijdens de klus een praatje te maken met de boer. Al vlug komt het onderwerp politici ter sprake. Wat vindt Charel, met al zijn boerenverstand, nu feitelijk van onze ministers? ‘Volgens mij zijn het allemaal paalschildpadden’ zegt onze landbouwer. De dokter fronst de wenkbrauwen en vraagt. ‘Paalschildpadden, hoe kom je daarbij?’ ‘Wel, verklaart boer Charel, als je langs een weiland rijdt en je ziet een schildpad balanceren bovenop een paaltje van een omheining, dan is dat een paalschildpad.’ Charel bemerkt de uitdrukking van onbegrip in de ogen van de dokter, en geeft een woordje uitleg. ‘Je ziet die schildpad boven op die paal en je weet dat hij daar niet uit zichzelf is gekomen. Hij hoort er niet thuis en hij heeft geen idee wat hij daar moet doen. Hij zit duidelijk op een hogere positie dan hij aan kan en je vraagt je oprecht af welke idioot hem daar heeft neergezet.’

De dokter knikt bedachtzaam en denkt: dit moet de beste beschrijving van een politicus zijn die ik ooit heb gehoord!!

Jantje komt thuis met een slecht rapport.
“Voor zo’n rapport lijkt een flink pak slaag wel op zijn plaats!” zegt vader boos.

Jantje antwoordt:

“Dat lijkt me een goed idee, pa. Ik weet wel waar de meester woont.”