Het Bryhado Orchestra is een uitvloeisel van de band The Bryhado’s. Deze band speelde vroeger veel bij de Kei in Oldenzaal, Bays in Reutum en later ook in Duitsland bij Schiewink in Uelsen. Helaas kennen we niet de namen van de muzikanten maar wellicht is er een lezer die ons daaraan kan helpen. 
Die Veledas uit het Sauerland vandaag op onze site. Helaas hebben we niet meer informatie dan op onderstaande kaart is vermeld. Mocht u iets weten dan horen we dat uiteraard graag. 
Helaas hoorden we deze week het droevige bericht dat Albert West op 65 jarige leeftijd is overleden. Als eerbetoon aan hem zetten we hem daarom op de voorpagina en draaien daarbij zijn eerste grote hit die hij destijds maakte samen met The Shuffles.
Wenche Myhre, ook wel Wencke Myhre, (Oslo, 15 februari 1947) is sinds de jaren zestig een succesrijke Noorse schlagerzangeres met hits in het Noors, Duits en Zweeds.
Nadat Myhre in 1960 een talentenwedstrijd in Oslo won, kreeg ze van liedjesschrijver Arne Bendiksen een platencontract.
In 1963 maakte ze haar televisiedebuut in de film Elskere. Sindsdien staat ze steeds in de spotlights. Voor haar lied Gi meg en Cowboy till mann (dat eerst door Gitte gezongen werd in het Duits, Ich will ‘nen Cowboy als Mann) onder begeleiding van Horst Wende en zijn studio/sessie muzikanten kreeg ze haar eerste gouden plaat.
In 1964 was Myhre de drijfveer achter een inzamelingsactie waarvan de opbrengst naar een kinderziekenhuis in de Gazastrook zou gaan. Hier leerde ze haar eerste man kennen, Torben Friis-Møller. Met hem heeft ze drie kinderen: Kim (1971), Dan (1973) en Fam (1975).
Voor het wereldkampioenschap skiën in 1966 zong ze het lied Vinter og sne. Datzelfde jaar won ze het Schlagerfestival met Beiß nicht gleich in jeden Apfel. Hiermee had ze eindelijk haar doorbraak op de Duitse markt, nadat ze een jaar eerder met Sprich nicht drüber als tweede was geëindigd. Er volgden nog hits en in 1968 vertegenwoordigde ze West-Duitsland op het Eurovisiesongfestival met Ein Hoch der Liebe, waarmee ze op de zesde plaats eindigde. Eind jaren 60 behoorde ze tot de absolute topartiesten en tieneridolen in Duitsland. Ze won vier Bravo-Otto’s (1966: brons, 1967: goud, 1968: goud, 1969: zilver). Ze kwam veel op de Duitse televisie en trad op met andere grootheden als Udo Jürgens en Peter Alexander. In 1970 had ze een bescheiden hit met Er hat ein knallrotes Gummiboot, dat later wel uitgroeide tot een carnavalsklassieker.
In 1974 kreeg ze een eigen televisieprogramma. In 1980 trouwde ze voor de tweede maal, dit keer met de succesvolle Duitse regisseur Michael Pfleghar. Twee jaar later kreeg ze met hem haar vierde kind, Michael. Pfleghar pleegde in 1991 zelfmoord. Een jaar later nam Myhre opnieuw deel aan de Melodi Grand Prix in haar thuisland, maar werd daar derde.
Myhre woont in een dorpje dicht bij Oslo en ze treedt nog regelmatig op. In 2004 begon ze een show met twee andere Scandinavische schlagersterren: Gitte Hænning en Siw Malmkvist. Ze trokken door heel Duitsland.
In 2009 deed Myhre in Noorwegen opnieuw een gooi naar het Songfestival. Haar lied Alt Har En Mening Nå bleef echter steken in de voorronde.
Bron: Wikipedia
Blijkbaar hebben veel mensen de eerste plaatsing van deze foto gemist op onze site, en daarom plaatsen wij met plezier nogmaals, met veel plezier deze foto op verzoek van diverse mensen.
De Havenzangers werden opgericht in 1977. Aanvankelijk waren zij gespecialiseerd in oud-Hollandse zeemansliedjes. De band is vooral in het Nederlandse schnabbelcircuit bekend, maar heeft eind jaren tachtig ook in de Verenigde Staten en Canada getoerd.
Bekende nummers waarmee De Havenzangers zich populair heeft gemaakt, zijn onder andere Greetje uit de polder (1979), Daar bij de waterkant (1979) (beide zijn oorspronkelijk van Eddy Christiani), ‘s Nachts na tweeën (1983), Trouw niet voor je veertig bent(1987) (oorspronkelijk van het Lowland Trio) en Oh Mona (1987).
In 2006 brachten de Havenzangers rond het WK voetbal van dat jaar een nieuw album uit, getiteld Hand in hand achter Oranje. Met televisiepersoonlijkheid Henk Jan Smits werd vervolgens een verbale vete uitgevochten nadat deze zich laatdunkend over het nummer zou hebben uitgelaten. Ook zou Smits de Havenzangers ‘uitgerangeerd’ hebben genoemd.
De Havenzangers bestonden de laatste jaren uit Henk Pleket (1937-2011) en Willem Mulder. In augustus 2007 werd echter bekendgemaakt dat Pleket solo door zou gaan als De Havenzangers en Havenzanger Henk Pleket, nadat Mulder had aangekondigd de groep te verlaten. Willem Mulder vervolgde zijn loopbaan de eerste tijd solo. In de zomer van 2008 begon hij een nieuw duo samen met zijn zoon Wesley onder de naam Mulder & Mulder. Vader en zoon Mulder hebben besloten vanaf 2015 verder te gaan als de (nieuwe) Havenzangers onder de naam Havenzangers 2.0.
Bron: Wikipedia
Alaaf, Alaaf, Alaaf. Dit weekend wordt er weer volop carnaval gevierd en daarom blikken we deze week terug naar de boerenkapel uit Ootmarsum uit het jaar 1970 en 1971. Ook al zijn de onderstaande 3 foto’s licht beschadigd, toch willen wij ze u niet onthouden.
De muzikanten die toen in de boerenkapel speelden waren: Ronald Urban (later werd hij de Saxofonist van “de Helena’s), Henk Veldboer, Henk Hulsink, Gerard Bekman en zijn vrouw, Lex Fokkinga en Loet Urban en zijn vrouw. Mocht u op- of aanmerkingen hebben dan horen we dat uiteraard graag.
