Bij de grens

In de klas is het tijd voor het kringgesprek. De juf zegt: Vandaag gaan we raadsels aan elkaar vertellen.  Jantje begin jij maar. O.K zegt Jantje. Het gaat er droog in, het gaat er nat uit, dan hangt er een druppeltje aan. Rara wat is dat?  Ga jij maar even in de gang staan, zegt juf boos. Op de gang komt Jantje de directeur tegen. De directeur vraagt Jantje, waarom sta jij hier op de gang? Nou, zegt Jantje we gingen raadsels vertellen en ik ben er uitgestuurd. Wat was je raadsel dan? Vraagt de directeur. Het gaat er droog in, het gaat er nat uit, dan hangt er een druppeltje aan. Ga jij maar naar huis Jantje zegt de directeur. Bij thuiskomst vraagt moeder aan Jantje waarom ben jij zo vroeg? Wij gingen raadsels vertellen en ik ben er uit gestuurd. Wat was je raadsel dan? Vraagt moeder. Het gaat er droog in, het gaat er nat uit, dan hangt er een druppeltje aan.  Ga jij maar naar je kamer commandeert moeder.

Als Jantje op zijn bed zit mompelt hij beteuterd in zichzelf:  Al die ellende om een theezakje

Er komt een man bij de dokter en zegt: “Dokter ik voel me niet lekker.” De dokter onderzoekt hem en vraagt hem de volgende week terug te komen. Na een week komt de man terug en vraagt: “Nou dokter wat is de uitslag? ”, “Ik heb slecht nieuws voor u, u heeft nog maar één maand te leven” zegt de arts “Weet u al wat u in die tijd gaat doen?” “Dan ga ik bij m‘n schoonouders wonen” zegt de man. “Hoe komt u daar zo bij?” vraagt de arts verbaasd. De man: “Nou, dan kan een maand lang duren”

Sam en Moos zijn op zoek naar een baan.
Ze leggen al hun spaargeld bij elkaar en van dat geld kopen ze 6 motorbootjes.
Die motorbootjes gaan ze verhuren op een meer.
Maar de mensen die de bootjes huren kunnen niet goed varen, dus kopen Sam en Moos ook 2 megafoons.
Dus daar staan ze dan: “Bootje 3 niet te dicht langs de kant,
bootje 1 wat langzamer,
bootje 9 doe niet zo gevaarlijk”, zegt Moos.
“Bootje 9?, We hebben maar 6 bootjes”, zegt Sam.
“Oh, bootje 6 heeft u problemen”

Jantje zit bij opa op schoot in de kantine van het bejaardentehuis. En opeens roept er een bejaarde in de zaal:
“12!”
De hele zaal lacht zich kapot. Roept er een andere bejaarde:
“34!”
En weer ligt de zaal in een deuk.
“Waarom lachen jullie?” vraagt Jantje aan opa.
“Nou,” zegt opa, “We hebben alle moppen genummerd.”
“O,” zegt Jantje tegen opa, “Dat kan ik ook” en roept:
“86!”
De hele zaal blijft doodstil.
“Waarom lachen jullie niet?” vraagt Jantje verbijsterd aan opa.
Zegt opa:
“Die kenden we nog niet”.

Komt een man boven bij de poort van de hemel. Petrus en Jezus staan op wacht en zeggen tegen de man:”Het is momenteel een beetje druk binnen, dus we hebben vandaag de nieuwe regel ingevoerd en dat houdt in dat je alleen naar binnen mag als je echt op een absolute klote dag gestorven bent. Zo niet, dan moet je helaas naar de ‘kelder’ bij Juri en El Diablo”. Dus die man zegt:”Nou dat moet geen probleem zijn, luister: Ik dacht vandaag halverwege mijn werkdag, laat ik m’n vrouw es verrassen en een middagje vrij nemen. Ik kom dus thuis en woon 2 hoog. Wat denk je?! Vind ik m’n vrouw poedeltje naakt op bed met de dekens nog stomend..! Ze kijkt me verschrikt aan en ik voel de bui al hangen natuurlijk. Dus ik zoek de hufter die zojuist nog bij m’n vrouw lag, he?! Overal gekeken, maar ik kon ‘m nergens vinden. Niet in de douche, keuken, slaapkamer, woonkamer… Nergens! Ik loop terug naar m’n vrouw en wilde haar bijna de laan uit sturen en toen ving ik in m’n ooghoeken iets op. Ik zag op de vensterbank 8 vingertopjes. Die hufter hing dus uit het raam, he?! We hebben nog van die ouderwetse schuiframen die omhoog open en dicht gaan. Ik ren er naartoe en woedend schreeuw ik “Ha!!” terwijl ik hard het raam herhaaldelijk op z’n vingertoppen laat vallen. Uiteindelijk valt die vent dus 2 verdiepingen naar beneden. Ik steek mijn hoofd uit het raam en kijk naar beneden, en wat denk je? Hij leeft nog!!! Dus ik ren gelijk naar de keuken, trek de koelkast los van de muur, sleep deze met veel moeite naar het raamkozijn en gooi dat ding boven op die gast. Ik dacht opgeruimd staat netjes, maar op dat moment kreeg ik een hartstilstand en nu sta ik hier..” Petrus en Jezus knikken tegelijk ja en openen de poort voor de beste man. De volgende man komt bij de poorten van de hemel en aan hem wordt hetzelfde verhaal verteld over de toegangsregel. Vervolgens antwoord de man: “Een klote dag? een klote dag? Ik ben verdomme gewoon aan het werk en ik word vermoord door een idioot! Luister, ik ben glazenwasser en net zoals altijd sta ik op een ladder, klaar om te beginnen op de derde verdieping van zo’n grachtenpandje. Omdat mijn spons dus droog was waaide dat ding een stukje buiten mijn bereik. Nou probeerde ik dus dat ding te pakken door iets verder naar links te reiken dan verantwoord. Ik donderde uiteindelijk toch naar beneden, maar godzijdank kon ik me nog net vastpakken aan zo’n vensterbankje op de tweede verdieping.. Ik dankte op dat moment God op m’n knieën echt waar. Wat denk je?! KOMT ER ZO’N GESTOORDE UIT HET RAAM ZETTEN EN DIE RAMT 5, 6, 7 KEER DAT RAAM OP M’N FIKKEN!!!.. Uiteindelijk hield ik het niet meer en viel ik naar beneden. Dat overleefde ik, gelukkig. Blijkbaar had ik twee engeltjes op m’n schouder zitten. Ik kom langzaam weer een beetje bij en heb veel pijn. Ik kijk om hoog en… KOMT ER EEN KOELKAST OP ME AF VAN BOVEN!! En toen was ik hier..” Ook deze beste man lieten Petrus en Jezus maar naar binnen, want dit was wel heel klote. Vervolgens komt de derde man bij de poort en hij vertelt over zijn dag: “Wat mij nou gebeurde net…. Zit ik in een koelkast…..”

Een dom blondje is aan het wandelen en loopt voorbij een elektrozaak. Ze stapt binnen en vraagt aan de winkelier: “Hoeveel kost zo’n tv”?  “Wij verkopen geen tv’s aan domme blondjes,” antwoordt hij.

Ze gaat naar huis en verkleed zichzelf. Weer gaat ze terug naar die man die tv’s verkoopt en vraagt opnieuw: “Hoeveel kost zo’n tv?”  Weer zegt de man: “Wij verkopen geen tv’s aan domme blondjes.”

Zo probeert ze het tien keer na elkaar, maar telkens krijgt ze als antwoord dat de man geen tv’s verkoopt aan domme blondjes… Ten einde raad vraagt ze aan die man: “Hoe komt het eigenlijk dat je weet dat ik het ben?”  “Wel,” antwoordt de man, “omdat dit geen tv’s maar magnetrons zijn.”