De foto die u hieronder ziet was een van de eerste foto’s die “The Diamond Stars” hebben gemaakt. Deze Denekampse formatie heeft vele jaren succes gehad in Twente en omstreken. De bezetting was in die tijd vlnr: Orgel Willy Grote Punt, Zanger-Gitarist Jos Pierik, Saxofoon Appie Boers en Drummer Adje Loohuis.
Paul “Paulchen” Kuhn (Wiesbaden, 12 maart 1928 – Bad Wildungen, 23 september 2013) was een Duits pianist, bandleider en zanger.
Kuhn bleek al jong muzikaal talent te hebben. Als scholier trad hij al op voor gasten in het Wiesbader Wijnlokaal Eimer. Na zijn opleiding door Kurt Thomas bij het Musischen Gymnasium Frankfurt am Main ging Kuhn als 17-jarige naar het conservatorium in Wiesbaden. Naast deze studie werkte hij al als professioneel jazzpianist. Met de opkomst van muziekprogramma’s, uitgezonden door de omroep, werd Kuhn een veel geziene gast op de televisieschermen.
Schlagerzanger: Als schlagerzanger werkte Kuhn mee aan titels als Der Mann am Klavier (1954), Es gibt kein Bier auf Hawaii (1963) en Die Farbe der Liebe. In 1957 nam hij met het lied Das Klavier über mir deel aan de Duitse voorronde voor het Eurovisiesongfestival, maar hij bereikte hiermee slechts de derde plaats.
Pianist: Als pianist rekent Kuhn Art Tatum en George Shearing evenals – door de bijzonder stilistische noten- akkoordzetting – Hank Jones tot zijn voorbeelden. Uitstapjes naar de bebop maakte hij met stukken als Stitt’s tune (2002) en Ornithology (1999).
Bandleider: Voor Kuhn als arrangeur en bandleider was Count Basie het grote voorbeeld, “Basie is de basis” volgens Kuhn. Zijn belangrijkste werk als arrangeur en bandleider was vanaf 1968 van bigbandleider van de Sender Freies Berlin.
Producent: Als producent zocht Kuhn aan het eind van de vijftiger jaren naar jonge talenten – vond onder andere Ralf Bendix, Rocco Granata, Howard Carpendale – en produceerde hun opnamen.
Entertainer en acteu: Als acteur en entertainer trad Kuhn in diverse televisieseries op, bijvoorbeeld Biedermann und die Brandstifter (1958), Spiel mit Vieren, Hallo Paulchen en Paul’s Party.
Informatie Bron: Wikipedia
Via het Trio Silver hebben we weer enkele foto’s van band erbij gekregen waarvan onderstaande er een is. Mocht u nog kaarten hebben liggen dan zouden wij die graag willen hebben of kopieren. Reacties kunt u altijd sturen naar dehelenas @gmail.com
De band “Red Line” uit Albergen deze week op dit podium. De leden van de band zijn ons helaas niet bekend. Wel weten we dat Miriam en Hans in de band speelde maar achternamen zijn niet bekend. Hebt u inlichtingen reageer dan op dit bericht of stuur een mail naar helenas@ziggo.nl
Het dansorkest Mellowstones uit Gorredijk deze week op onze site. Mocht u deze band kennen of gekend hebben dan horen we dat graag.
Hieronder een band uit 1966 genaamd Tik Sound. Dit artikel hebben we doorgestuurd gekregen maar we weten niet wie de schrijver van onderstaande is. De enigste muzikant die wij kennen is Joop van Liefland die later o.a. bij de band Bemsha en The Creations heeft gespeeld. Mocht iemand hier meer van weten te melden dan horen wij dat uiteraard graag.
De Nijs won in 1962 op 19-jarige leeftijd een talentenjacht met zijn band Rob de Nijs en de Lords. De eerste prijs was een platencontract. De eerste twee singles (De liefste die ik ken en Jenny) flopten, maar het nummer Ritme van de regen uit 1963 werd een grote hit waarvan in totaal bijna 100.000 exemplaren verkocht werden. In 1963 deed hij mee aan het songfestival in Knokke. In juni 1963 werd zijn eerste Rob de Nijs en de Lords-fanclub opgericht. In 1964 verschijnt zijn eerste soloplaat Dit is Rob de Nijs. De Nijs ontvangt voor dit album zijn eerste Edison award. In 1964 en 1965 was Rob de leading man in een serie televisieprogramma’s voor de VARA: TV-magazine. Hierin werd hij behalve door de Lords, bijgestaan door Trea Dobbs, Ria Valk en Marijke Merckens. In november 1965 gingen De Nijs en de Lords uit elkaar.
