Deze week in onze rubriek Gerard Wijlens uit Haaksbergen. Gerard heeft in de jaren 70 vele dag bruiloften gespeeld voor “de Helena’s” en altijd waren de gasten tevreden over zijn prestatie. Helaas is Gerard enkele jaren terug overleden.
Zoals eerder aangegeven gaan we deze week verder met de muzikale loopbaan van Dinand Leferink.
Dansorkest TSM
Midden jaren zeventig groeide het Oost-Nederlandse danscircuit uit tot een ware broedplaats van muzikale activiteit. Midden jaren ’70 kreeg deze scène een extra impuls met het dans- en showorkest TSM uit Markelo, opgericht en geleid door de markante bandleider Jan Arfman (toetsenist en accordeonist). De band bestond verder uit Dinand Leferink (drums/zang) Fred Brunnekreef (basgitaar/zang/trombone), Gerard Waanders (gitaar/zang/trompet) en Eef Heijmer (saxofoon/zang/fluit) en vormde een hecht team. TSM stond bekend om zijn veelzijdigheid en professionele benadering. In een periode waarin live muziek nog het kloppend hart was van elk feest, speelden we tot wel drie à vier avonden per week op bruiloften, dansavonden en dorpsfeesten. Bekende locaties waar we geregeld optraden waren onder meer De Uitrusting in Eefde, Poppe in Markelo, Zwakenberg in Raalte, Reimink en Jansen in Lemelerveld, het Bonte Paard in Holten, Lentelink in Goor, Assink in Hengevelde en Spoolder in Bentelo. Ook de Achterhoek en de Kop van Overijssel behoorden tot hun vaste speelregio. Het repertoire van TSM bood voor ieder wat wils: dansbare en herkenbare muziek, gedragen door de karakteristieke blazerssectie. Die drie blazers vormden het kloppende hart van onze sound en gaven onze uitvoeringen een unieke kleur, geïnspireerd door grootheden als Egerländer, James Last en het Vader Abraham Showorkest. Een bijzondere mijlpaal in ons muzikale bestaan was de release van onze single met de nummers “Silvia” (A-kant) en “Mijlen Ver” (B-kant). Vooral “Mijlen Ver” gezongen door Dinand Leferink heeft in de jaren daarna een cultstatus verworven onder liefhebbers van piratenmuziek. Aanvankelijk uitgebracht in eigen beheer, werd het nummer later ook door het label Telstar in Weert opgenomen in hun catalogus – een erkenning van de blijvende aantrekkingskracht van onze muziek. Onderstaande groepsfoto, gemaakt bij een kasteel in Diepenheim door wijlen Jan ten Hove, vormt een blijvende herinnering aan een gouden tijd waarin muziek verbond, feest bracht en herinneringen creëerde die tot op de dag van vandaag voortleven.
Het Trio Vitaal deze week op de voorgrond. Helaas hebben we verder geen gegevens van de mannen die ergens uit de omgeving van Nijmegen zouden moeten komen. Als u meer weet dan horen we dat uiteraard graag.
Deze week een foto van The Little Stars met een nieuwe gitarist omdat Johan Verenjans zijn gitaar, aan de spreekwoordelijke Wilgen, had gehangen. In de bezetting hieronder ziet u: Gerrit Schuurman, Organist, Accordeon en Zang; Ria Pierik, Basgitaar en Zang; Betsie Egberts, Drum en Zang en de nieuweling Jan Pots, Gitarist en Zang.
Wilhelmus Jacobus (Willem) Duyn (Haarlem, 31 maart 1937 – Emmen, 4 december 2004) was een Nederlandse zanger die furore maakte als Big Mouth van het duo Mouth & MacNeal. Hij viel op door zijn forse bouw en forse beharing (hoofdhaar en baard).
In de jaren zestig was hij o.a. zanger bij de “Whiskers” en maakte hij deel uit van de tweede bezetting van de Jay-Jays, met o.a. Cees Kranenburg jr.. (drums), Hans Jansen (orgel) en Kees Vennick(sax). Zij waren de opvolgers van de Shadowband en The Jumping Jewels, de begeleidingsband van Johnny Lion. Willem Duyn was daarna ook een bekende diskjockey in een discotheek in Den Helder.
In 1971 vormde de voormalige constructiebankwerker een popduo met Maggie MacNeal. In 1972 scoorden zij een internationale hit met het door producer Hans van Hemert geschreven How do you do Het liedje bereikte in de zomer van 1972 zelfs de top 10 van de Amerikaanse hitparade. In 1974 vertegenwoordigden ze Nederland op het Eurovisiesongfestival met het lied Ik zie een ster, waarmee ze de derde plaats behaalden. In eigen land hadden ze hiermee eveneens succes en stonden ze veertien weken in de hitparade.
In datzelfde jaar werd het duo ontbonden en trad Duyn verder op met Little Eve (Ingrid Kup), met wie hij ook trouwde. Vanaf 1978 trad hij solo op als Big Mouth, later onder zijn eigen naam. In 1979 behaalde hij een hit met het autobiografische lied Willem, een cover van Darling. Willem kreeg in 1982 een vervolg met het eveneens autobiografische lied Wat een rare man. Duyn nam in 1992 tijdelijk de plaats in van Bennie Jolink, zanger van de band Normaal, toen deze zwaargewond raakte. In september van dat jaar scoorde hij met Normaal nog een bescheiden hit met “Woenderbar”. Hoewel Duyn nog vele (solo)singles uitbracht, bereikte hij nooit meer het succes dat hij boekte met Mouth & MacNeal.
Duyn was jarenlang woonachtig in Almelo en Wierden, en woonde later in het Drentse plaatsje Roswinkel. Hij kreeg op 67-jarige leeftijd thuis een hartstilstand en overleed onderweg naar een ziekenhuis. Duyn is twee keer getrouwd geweest en had zes kinderen,
Op 21 maart 2012 verscheen over Mouth & MacNeal de biografie “Duo tegen wil en dank”, geschreven door de voormalige fanclubvoorzitter Roel Smit.
Bovenstaande gegevens komen van Wikipedia.
The Melody Swingers verzorgden begin jaren 70 de dansavonden bij Kothman in Oldenzaal. De zangeres Nathalie zong later nog een tijd bij The Diamond Stars. De drummer van The Melody Swingers was tevens de zanger die beschikte over een goed stemgeluid. Helaas zijn ons geen namen van de muzikanten bekend. Mocht u deze namen kennen dan horen we dat uiteraard graag.
De band Aqua staat staat deze week in de schijnwerpers op deze site. De band heeft menig bruiloft, dansavond of fesstavond verzorgd in Twente en in de Achterhoek in de jaren 80 en 90. De leden van deze band waren Marion, Zang en Pecussion; Marcel, zang en Basgitaar; Milco, Zang Keyboards en Accordeon; Marc, Zang en Gitaar en als laatste de leider van de band Marcel Engelbertink, Zang en Drums. Deze laatste is de zoon van Bertus Engelbertink die jaren lang gespeeld heeft in de band The Klengola Stars. Als iemand ons de achternamen van de overige bandleden zou kunnen melden dan horen wij dat graag. 
Ik ken Gerrit al vanaf mijn lagere schooltijd, zijn jongste zoon zat destijds bij me in de klas.
Destijds kwam ik er wel eens over de vloer en was erg onder de indruk van zijn accordeonspel.
Dit heeft ertoe geleid om zelf ook maar iets te gaan doen.
Mede door de hulp en adviezen van Gerrit ben ik ook op het podium terecht gekomen.
De broer van Gerrit (Theo Wijlens) is drummer en samen hebben we het bandje De Serenado`s opgericht met, hoe kan het ook anders, een elektronische accordeon!
Door de moderne apparatuur is hier ook tegenwoordig een fantastisch repertoire mee te spelen dus niet alleen maar het geluid van vroeger.
Ik denk nog vaak aan die tijd terug en komen we met een nieuw nummer dan rijst nog steeds de vraag ” hoe zou Gerrit het gespeeld hebben”.
Gerrit was een fantastische accordeonist en entertainer!! Ik heb aan hem een prachtige hobby overgehouden waarvoor ik hem nog steeds erg dankbaar ben.
André Dwars accordeonist van De Serenado`s.