Deze week het trio Les compagnons in de schijnwerpers. Het trio bestond uit Alfons (van de Kemp), Willem en Johnny. Jarenlang hebben ze menig bruiloft, feest of diner-dansant verzorgd. Je kon ze bestellen met 1, 2 of 3 personen afhankelijk van uw wens.
Alaaf, Alaaf, Alaaf. Dit weekend wordt er weer volop carnaval gevierd en daarom blikken we deze week terug naar de boerenkapel uit Ootmarsum uit het jaar 1970 en 1971. Ook al zijn de onderstaande 3 foto’s licht beschadigd, toch willen wij ze u niet onthouden.
De muzikanten die toen in de boerenkapel speelden waren: Ronald Urban (later werd hij de Saxofonist van “de Helena’s), Henk Veldboer, Henk Hulsink, Gerard Bekman en zijn vrouw, Lex Fokkinga en Loet Urban en zijn vrouw. Mocht u op- of aanmerkingen hebben dan horen we dat uiteraard graag.
Die Blaue Jung kwamen we regelmatig tegen als wij (De Helena’s) moesten spelen in Duitsland bij Schiewink in Uelsen, Hinderink in Itterbeck of het Heideschlösschen in Wielen. Deze mannen traden overal in de grensstreek op van Gronau tot Hardenberg en waren zeer geliefd in die Heimat. Helaas zijn ons slechts 2 namen bekend nl. Folkert Eilts uit Neuenhaus en Heinz Roters uit Nordhorn. Als u de naam van de derde persoon weet stellen wij het zeer op prijs als u ons dat laat weten.
De directeur van een grote firma vraagt aan de adjunct directeur wat deze gedaan heeft met zijn kerstgratificatie. Deze antwoord dat hij er een fraaie auto van gekocht heeft. En de rest van het geld informeert de hoofddirecteur? Dat heb ik op de bank gezet is het antwoord. Daarna komt de hoofddirecteur bij mijn chef en vraagt ook hem, wat hij met zijn gratificatie gedaan heeft. Een fraaie reis naar het buitenland voor geboekt antwoord mijn chef. En de rest van het geld vraagt de hoofddirecteur nieuwsgierig. Ook mijn chef blijkt dat op de bank gezet te hebben. Nu is het mijn beurt en ook ik krijg de vraag wat ik met mijn kerstgratificatie heb gedaan. Een paar nieuwe schoenen van gekocht antwoord ik vol trots. En de rest van het geld? vraagt de hoofddirecteur. Dat heeft mijn moeder bijgelegd.
Van Hans Nijhof en Teun Koerselman hebben wij onderstaand verhaal en foto’s gekregen. Deze heren zijn voor dit verhaal, op hun beurt, op bezoek geweest bij Toon Grobben die veel verhalen en bijbehorende foto’s kon laten horen en zien. Van alle oud leden van “Les Troubadours” zijn Carlo Burke, nu als gitarist bij het Bornse Piratenkoor, en Hans Nijhof als Slagwerker (BUM!) bij het Hengelose Egerländer orkest “de Noorkerländer” nog aktief.
De Story of “LES TROUBADOURS”
Het Hengelose dans en showorkest “Les Troubadors” werd opgericht in 1954. “Les Troubadours” wie kent ze niet? veelvuldig als orkest op bruiloften en feest- en dansavonden in de Twentse Horecazaken. De bezetting van het eerste uur bestond destijds uit Toon Grobben als slagwerker, Frans Grundel op accordeon en Jan Groeneveld, tevens op accordeon. In die jaren werd o.a. vaak gespeeld bij cafe “de Rozenstruik” in Ootmarsum. Na het vertrek van Jan Groeneveld kwam eerst de Hengelose trompettist Gerrit Schrader en later de saxofonisten Frans Mulder en Jan Hoekstra bij Les Troubadours. Omdat deze na verloop van tijd in militaire dienst gingen, kwamen de saxofonisten Jan Koning, Jan Lemmink en later de gitarist Harrie Veluwenkamp bij het orkest. Naast Toon Grobben en Frans Grundel speelde Gerrit Schrader een grote rol in de geschiedenis van dit orkest, hij werd dan ook zakelijk- en muzikaal leider van “Les Troubadours.
In deze periode kwam ook Harrie Vrielink uit Goor als “geluidsman-operator”, het orkest versterken. Na geruime tijd verliet Jan Koning het orkest en werd zijn plaats voor langere tijd ingenomen door de geweldige rasmuzikant Henk Kerkhof op tenor-saxofoon en elektronisch orgel. De doldwaze act “Nelis niet kietelen” werd veelvuldig door het duo Gerrit Schrader en Henk Kerkhof uitgevoerd, er werd dan ook vaak op bruiloften gevraagd naar het nummer “met dat kapotte overhemd”. Als welkome versterking werd in de beginjaren ’60 de gitarist Carlo Burke uit Aruba aangetrokken. Hij speelde fantastisch zuid-amerikaanse muziek en groeide uit tot een van de toppers in dit orkest, “Borriquito” werd een veelgevraagd nummer. In deze jaren werd veelvuldig opgetreden bij Café de Rozenstruik in Ootmarsum, Franken Volmerink in Saasveld, Café Kuppers in Rietmolen, Dancing Thies van der Linde in Raalte en Dancing Hotel Royal (Toon van de Kir) in Hengelo. In Dancing Hotel Royal in Hengelo werden in de jaren ‘60 de dansavonden op zondagavond verzorgd, menig Hengelo’s echtpaar heeft zich hier dan ook gevonden. Bij het feest van het 75-jarig jubileum van het bedrijf “Heemaf” werden 10 avonden achtereen samen met de goochelaar Fred Kaps, zangeres Ria Valk, en het Cocktail Trio de feestavonden bij dit bedrijf verzorgd.
Na deze succesrijke periode verlieten in de jaren ’70 Toon Grobben en later Frans Grundel het orkest en werden opgevolgd door de, helaas veel te vroeg overleden Sjaak Sterrenburg op slagwerk en Teun Koerselman op orgel-synthesizer. Voor langere tijd kwam vervolgens Hans Nijhof als slagwerker bij “Les Troubadours”. In deze jaren werd veelvuldig opgetreden o.a. bij Café Strikker in Hengelo, Café de Kei- en Café Royal in Almelo, Café Tibbe in Mariaparochie, het Hoogspel in Delden en Café Kotman in Oldenzaal. 
Later kwam Hans Kerkhof (jawel! zoon van) op saxofoon als vijfde man dit orkest versterken. Hans Kerkhof is momenteel een bekend jazzmusicus op xylofoon en treed regelmatig op bij allerlei Jazzsessie’s. Na een lange tijd van ruim 30 jaar dansavonden, carnavalsavonden, bruiloften en feestavonden werd in 1987 het dansorkest “Les Troubadours” definitief ontbonden. Tekenend voor de goede sfeer bij dit orkest is er daarna in 1991 nog een reunie van oudleden van dit bekende dansorkest geweest bij de Zwaaikom in Hengelo. Het dagblad Tubantia heeft hier nog uitvoerig over bericht.
Deze week de band Canyon. De band bestond uit Rob de Groot, Gitaar en Zang; Humpfrey de Groot, Drum en Zang; Dik Huizinga, Orgel en Zang; Loe Loesman, Bas en Zang. Deze foto is ons beschikbaar gesteld door Betsie kienhuis -Egberts. Als u meer informatie over deze band heeft dan horen we het graag.
Een dronken, fel naar alcohol ruikende man zat in de metro naast een priester.
Zijn das zat vol vlekken, zijn wangen zaten vol rode lippenstift en een halflege fles Bacardi stak deels uit de zak van zijn verkreukte vest.
De man opende zijn krant en begon erin te lezen.
Na een vijftal minuten richtte hij zich tot de priester en vroeg:
“Zeg, eerwaarde, weet u de oorzaak van artritis?”
“Ja, mijn zoon, dat komt door erg losbandig te leven, te veel alcohol te drinken, niet naar de mis te gaan, te slapen met prostituees, geen bad te nemen, enzovoort.”
“Oh merci”, mompelde de dronken man terwijl hij weer in zijn krant dook.
De priester, nadenkend over wat hij gezegd had en een beetje nieuwsgierig geworden vroeg aan de man: “Neem me niet kwalijk maar hoe lang heb je al artritis?”
“Ikke? Ik heb geen artritis, eerwaarde, maar ik heb net in de krant gelezen dat de paus dat heeft.
Deze week The Early Birds op onze site. De samenstelling was H. van Eerten, Slagwerk en Zang; H. Keekstra, Bas en rithm. gitaar en Solozang; J. Keekstra, Solo en bas gitaar en Solozang; G. Reinink, Orgel – Piano en Zang en was tevens de leider van deze band. Een tijd lang hebben The Early Birds gespeeld bij “de Kei ” in Oldenzaal. Weet u meer te vertellen over deze band dan horen we dat uiteraard graag.
Om ons zelf niet te vergeten in de rubriek “herkent u deze nog” deze week een foto van “de Helena’s” uit 1969 in de eerste bezetting. Linksboven Frans Schulten, Rechtsboven Frans Heerink, In het midden Truus Bekke- Braakhuis, Linksonder Frans van de AA en Rechtsonder Benny Lenferink.
Er komt een professor bij een universiteit kijken of de studenten wel slim genoeg zijn. Hij vraagt of de slimste student even bij hem wil komen voor een paar vraagjes. Nou dus die jongen komt naar de professor toe. En de professor begint met de eerste vraag:
“Hoe noemen we het ding om naar de sterren te kijken?”
Waarop de student antwoordt:
“Een telescoop.”
“Goed,” zegt professor, “en om naar bacterien te kijken?”
“Een microscoop.”
“Goed. En nu een lastige: Hoe noemen we het ding om door muren te kijken?”
Waarop de student vraagt:
“Kan dat dan?”
“Ja,” zegt de professor.
“Waarmee dan?” vraagt de student.
“Met een raam, mijn beste jongen, met een raam!”