Via het Trio Silver hebben we weer enkele foto’s van band erbij gekregen waarvan onderstaande er een is. Mocht u nog kaarten hebben liggen dan zouden wij die graag willen hebben of kopieren. Reacties kunt u altijd sturen naar dehelenas @gmail.com
Het is alweer een tijd geleden dat de Lemmon Band in de schijnwerpers stonden en daarom deze week nog maar eens. Als er iemand is die namen weet dan horen wij het graag.
Het Trio Vitaal deze week op de voorgrond. Helaas hebben we verder geen gegevens van de mannen die ergens uit de omgeving van Nijmegen zouden moeten komen. Als u meer weet dan horen we dat uiteraard graag.
Dit trio “De Buren” speelde enkele jaren geleden in een klein café in Ootmarsum tijdens de kermis. De kwaliteit was goed maar het volume paste niet bij het kleine café. Mocht iemand de namen weten van de muzikanten dan horen wij het graag.
Een foto van de band Les Scalas in de rubriek “Herkent u deze nog”. Helaas weten wij helemaal niks van deze band, dus mocht u iets weten dan horen we dat graag.
Jim (James Travis) Reeves (Galloway (Texas), 20 augustus 1923 – Brentwood (Tennessee), nabij Nashville, 31 juli 1964) alias Gentleman Jim was een Amerikaanse country-zanger die bekend werd om zijn warme fluwelen stem.
Reeves werd geboren in Galloway in Texas als jongste in een gezin met negen kinderen. Zijn vader overleed toen hij pas een jaar oud was. Ondanks zijn liefde voor de muziek begon hij een carrière als honkballer, waaraan in 1947 een vroegtijdig einde kwam door een enkelblessure. Hij kreeg een baan als dj bij een radiostation in Louisiana en in 1953 nam hij zijn eerste succesplaat, Mexican Joe, op die een nummer 1-notering kreeg. In 1955 tekende hij een contract met RCA en werd lid van de Grand Ole Opry. Tegen het einde van de jaren 50 kwam de rock-‘n-roll op en verschoof Reeves onder invloed van Chet Atkins zijn stijl van de pure country wat in die richting. Reeves was – met Patsy Cline – een van de eersten die de Nashville-sound brachten.
Jim Reeves was een van de eersten die met ‘close talking’-microfoontechniek werkte, iets wat zijn stem extra goed deed uitkomen. Reeves had in 1963 een meningsverschil met RCA, omdat hij vond dat andere artiesten meer aandacht kregen dan hij. Hij had aan zijn contractverplichtingen voldaan, wat betreft het aantal opnames dat hij moest maken. Hij weigerde daarom enkele maanden in 1963 in de RCA recordingstudio B in Nashville te verschijnen. Door tussenkomst van RCA Nashville division producer en vriend Chet Atkins werd dit bijgelegd en begon Reeves weer met opnames maken. Dat Reeves’ close to the mike technique en ruzie met een opnametechnicus hiertoe zouden hebben geleid is een fabeltje. Het verhaal klopt wel dat een opnametechnicus werd vervangen maar dit heeft niet geleid tot Reeves’ weigering platen op te nemen voor RCA.
Jim Reeves was een perfectionist en ergerde zich aan Louis Nunley van de Anita Kerr Singers, die constant grappen maakte in de studio. Een tijdje is Nunley ook niet in de studio geweest voor opnames. Ook dit is later weer bijgelegd.
Op 31 juli 1964 vloog Reeves, hoewel hij (nog) geen geldig vliegbrevet had voor zijn net aangekochte Beechcraft-type Bonanza, een Debonair model 33 met vliegtuigregistratienummer N8972M, samen met zijn manager, pianist en vriend Dean Manuel, terug naar huis, toen zij geconfronteerd werden met een zware onweersbui in de nabijheid van de luchthaven. Tijdens de nadering negeerde Reeves de aanwijzingen van de luchtverkeersleiding om een andere koers te volgen vanwege deze gigantische onweersbui. Korte tijd later werd het toestel getroffen door de bliksem en crashte het, waardoor beiden omkwamen.
Bron: Wikipedia
Deze week een foto van Corry Konings, De dame die al zoveel jaren in het vak zit had begin van de zeventiger jaren een optreden bij Café Arend in Lattrop. Haar begeleiding band de Rekels speelden al vanaf 8 uur maar Corry was in geen velden en wegen te bekennen. Telkenmale werd er omgeroepen dat ze onderweg was maar ze kwam maar niet opdagen. Tegen half elf werd er omgeroepen dat Corry had gebeld en dat ze eerst de weg niet kon vinden maar nu in Denekamp was. Na nog een half uur wachten kwam ze eindelijk opdraven en begon met haar optreden. Op het zingen was niets aan te merken maar zo laat op een optreden verschijnen dat vond iedereen niet kunnen. Uiteindelijk werd het toch een gezellige avond en ging iedereen tevreden weer naar huis. Het was maar goed dat er in die tijd nog geen alcoholcontrole was…..
De bedragen die u hieronder ziet was het bedrag dat er moest worden neergeteld in die tijd voor een solo optreden van Corry nadat de samenwerking met de Rekels gestopt was.
