Viva L’amour

Gitte Hænning (Aarhus, 29 juni 1946) is een Deense zangeres en actrice. Al op jonge leeftijd werd Hænning beroemd. Op haar achtste zong ze al samen met haar vader op de Deense televisie, maar ze werd ook bekend in Duitsland. In 1958 verhuisde ze naar Zweden, waar ze eveneens doorbrak. In 1963 won Hænning het Schlagerfestival met het liedje Ich will nen Cowboy als Mann waarmee ze een nummer 1-hit scoorde in Duitsland. Samen met Rex Gildo zong ze ook verscheidene hits waaronder Vom Stadtpark die Laternen, waarmee ze een nieuwe nummer 1-hit scoorde. Enkele malen heeft Hænning geprobeerd naar het Eurovisiesongfestival te gaan. In 1962 deed ze mee aan de Dansk Melodi Grand Prix, de Deense nationale voorronde, met het lied Jeg snakker med mig selv. Ze was topfavoriet, maar werd nog voor het evenement gediskwalificeerd door een incident met de componist van het nummer. Deze had de melodie van het lied gefloten in de kantine van de Deense omroep DR, terwijl het verboden was om een inzending voorafgaand aan de show in de openbaarheid te brengen. De regels werden bijzonder strikt toegepast en Hænning moest thuisblijven. In 1973 schreef Hænning zich in voor de Duitse voorronde voor het Eurovisiesongfestival en wist deze te winnen. Met het lied Junger Tag mocht ze West-Duitsland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1973 in Luxemburg, waar ze op de achtste plaats eindigde. In 1978 wilde ze Luxemburg vertegenwoordigen met het lied Rien qu’une femme, maar ze verloor tijdens de voorronde van de Spaanse popgroep Baccara. Hænning bleef muziek maken. In de jaren 1980 coverde ze verscheidene Engelse hits. In de jaren 1990 zong ze veel jazz en musical. Sinds 2003 zingt Hænning zeer succesvol tezamen met Wencke Myhre en Siw Malmkvist in het tournee-programma “Gitte, Wencke, Siw – Die Show”.

Afgelopen dinsdag 7 oktober 2014 is Leo Engelbertink, zanger van “The Klengola Stars” op 77 jarige leeftijd overleden. Van diverse kanten is dit aan ons gemeld en één daarvan haalde een citaat van Leo, van onderstaand interview, naar voren en melde: “Als je dat leest, dan waan je je toch direct terug in vroegere tijden”.

Als eerbetoon aan Leo plaatsen we daarom nogmaals  dit interview. Als Leo dit kan lezen en hij hoort het bijgevoegde liedje dan weten we zeker dat hij uit volle borst mee zal zingen…..

=============================================================================

Onderstaand verhaal stond in het clubblad van FC Berghuizen. Met toestemming van Leo plaatsen we dit verhaal op onze site.

The Klengola Stars zijn in 1957 opgericht, ik was toen 20 jaar. Er zat letterlijk muziek in de familie. Vader was accordeonist en van hem moeten we de muzikale genen hebben. Mijn broers Bertus en Jannie speelden ook in de band. Wat een Klengola is? De naam werd gevormd door de eerste twee voorletters van de leden. Aanvankelijk had je de Klengolas, de eerste editie zeg maar. We speelden in de buurt. De Kul in Denekamp, de Bond aan de Molenstraat, café de Vluchte vooraan in Enschede, zaal Bruins en natuurlijk bij Kothman hier om‟n hook. Daw oet Berghoezen kwamen maakte wa indruk. Het repertoire? Alles wat populair was. Of het nu Duits, Engels of Nederlands was, het maakte niks oet. Heino, Elvis en zo meer. We hebben jaren gehad dat we 3 keer per week een bruiloft deden en altijd zo‟n 20 jaar lang elke zondagavond speelden. Er zijn periodes bij geweest van zo‟n 240 optredens per jaar. Nee, van een eigen plaat maken is het nooit gekomen. Wel zijn er plannen geweest, maar daar is het bij gebleven. Of wie ok over de grens spöln? Ja zeker. In Nordhorn hadden we 2 keer een contract van een half jaar. Tja en dan Berghuizen. Om de 5 jaar was er wel een jubileum en de jaarfeesten natuurlijk. Geheid volle bak bij Kothman. Ik speelde sax, een zeer swingend instrument. Als ik het ding aan de lip zette now dan moj eens zeen. Alle jongs meteen noar de wichter hen. Want dan wist‟n ze nig hoe snel ze op de dansvloer moss‟n komm‟n, haha! Als ik een ommetje maak dan word ik als oud Klengola Star nog steeds begroet. Leuk hoor!

Met vriendelijke groeten Leo Engelbertink.

De band is in 1974 opgericht en in 2002 gestopt. Bij de herstart waren 7 oud bandleden van betrokken. In het verleden vierde de Bob East Showband  grote triomfen. Zo zijn ze de begeleidings band geweest van grote artiesten, zoals de Supremes, The Platters, Boney M en de hele Nederlandse top (Lee Towers, Hazes, Maywood, Borsato). Helaas kennen we niet de namen van de muzikanten op deze foto. 

Vanavond is het dan zover, de afsluiting van het jubileum jaar ter ere van het vijftig jarig bestaan van “de Helena’s” bij Gasterij Oatmössche in Ootmarsum. De instrumenten zijn reeds klaargezet (zie foto), de kelen zijn geschraapt, de zaal is aangekleed en de film draait al vanaf vanmiddag 3 uur continu.  We hopen dat iedereen een vrije gift wil geven voor een goed doel wat we later bekend gaan maken. Wij hopen dat het een gezellige avond wordt en dat iedereen met een blij gevoel vanavond weer huiswaarts gaat. In tegenstelling tot wat beweert wordt is dit niet het einde van de Helena’s . We blijven doorgaan zolang we kunnen. 

De Havenzangers werden opgericht in 1977. Aanvankelijk waren zij gespecialiseerd in oud-Hollandse zeemansliedjes. De band is vooral in het Nederlandse schnabbelcircuit bekend, maar heeft eind jaren tachtig ook in de Verenigde Staten en Canada getoerd.

Bekende nummers waarmee De Havenzangers zich populair heeft gemaakt, zijn onder andere Greetje uit de polder (1979), Daar bij de waterkant (1979) (beide zijn oorspronkelijk van Eddy Christiani), ‘s Nachts na tweeën (1983), Trouw niet voor je veertig bent(1987) (oorspronkelijk van het Lowland Trio) en Oh Mona (1987).

In 2006 brachten de Havenzangers rond het WK voetbal van dat jaar een nieuw album uit, getiteld Hand in hand achter Oranje. Met televisiepersoonlijkheid Henk Jan Smits werd vervolgens een verbale vete uitgevochten nadat deze zich laatdunkend over het nummer zou hebben uitgelaten. Ook zou Smits de Havenzangers ‘uitgerangeerd’ hebben genoemd.

De Havenzangers bestonden de laatste jaren uit Henk Pleket (1937-2011) en Willem Mulder. In augustus 2007 werd echter bekendgemaakt dat Pleket solo door zou gaan als De Havenzangers en Havenzanger Henk Pleket, nadat Mulder had aangekondigd de groep te verlaten. Willem Mulder vervolgde zijn loopbaan de eerste tijd solo. In de zomer van 2008 begon hij een nieuw duo samen met zijn zoon Wesley onder de naam Mulder & Mulder. Vader en zoon Mulder hebben besloten vanaf 2015 verder te gaan als de (nieuwe) Havenzangers onder de naam Havenzangers 2.0.

Bron: Wikipedia

Enkele weken geleden werd ons een foto toegestuurd waarop “de Helena’s” staan samen met Gerard Ekelhof ( oftewel “Tuin”) de uitbater van Café De Guldene Crone. De foto werd ons ongestuurd door de zoon van  “Tuin” Gerard Junior. Deze foto werd genomen in het café van “Tuin” tijdens de kermis van 1971 toen “de Helena’s” een foto reportage maakten in en bij de kermis attracties. De foto’s zijn gemaakt door Herman Haarhuis. Alhoewel we deze foto ooit al eens geplaatst hebben willen we als eerbetoon aan ‘Tuin”, die we onze manager noemden, de foto deze week nogmaals tonen.