Gitte Haenning

Gitte Hænning (Aarhus, 29 juni 1946) is een Deense zangeres en actrice. Al op jonge leeftijd werd Hænning beroemd. Op haar achtste zong ze al samen met haar vader op de Deense televisie, maar ze werd ook bekend in Duitsland. In 1958 verhuisde ze naar Zweden, waar ze eveneens doorbrak. In 1963 won Hænning het Schlagerfestival met het liedje Ich will nen Cowboy als Mann waarmee ze een nummer 1-hit scoorde in Duitsland. Samen met Rex Gildo zong ze ook verscheidene hits waaronder Vom Stadtpark die Laternen, waarmee ze een nieuwe nummer 1-hit scoorde. Enkele malen heeft Hænning geprobeerd naar het Eurovisiesongfestival te gaan. In 1962 deed ze mee aan de Dansk Melodi Grand Prix, de Deense nationale voorronde, met het lied Jeg snakker med mig selv. Ze was topfavoriet, maar werd nog voor het evenement gediskwalificeerd door een incident met de componist van het nummer. Deze had de melodie van het lied gefloten in de kantine van de Deense omroep DR, terwijl het verboden was om een inzending voorafgaand aan de show in de openbaarheid te brengen. De regels werden bijzonder strikt toegepast en Hænning moest thuisblijven. In 1973 schreef Hænning zich in voor de Duitse voorronde voor het Eurovisiesongfestival en wist deze te winnen. Met het lied Junger Tag mocht ze West-Duitsland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1973 in Luxemburg, waar ze op de achtste plaats eindigde. In 1978 wilde ze Luxemburg vertegenwoordigen met het lied Rien qu’une femme, maar ze verloor tijdens de voorronde van de Spaanse popgroep Baccara. Hænning bleef muziek maken. In de jaren 1980 coverde ze verscheidene Engelse hits. In de jaren 1990 zong ze veel jazz en musical. Sinds 2003 zingt Hænning zeer succesvol tezamen met Wencke Myhre en Siw Malmkvist in het tournee-programma “Gitte, Wencke, Siw – Die Show”.

Similar Posts

  • The Klengola’s

    Onlangs kregen wij een foto in handen van Bennie Engelbertink die de toetsenman was bij The Klengola’s. Bennie was de broer van Bertus, Jannie en Leo die allen uit de zeer muzikale familie Engelbertink komen. Omdat we erg blij zijn met deze foto plaatsen wij deze nu. We wachten op meer beloofde foto’s die we dan zeker op een later tijdstip zullen plaatsen.

  • The Thunderbirds

    Deze week een foto van de formatie “The Thunderbirds”. Deze band uit de zeventig kwam uit Enschede en omgeving en de samenstalling was als volgt.:  John. Slim, Saxofoon, Klarinet en Zang; Freddy Stuivenberg, Gitaar, Bas en Zang; Willy. Plaister, Orgel Piano en Zang en Conny Harmsen, drums.  Van deze laatste persoon Conny hebben wij deze foto gekregen. Helaas was het niet mogelijk hem vandaag aan de telefoon te krijgen voor nadere informatie maar dat zal zeker nog wel komen. Conny heeft na “The Thunderbirds” ook in de formatie “Alexis” gespeeld. En deze band “Alexis” is weer onstaan uit de duitse band “Die Beliebten Teddy’s” Die evenals “de Helena’s” lange tijd bij Schiewink in Uelsen gespeeld hebben. De ene week speelden “de Helena’s” op zaterdag en de andere week speelden “Die Beliebten Teddy’s” op zondag. Indien mogelijk zouden wij graag in het bezit komen van enkele foto’s en uiteraard de bijbehorende namen van de band leden van “Alexis” met en/of zonder Marga Bult die ook een langere tijd als zangeres bij de band betrokken was.

  • Les Amis

    Een foto van de band Les Amis op de voorpagina. Volgens onze gegevens kwam deze band uit Losser. Kunt u meer over deze band vertellen stuur dan een e-mail naar dehelenas@gemail.com, wij zijn u bij voorbaat dankbaar.

  • The Flying Comets

    “The Flying Comets” uit Mill in Noord Brabant deze week op de voorgrond. Deze foto uit de begin jaren 60 van de vorige eeuw hebben we, samen met vele anderen, gekregen van Stanny Goossens. Deze 72 jarige ras muzikant is nog steeds actief in de muziek wereld en is momenteel bezig met het leren bespelen van de steel gitaar zoals te zien is op de onderste foto.The Flying Comets 2 a met namen

    Stanny Goossens op Steel Gitaar sept 2015

     

  • |

    De Helena’s

    Zoals u hieronder ziet organiseren de Helena’s weer een dansavond op 11 april 2026. Dit wordt weer een dansavond zoals u die vroeger gewend was in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw met tijd om te dansen en ….. tijd om te praten. De toegang is gratis dus kom gerust bij Café Restaurant de Molenberg.

  • Rudi Carrell

    Rudi Carrell, artiestennaam van Rudolf Wijbrand Kesselaar (Alkmaar, 19 december 1934 – Bremen, 7 juli 2006), was een entertainer, zanger, showmaster, filmproducent en acteur. Hij begon zijn carrière in Nederland bij de radio en televisie en ging vervolgens werken bij Duitse zenders. Hij werd in Duitsland een uiterst populaire tv-persoonlijkheid met spelshows en andere formats. Hij woonde sinds 1974 in Syke, een plaats ten zuiden van Bremen.

    De vader en de grootvader van Carrell waren beiden werkzaam in de showbusiness. Zijn vader gebruikte daarbij de naam André Carrell. De jonge Rudolf verving op 17 oktober 1953 André tijdens een feestavond voor ambtenaren in Arnhem, waarna André Rudolf in zijn gezelschap opnam. Daarmee deed Rudolf zijn intrede in de showbusiness. Hij trad in 1955 voor de AVRO wekelijks in het radioprogramma De bonte dinsdagavondtrein op. Carrell brak in 1959 ook op de televisie door met de maandelijkse Rudi Carrell Show.

    Hij werd nationaal bekend door zijn deelname aan het Eurovisiesongfestival van 1960 met het liedje Wat een geluk. Dat werd in Nederland wel populair, maar op het festival voorlaatste: alleen dat van Luxemburg eindigde nog achter hem. Het beviel hoe hij na het festival over zichzelf grappen kon maken.

    Andere liedjes waarmee hij in Nederland populair werd zijn Een ballonnetjeEen muis in een molenDe hoogste tijd en Samen een straatje om. Zijn optreden in de Rudi Carrell Show als bewoner van een onbewoond eiland met het aapje Vrijdag en Esther Ofarim als zeemeermin is beroemd. Met deze show won Carrell in 1964 de Zilveren Roos op het festival van Montreux. Eén jaar eerder, dus in 1963, had hij ook al de Nipkowschijf van de Nederlandse televisierecensenten mogen ontvangen.

    De Duitse carrière van Carrell begon in 1965, toen Radio Bremen interesse toonde voor zijn werk. Daar in Bremen begon hij met de tweemaandelijkse televisieshow Rudi Carrell Show. Vanaf 1974 presenteerde hij Am laufenden Band, de Duitse versie van Eén van de acht. Rudi Carrell had als persoonlijk adviseur de Nederlander Dick Harris, die de show ook regisseerde. Ook andere Nederlanders werkten voor Carrell in Duitsland.

    Carrell maakte vanaf 1970 in Duitsland ook een aantal speelfilms: Wenn die tollen Tanten kommenTante Trude aus Buxtehude en in 1971 Rudi, benimm dich en anderen. Ook al waren sommige films zeer succesvol (de eerste trok drie miljoen kijkers), en ondanks de hoge gages, was Carrell allesbehalve trots op die simpele komedies. Hij verafschuwde het zelfs om in vrouwenjurken als Tante op het doek te verschijnen.

    Carrell speelde in 1971 en 1972 in de shows van Bobbejaan Schoepen in Bobbejaanland (België), een toenmalige trekpleister voor (inter)nationale variété-artiesten. Hij werd diens buur en vriend (later, in 1974, zouden ze ook nog samen duetten zingen in de televisieshows van Carrell).

    Na zijn verblijf in België keerde Carrell terug naar Duitsland, waar hij ook succes oogstte als zanger. Zo had hij in 1975 veel succes met het lied Wann wird’s mal wieder richtig Sommer?: een vertaling van het lied ‘t Is weer voorbij die mooie zomer, dat in Nederland in 1973 met Gerard Cox een hit werd.

    In 2005 werd er bij hem, naar eigen zeggen een kettingroker, terminale longkanker vastgesteld. Hierdoor kreeg hij onder meer moeite met praten. Zijn voorlaatste optreden op de Duitse televisie, op 30 december 2005, in 7 Tage, 7 Köpfe, vond dan ook plaats zonder dat hij een woord zei.

    Rudi Carrell overleed uiteindelijk ook aan de gevolgen van die longkanker. Hij werd 71 jaar oud.

    Bron: Wikipedia

    Rudi Carrell

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *