the Blue Diamonds

Riem en Ruud de Wolff kwamen in 1949 met hun ouders naar Nederland en zongen in hun tienerjaren op schoolfeesten in bandjes als The String Extase Boys en The Cool Cats. Het repertoire bestond voornamelijk uit covers van The Everly Brothers. In 1960 stond hun uitvoering van de song Ramona uit, dat in 1927 geschreven was, maandenlang in de hitlijsten, en ook in veel andere landen was het nummer een grote hit. Andere succesnummers uit die tijd waren onder andere Oh Carol en Little Ship.

Begin jaren zestig toerden de broers samen met Anneke Grönloh door Indonesië, terwijl in Nederland en andere Europese landen verschillende nummers de hitparade haalden. Voor Ramona ontvingen de broers een Edison uit handen van Wim Sonneveld, nadat er zeven miljoen exemplaren waren verkocht. Ook in de jaren zeventig brachten The Blue Diamonds diverse singles uit, maar het stormachtige succes van Ramona werd niet meer geëvenaard. Dat trof als eerste hun versie van Save the last dance for me.

Begin jaren tachtig namen zij in Indonesië diverse platen op in het Maleis, waarvan miljoenen exemplaren over de toonbank gingen.

Tot de dood van Ruud de Wolff in december 2000 bleven The Blue Diamonds platen maken en optreden. Echt grote successen bleven uit, maar de typische Blue Diamonds sound bleef populair.

(bovenstaande tekst is uit Wiklipedia gekopieerd waar nog meer te vinden is over deze jongens)Bleu Diamonds 1a Bleu Diamonds 1b

Similar Posts

  • The Skyliners

    Uit Den Ham komen “The Skyliners” die deze week onze voorpagina bezetten. Helaas is de foto niet erg duidelijk, dus als u een beter exemplaar heeft dan willen we die graag ontvangen op dehelenas@gmail.com.

    In oktober 2017 hebben we de volgende informatie gekregen van Klaas Pool (waarvoor onze dank)

    De foto dateert volgens mij uit 1978/1979. Ik zal proberen om nog een beter exemplaar van de foto door te sturen (moet even zoeken op zolder). Zelf ben ik nog steeds actief als saxofonist bij Celebration (http://www.celebration-web.nl/). Puur voor de lol. Mijn broer Henk is beroeps geworden als songwriter (o.m. voor Marco Borsato, Rob de Nijs, etc. etc.). Geeft daarnaast songwriting op het conservatorium in Zwolle en Enschede. Henk Jaspers drumt volgens bij bij Sound Set, destijds een bekende popband in de regio, die nu nog regelmatig reünieoptreden geeft. Ik weet niet of Benny Blekkenhorst nog actief is als muzikant.

  • Gezellig Dansen

    25 Oktober a.s. verzorgen de bands “de Helena’s” en “More Fun” samen een dansavond in Café en Zalencentrum De Vereeniging in De Lutte. De bands hebben ieder hun eigen sound en liedjes en zullen afwisselend voor u gaan spelen. Ook speelt de band “More Fun” op 18 oktober bij De Molenberg voor een dansavond.

  • The Sunny Pipers

    Deze week een foto van de uit Brunssum afkomstige  band “The Sunny Pipers” uit het jaar 1968. Helaas hebben we geen namen van de muzikanten. Deze foto hebben we ontvangen via André Wetzler. Hij was het ook die ons een mail doorstuurde van een “back to the Sixties” avond (elders op deze site)

    the-sunny-pipers-brunssum-1968

  • Saturnus Quintet

    Bijgaande foto uit 1973 is van het “Saturnus Quintet”. De namen van alle bandleden zijn ons niet bekend maar er zullen vast wel muzikanten of fans van het “Saturnus Quintet” zijn die ons dat kunnen vertellen.

  • De Moonlights

    De Moonlights uit Groenlo deze week op de voorgrond. De zangeres Ali Nijland heeft ook gezongen bij The Diamond Stars en The Melody Swingers onder de naam Nathaly. Meer informatie van deze band is altijd welkom op dehelenas@gmail.comDe Moonlights 1a De Moonlights 1b

  • De Helena’s

    Op 26 juni hebben we opgetreden  bij de kanaalbrug in Fleringen en naar aanleiding daarvan kregen wij onderstaande mail van een echtpaar uit Brabant. De man is een zeer goede gitarist die zijn sporen in de muziek ruimschoots verdient heeft.

    Hallo orkest leden en organisatie.

    Even toch een terugblik op zondag 26 Juni in Fleringen.

    Via jullie site wisten van het optreden en zoals jullie beschreven hadden hielden wij de kanaal brug goed in onze gedachten en ik zei tegen mijn vrouw, als we daar over zijn moeten we goed opletten want dan zijn we er bijna. Amper de brug over zei ze, hier rechts volgens mij want ik hoor muziek. Inderdaad, we konden een orkest horen spelen. Uitgestapt wisten wij niet wat we aan zouden treffen aangezien het feest aan huis was. Wij dachten, een privé of buurtfeest, we wisten ook niet. Wij naar binnen en zagen gelijk dat we goed waren want we zagen jullie muzikanten gelijk staan. Ook niemand die ons aankeek met de gedachte; “vreemde eenden in de bijt “. Wij schoven netjes aan tegen de muur en gingen daarna een consumptie bestellen. Waar koop ik die munten? Maar al gauw werd duidelijk, geen munten en niet pinnen maar gewoon ouderwets afrekenen. Is altijd mijn ding geweest, gewoon betalen dan kun je de hard werkende mensen nog eens een fooitje toe stoppen. De prijs was ook uit de jaren 1960 dus lekker zat (dronken) worden als je niet hoeft te rijden. Wij hebben het bij limonade gehouden. Heerlijk om gewoon te kunnen praten terwijl de muziek doorspeelt. Zalig, dat mis je tegenwoordig deze gezelligheid. Ook de mensen allemaal even aardig alsof we thuis waren. We vonden dat jullie een leuk repertoire hadden en dat de mensen goed meededen. Zelfs de jongeren! Dit gebeurt hier in Brabant niet meer. Je bent ooit bang om naar een festival te gaan betreffende de loeiharde muziek waar je onmogelijk kunt praten.

    We hebben met veel mensen kennis gemaakt die vroegen waar wij vandaan kwamen. Kortom, we voelden ons thuis. Volgens mij hebben Twentenaren wel iets gemeen met Brabant want we konden ze verrekt goed verstaan met huus en thuus.

    Dit even in het kort betreffende onze beleving in Fleringen.

    De complimenten aan de organisatie, perfect.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *