The Rubies
Deze week The Rubies uit Losser op onze site met een foto uit 1966. Adrie Pit was de Leider en de grote drijfveer achter deze band.

Deze week The Rubies uit Losser op onze site met een foto uit 1966. Adrie Pit was de Leider en de grote drijfveer achter deze band.

Een tijdje geleden kwam ik in contact met Dinand Leferink en van hem heb ik onderstaande ontvangen en zal ook de komende 2 weken hiermee verder gaan.
Zoals beloofd hierbij deel 1 als opmaat naar de gegevens van Remix party band. Wellicht vindt je het leuk om volgorde te zien van de verschillende bandleden die weer doorstroomden naar andere orkesten destijds. Daarom 3 mails. Ik hoor graag of je het leuk vindt om op deze manier eventueel te verwerken.
Groetjes Dinand
De Musketiers – Een icoon van de Nederlandse dansmuziek uit de jaren ’60
In de bruisende jaren zestig kende Nederland een rijke danscultuur waarin het dansorkest De Musketiers uit Markelo een prominente rol speelde. Onder de bezielende leiding van de inmiddels overleden Jan Arfman groeide het orkest uit tot een geliefde naam binnen de nationale muziekwereld. Bekend om hun dansbare repertoire en energieke optredens, waren De Musketiers vaste gasten in feesttenten en zalen door het hele land. De bezetting bestond onder meer uit Jan Arfman, die toetsen en accordeon voor zijn rekening nam, en zanger/gitarist Tonny Mengerink. Beiden zouden ook na hun tijd bij De Musketiers hun muzikale pad voortzetten. Ook Henk Brandenbarg (zang/saxofoon) en Wim Simmelink (zang/drums) speelden bij de Musketiers . Jan Arfman bleef actief als leider van het latere Dansorkest TSM, terwijl Tonny Mengerink bekendheid verwierf als oprichter en bandleider van het veelgevraagde Saturnus Quintet uit Goor. Een van de bekendste nummers van De Musketiers is “Want jij stuurt mij viooltjes”, geschreven door A.J. Mengérink en uitgebracht als 45-toeren single op het Decca-label. Hun oeuvre omvatte ook een langspeelplaat met de titel “Lief en Leed”. Op deze LP prijkt het nummer “Ik droom van de liefde”, dat onder liefhebbers van piratenmuziek nog altijd geliefd is.

Volledige naam: Trea van der Schoot Geboren: 4 april 1947 (78 jaar), Eindhoven
Trea Dobbs groeide op in Eindhoven. Samen met vriendin Annelies de Graaf, ook als zangeres actief, liep ze vele talentenjachten af. In 1962 werd ze als vijftienjarige vierde bij het Cabaret der Onbekenden. Het jaar daarop werd ze eerste en kreeg ze een platencontract bij Phonogram. Enkele andere artiesten die doorbraken dankzij deze talentenjacht zijn Anneke Grönloh (1959), Armand (1965) en Lenny Kuhr (1967). Na haar overwinning mocht ze haar eerste singletje opnemen, maar Casanova bacia mi haalde de hitlijsten niet. Haar derde single Parel van de Zuidzee lukte dat wel en dit nummer stond in 1964 twee weken op plaats 50 in de Hitwezen Top 50. In dat jaar werd ze ontdekt door Caterina Valente en nam ze drie Duitstalige singles op.
Omdat ‘Van der Schoot’ in het Duits moeilijk uit te spreken is, veranderde Phonogram haar achternaam op advies van Valente in Dobbs (volgens Valente naar een clown uit een oud circus-geslacht).
In 1964 maakte ze tevens deel uit van de Nederlandse ploeg die het songfestival van Knokke won. Het jaar daarop bereikte haar versie van “You’ve Lost That Lovin’ Feelin'” de achtste plaats in de Top 40. Ook haar nummers als “Ploem ploem jenka” en “Marmer, steen en staal vergaan” waren populair en werden hits. Dankzij haar sterrenstatus kreeg ze haar eigen tv-show genaamd “Licht op Trea”. Trea Dobbs trad op in verschillende televisieshows, waaronder “TV-magazine”, waar ze ook Engels materiaal zong naast humoristische liedjes.
Bron: Wikipedia

Deze week de band “Blue Funk” uit Enter. De band bestond uit Harry Rosink, Zanger en Slaggitaar; Tonny Coesant, Drums en Zang; Bertus Slager, Saxofoon en Zang; Henk Slager, Basgitaar en Zang en tenslotte Harry Ekkerink, Orgel en Trompet. Als u meer informatie over deze band weet dan horen we dat graag.
Katja Ebstein (Girlachsdorf, Silezië, 9 maart 1945) is een Duitse zangeres en actrice. Haar echte naam is Karin Witkiewicz,
Ebstein is vooral bekend van het Eurovisiesongfestival. In 1970 mocht ze West-Duitsland voor de eerste maal vertegenwoordigen. Wunder gibt es immer wieder werd derde, het beste resultaat voor het land tot dan toe. Het lied werd ook een hit in verscheidene landen. Een jaar later vond ze de tijd rijp om opnieuw een gooi te doen naar de eeuwige roem; met Diese Welt werd ze opnieuw derde in Dublin in 1971, waarmee ze haar vorige prestatie evenaarde.
Tien jaar na haar eerste deelname mocht ze nu voor de derde keer haar land vertegenwoordigen met het lied Theater. De Ier Johnny Logan won dat jaar met het nummer What’s Another Year. De Duitsers bleven wederom met lege handen achter, maar Ebstein verbeterde wel haar eigen prestatie met haar tweede plaats.

Wilma Landkroon (Enschede, 28 april 1957) is een Nederlandse zangeres die op jeugdige leeftijd onder de artiestennaam Wilma een bliksemcarrière in het levenslied doormaakte. Haar zuivere stemgeluid was h haar handelsmerk. Wilma werd ontdekt door Gert Timmerman en scoorde in 1968 haar eerste hit met Heintje (Bau’ Ein Schloss Für Mich) – een antwoordlied op Ich bau dir ein Schloss van Heintje. Wilma behaalde vervolgens nog een aantal successen, speelde in enkele Duitse films en hield zich al die tijd, gestimuleerd door haar manager Ben Essing en haar vader, meer bezig met het artiestendom dan met het afronden van een schoolopleiding. In 1969 was Wilma te zien in de Duitse film Klassenkeile. Na Gert Timmerman en Ben Essing ontfermde Pierre Kartner zich over het jonge sterretje en scoorde Wilma haar grootste hit: Zou het erg zijn lieve opa – een duet met Vader Abraham dat in 1971 de eerste plaats bereikte in de Top 40 en de Daverende Dertig. (info Wikipedia)
