Kibbelen

Twee blondjes lopen op straat. Plots wijst de ene naar iets en roept:

_ Kijk daar, de zon!

_ Maar nee, dat is de maan, zegt de andere.

Ze lopen kibbelend verder.

Even later zegt de eerste:

_ Weet je wat, we zullen eens ergens aanbellen en vragen wie er nu gelijk heeft.

Ze bellen aan bij het eerste huis dat ze tegenkomen en het toeval wil dat er een blondje opendoet.

De twee dames wijzen naar de lucht en vragen:

_ Mevrouw, dat ding daar in de lucht, is dat nu de zon of de maan?

_ Ik zou het niet weten. Ik woon hier nog maar pas.

Similar Posts

  • Duitsers

    Twee Duitsers gaan een kroeg naar binnen in London. `Can i have 2 sherry please.`

    de Barman: `Dry?`

    Duitsers: `nein zwei!`

  • Doofstommenavond in de kroeg

    Elke vrijdagavond ontvangt een café-eigenaar het doofstomme vrijgezellenclubje. Als hij op vrijdagochtend ziek blijkt te zijn, belt hij zijn broer op: “Zeg Jan, ik ben ziek. Maar vanavond komt dat doofstomme vrijgezellenclubje, en dat zijn goeie vaste klanten. Dus ik kan het niet maken om het café gesloten te houden. Zou jij vanavond voor mij willen invallen?” Zijn broer vindt het niet erg om in te vallen. Hij gaat van tevoren nog even langs bij Kees om instructies te krijgen. “Het is helemaal niet moeilijk,” zegt Kees, “die jongens drinken de hele avond alleen maar bier en borrels. Als ze een vinger opsteken, dan willen ze bier, en als ze twee vingers opsteken dan willen ze een borrel. Dat is alles.” Die avond gooit Jan het café open, en daar komt de doofstomme club. Jan neemt de bestellingen op: bier, borrel, bier, bier, borrel… Alles gaat goed. Maar plotseling beginnen de doofstommen allemaal met hun hoofden te draaien en hun monden te happen. Jan weet niet goed wat hij moet doen. Hij gooit 50 frikandellen in de frituur, en serveert daarna broodjes frikandel uit. De doofstommen beginnen te eten, drinken nog wat, en even later beginnen ze weer met hun hoofden te draaien en hun monden te happen. Ten einde raad belt Jan zijn broer op: “Zeg Kees, in het begin ging het goed, maar nou beginnen ze steeds met hun hoofden te draaien en hun monden te happen. Ik snap echt niet wat ze willen.” “O sorry,” zegt Kees, “dat ben ik vergeten te zeggen: dan zitten ze het clublied te zingen.”

  • Het kan verkeren…

    Poetin sterft en gaat – uiteraard – naar de hel.

    Na een paar jaren van goed gedrag krijgt hij toestemming om eens even uit de hel te komen.

    En hij gaat naar Moskou.

    Daar gaat hij een bar binnen, bestelt een drankje en vraagt in zijn eigen taal aan de barman:

    “Is de Krim nog van ons?”

    “Ja, hoor” antwoordt de barman.

    “En de regio Donbas?”

    “Ook” zegt de barman al knikkend.

    “En Kiev” vraagt Poetin verder.

    “Allemaal van ons” zegt de man achter de toog.

    Poetin slaakt een zucht van verlichting, drinkt zijn glas leeg en vraagt:

    “Dank u wel. Hoeveel moet ik u betalen?”

    “Vijf euro”, zegt de barman…

  • Bessen

    Kleine Teun, een slim manneke, gaat met zijn vader buitenaf wandelen. Als ze net een grote boerderij zijn gepasseerd komen ze voorbij een enorme braamstruik waar honderden rode bessen de komst van een vruchtbare oogst aankondigen.,. Vraagt de kleine aan zijn pa:

    – Pa, die rode bessen wat zijn dat. ?

    – Dat zijn zwarte braambessen, antwoordt zijn pa.

    – Ja maar pa ze zijn rood !

    – Ha ja, antwoordt pa, die zwarte braambessen zijn nu nog rood omdat ze nog groen zijn.

  • Belg naar de bioscoop

    Er komt een Belg bij de bioscoop en vraagt aan de mevrouw 1 kaartje voor de film.
    “Dat word dan 7,50″, zegt de mevrouw.
    De Belg betaalt, neemt het kaartje aan en gaat naar de filmzaal.
    Even later loopt de Belg terug naar de vrouw en vraagt nog een kaartje. De vrouw begrijpt het niet maar vraagt er niet naar. De man loopt weer naar de bioscoopzaal. Even later loopt de Belg weer terug naar de vrouw en vraagt weer een kaartje. Dit doet de man zo nog 6 keer.
    “Waarom ga je niet naar de film meneer?” Vraagt de mevrouw.
    “Bij de ingang van de bioscoopzaal scheurt iemand heel de tijd mijn kaartje kapot”, antwoordt de Belg treurig.

  • Opdracht

    De onderwijzer gaf als onderwerp voor een opstel: “Als ik algemeen directeur van een groot bedrijf was …….”. Alle kinderen bogen zich over hun schrift en begonnen te schrijven, allemaal op één na. “Pieter, wanneer begin jij?” vroeg de onderwijzer.

    “Mijn secretaresse is er nog niet”, antwoordde Pieter.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *