Ook uit Japan

Een vader begint tegen zijn zoon over Sinterklaas. Waarop zijn zoon antwoordt:
“Ach, schei toch uit met je Sinterklaas. Ik heb alles gevonden in de kelder, het  kostuum, de baard en die staf. Ik geloof allang niet meer in Sinterklaas. En,” zegt hij, “nou we toch kerels onder elkaar zijn, met die ooievaar kan je ook wel inpakken.”
Antwoordt zijn vader: “O ja, weet je dan hoe het wel  gaat?”
“Ja,” zegt hij, “kinderen worden geboren en ik zal net zo lang zoeken  tot ik die boor ook gevonden heb.”

Gerrit zit zonder benen in zijn rolstoel voor de Hema in het winkelcentrum even uit te rusten. Hij heeft zijn pet afgezet en op zijn schoot gelegd. Komt er een man aan die 20 Euro in Gerrit’s pet gooit en zegt: “Koop er maar een paar mooie schoenen van.” Gerrit natuurlijk helemaal over de rooie. Even later komt zijn vriend eraan. “Wat zie je er boos uit, wat is er gebeurd.” Gerrit vertelt het hele verhaal. “Wat vervelend”, zegt zijn vriend, “ik had het niet gepikt en die kerel een flinke schop onder z’n kont gegeven.” Als Gerrit dit hoort, slaan de stoppen bijna bij hem door en rolt hij grommend van woede naar huis. Zijn vrouw zegt tegen hem: “Wat ben je boos, is er wat gebeurd?” Gerrit vertelt het verhaal van de man met z’n 20 Euro en de reactie van zijn vriend. Waarop zijn vrouw zegt:

“Nou zeg, jij bent ook snel op je teentjes getrapt!”

Jantje is 18 jaar en mag gaan werken in een fabriek. Hij moet gaatjes prikken in de speen van de papflessen. Aan de lopende band. Na twee uur begint hij zich te vervelen. Hij kijkt rond hem en ziet achter hem een lopende band met condooms. Hij begint er ook gaatjes in te prikken. Na een uurtje ziet de baas dat hij ook gaatjes prikt in de condooms. De baas is woedend en vraagt waarom doe je dat.???

En Jantje zegt als ik geen gaatjes prik in de condooms. Dan verkoop je ook geen papflessen. Daarom.

Nadat hun vliegtuig is neergestort op een vlucht naar het zuiden, kan een koppel zich redden op een onbewoond eiland. Niets wijst erop dat ze nog zullen gevonden worden. De man vraagt zijn vrouw (blijkbaar is zij degene die de financiën beheert): ‘Lieverd, heb je onze inkomstenbelastingen betaald voordat je vertrok?’ Zij antwoordt: “Nee”. Hij vraagt haar ook: “Heb je onze onroerend goed betaald voor vertrek?” Zij antwoordt: “Nee”. Hij vraagt haar ook nog: “En heb je onze wegenbelasting betaald voordat je wegging?” Zij antwoordt andermaal: “Nee”. Dan springt de man recht, omhelst haar en kust haar uitzinnig. Ze vraagt hem waarom hij zo blij is.

Hij antwoordt: “Dan zullen ze ons zeker vinden!”

Bij Henk valt een briefkaart in de bus. Hij zwaait ermee naar Wim en zegt “’t Is van mijn broer”.

“Ja maar” repliceert Wim “Hoe wee je dat, er staat helemaal niks op geschreven!”

“Ja juist daarom”, zegt Henk. “We spreken al jaren niet meer tegen elkaar!”