Er liggen twee baby’s naast elkaar in het ziekenhuis. Vraagt de ene baby aan de andere: ‘Ben jij een jongen of een meisje?’ ‘Een jongen!’ antwoordt de andere baby. ‘Hoe weet je dat?’ De jongen kijkt onder de dekens en steekt zijn voeten onder de dekens uit. ‘Kijk, blauwe sokjes!’
Een muntstukje van 20 cent sterft en gaat naar de hemel. Daar aangekomen verbaast ze zich over de feestelijke ontvangst die haar te beurt valt. Alle engelen en Sint-Pieter begroeten haar met een hartelijke handdruk en drie dikke kussen en ze krijgt de beste plaats op de mooiste VIP-wolk. Ze krijgt daarbovenop ook nog eens twee persoonlijke butlers die haar bedienen als een koningin, en haar op haar wenken bedienen. Weinig later sterft een biljet van 500 euro en komt ook aan in de hemel. Maar het onthaal is duidelijk veel minder warm. Een van de engelen kijkt even op van zijn schrijfwerk en wijst dan het biljet van 500 koeltjes een plaats op een klein oncomfortabel grijs wolkje. Iedereen laat hem links liggen en niemand spreekt tegen hem. En dat terwijl iedereen zich de benen van onder het lijf loopt voor het muntje van 20 cent. Na een tijdje stelt het 500 euro-biljet toch de vraag aan Sint-Pieter: “Sint-Pieter, hoe komt het dat het stuk van 20 cent een vorstelijke behandeling krijgt en ik, het biljet van 500 euro, zo stiefmoederlijk behandeld word?” Sint-Pieter antwoordt droogjes :”Tja… we hebben U ook niet vaak gezien tijdens de mis.”
Jantje is 18 jaar en mag gaan werken in een fabriek. Hij moet gaatjes prikken in de speen van de papflessen. Aan de lopende band. Na twee uur begint hij zich te vervelen. Hij kijkt rond hem en ziet achter hem een lopende band met condooms. Hij begint er ook gaatjes in te prikken. Na een uurtje ziet de baas dat hij ook gaatjes prikt in de condooms. De baas is woedend en vraagt waarom doe je dat.???
En Jantje zegt als ik geen gaatjes prik in de condooms. Dan verkoop je ook geen papflessen. Daarom.
In een rechtbank in een kleine provinciestad had de openbare klager een oude dame als getuige opgeroepen. Hij vraagt haar: “Mevrouw Heinrich, kent u mij?”
Ze antwoordt: “Uiteraard! Ik ken u al van kleins af aan. En eerlijk gezegd, was u toen al een totale ramp. U hebt gelogen, mensen gemanipuleerd en uw vrouw bedrogen. U denkt dat u heel wat bent, maar eigenlijk bent u een complete nul. Ja, ik ken u.”
De aanklager is sprakeloos. Uit verlegenheid wijst hij met de vinger door de zaal en vraagt: “Mevrouw Heinrich, kent u de advocaat van de verdediging?”
Ze zegt: “Maar natuurlijk. Ik ken Meester Friedmeier al van toen hij nog een peuter was. Hij is vals, vooringenomen en heeft een alcoholprobleem. Hij kan geen normale relatie met mensen opbouwen en zijn kantoor ruikt muf. Niet te vergeten dat hij zijn vrouw driemaal bedrogen heeft. Een daarvan was overigens uw vrouw. Oh ja, ook hem ken ik.”
De advocaat van de verdediging zakt in de grond van schaamte. De rechter roept beide heren bij zich en fluistert: “Als iemand van jullie idioten op het idee komt om te vragen of ze mij kent, kom je hier 10 jaar niet meer binnen!
Een dorpspastoor kreeg bezoek van een jongere collega. Tijdens het eten merkt de jonge pastoor op dat de oude pastoor veel zat te kijken naar zijn huishoudster. De jonge pastoor zei dit en de oude pastoor verzekerde dat er niks tussen hem en zijn huishouder was. Een week later vertelde de huishoudster dat er een lepel ontbrak. De oude pastoor belt naar de jonge collega en zegt: “Ik zeg niet dat je die lepel hebt, maar heb je hem, ja of nee?” Het antwoord van de jonge pastoor was: “Als je in je eigen bed sliep, meneer pastoor, had je hem allang gevonden!”
De 80-jarige Maria gaat naar haar bankfiliaal om geld op te nemen. Ze geeft haar bankkaart aan de bankbediende en zegt: “Ik wil graag… €10 opnemen, alstublieft.” De kassier antwoord: “Gebruik voor geldopnames onder de € 100 de geldautomaat”. “Mag ik weten waarom? Ik ken die machines niet”. zegt Maria. De kassier reageert door haar bankkaart terug te geven: “Dit zijn de instructies, mevrouw. Alsjeblieft, probeer de automaat, er wachten nog mensen achter je!! Ga alsjeblieft verder als je niets anders te vragen hebt”! Maria zwijgt een paar seconden, denkt na en geeft dan de kaart terug aan de kassier en zegt: “Alsjeblieft, ik wil graag al het geld van mijn rekening opnemen!”. De kassier is verrast als hij het saldo van de oude dame controleert en antwoord haar: “U heeft € 50.000 op uw rekening staan en de bank heeft dit bedrag op dit moment niet. Kun je morgen terugkomen?”. Koud vraagt de”. oude dame: “Hoeveel kan ik ter plaatse opnemen”? De kassier antwoordde : “Elk bedrag tot 3000 euro”. “Nou, geef me nu alsjeblieft 3000 euro”, zei de oude dame. De kassier loopt boos terug de kast in, haalt pakken van €20 en €10 tevoorschijn en besteedt de volgende 10 minuten aan het tellen van de € 3.000. Hij geeft deze aan de oude dame en vraagt haar: “Kan ik vandaag nog iets voor je doen?” Stilletjes stopt de oude dame 10 euro in haar portemonnee en zegt: “Ja, ik wil dat je die € 2.990 op mijn rekening gaat storten ?”
De eerste zegt:
Ik heb het liefste een boekhoudstertje op mijn tafel.
Als je haar opensnijdt, vind je alle organen genummerd.
Verdomd makkelijk opereren.
De tweede zegt:
Ja, dat zal.
Ik had een elektricien. Alles in het lichaam was geordend en op kleurcode.
De derde zegt:
Nee, nee.
Mensen die in bibliotheken werken, die zijn het beste om te opereren.
Alles in hun lichaam ligt op alfabetische volgorde.
De vierde zegt hierop:
Ik heb het liefste constructiebouwers.
Die mannen hebben er begrip voor als je reserveonderdelen over hebt.
De vijfde zegt uiteindelijk:
Jullie hebben het allemaal goed mis.
Politieke leiders zijn het makkelijkst.
Geen ruggengraat, geen hart, geen ballen, geen hersenen
en je kunt ongemerkt hun reet met hun kop verwisselen.
Dat valt niemand op !!