Afgelopen week kregen wij van Jos Jambor onderstaande foto van de band The Blue Stars uit Losser. Mochten er meer mensen zijn die foto’s van band beschikbaar willen stellen dan horen we dat uiteraard graag op dehelenas@gmail.com. Nadat we de foto’s hebben ingescand krijgt u de foto’s zelf altijd terug.
Deze week besteden wij aandacht aan een optreden van de The Black Beats. Toen wij de eerste deze foto plaatsten konden we niet bevroeden dat deze band nog eens bij elkaar zou komen voor een optreden. Met veel plezier lazen we onderstaand artikel deze week in de Dinkelland Visie .Wij wensen de mannen veel succes en nog belangrijker heel veel plezier samen.
De band Yellow Stone uit Almelo en omgeving deze week in de schijnwerpers. Mocht u meer informatie over deze band weten, dan horen we dat uiteraard graag.
de band Les Scala’s deze week in het voetlicht. Ze speelden met een knoppen orgel wat niet zo vaak voor kwam in de muziek wereld. Wie de mannen zijn weten we helaas niet maar wellicht horen we dat nog van een van de lezers.
Zanger/gitarist Henk van Broekhoven formeert in 1958 zijn eerste groep The Dynamic Rockers. Dit Tilburgse kwartet speelt voornamelijk bekende hits van andere artiesten na. De groep brengt begin jaren zestig vier singles uit op het Belgische Helia-label en treedt op in het populaire televisieprogramma Tienerklanken. In 1968 houdt de band het voor gezien. In 1971 wordt Van Broekhoven aangenomen als diskjockey in de Tilburgse Combi Bar. Naast zijn werk als deejay is Van Broekhoven in 1974 ook als vertegenwoordiger in dienst bij de Belgische platenfirma Monopole Records. Voor de grap brengt hij een eigen single uit met de titel Jealous Fool. In 1973 neemt hij onder het pseudoniem Rockin’ Ronny het singletje We Like Rock And Roll op. Kort daarna verandert Van Broekhoven zijn naam in John Spencer, direct ontleend aan het telefoonboek van Memphis. Jealous Fool wordt een bescheiden hitje in België, evenals de opvolger Corina, Corina. De langspeelplaat John Spencer Sings American Hits bevat voor de helft eigen nummers. In 1975 schrijft hij samen met stadsgenoot Henny Vrienten het liedje Call It Love, dat in België de top tien haalt en ook uitkomt in Nederland, Scandinavië, Duitsland, Zwitserland, Hongarije en Italië. Spencer krijgt daarna een contract aangeboden bij de grote platenmaatschappij Phonogram. Na een conflict bij Phonogram vertrekt Spencer in 1980 naar platenlabel Telstar. Hier neemt hij de plaat Songs For A Rainy Day op. Deze flopt, maar Spencer geeft het niet op. Met gespaard geld en zijn opgebouwde knowhow gaat hij zich toeleggen op productie- en componeerwerk. Voor de Nederlandse zanger Nick MacKenzie schrijft en produceert hij het nummer Hello, good morning en de gelijknamige elpee. Het jaar 1983 wordt Spencers doorbraak. Hij heeft drie hits met uit het Engels vertaalde liedjes: Een steelgitaar en een glaasje wijn (Paul Anka), Johnny vergeet me niet (John Leyton) en Lana (Roy Orbison). Het laatstgenoemde wordt zijn grootste hit. In de jaren die volgen staat hij regelmatig in de Nederlandse hitlijsten. Begin jaren negentig beginnen de hitsuccessen langzaam af te nemen. Spencer stopt met zingen en optreden en legt zich volledig toe op het produceren en componeren. Na een afwezigheid van een aantal jaren maakt Spencer in 1997 zijn comeback met de single Buono Sera. De plaat wordt geen hit. Er verschijnt ook een verzamelalbum met zijn grootste successen.
Sinds enige jaren treedt Van Broekhoven nog af en toe op als John Spencer en is hij steeds actief als songschrijver, onder meer voor het Holland Duo, zanger Theo van Cleeff uit Nijmegen en zanger Bouke (Scholten) uit Emmen. Van Broekhoven woont in het Belgische grensplaatsje Poppel. Hij is een muziekkenner en een fervent platenverzamelaar.
Johannes (Joop) de Knegt (Nieuwer-Amstel, 1 maart 1931 – Amsterdam, 22 oktober 1998) was een Nederlands zanger. Hij werd vooral bekend door het nummer Ik sta op wacht (1957). De Knegt werkte bij een textielfirma in Amsterdam toen hij in dienst moest. Hij werd korporaal bij de Koninklijke Luchtmacht. Tijdens een excursie naar de KRO-studio werd zijn zangtalent ontdekt. Toby Rix stelde hem voor aan Ger de Roos van het Orkest Zonder Naam. De Knegt nam in de radiostudio High Noon op, dat kort daarvoor door Frankie Laine was uitgebracht als titelsong van de gelijknamige, snel befaamd geworden westernfilm. Toen het nummer op 20 september 1952 werd uitgezonden werd er door veel luisteraars gereageerd. De Knegt kreeg hierop een platencontract aangeboden. Van High Noon werden 180 duizend exemplaren verkocht – destijds goed voor een gouden 78 toeren-plaat.
Zijn grootste hit was Ik sta op wacht (1957), geschreven door Stan Haag, André de Raaff en Jacques Schutte. Het nummer werd geproduceerd door Rine Geveke. Hierna volgde nog Wij zwaaien af.
De Knegt stopte in 1960 met zingen en richtte een theaterbureau op dat hij High Noon noemde. Later nam hij nog enkele nummers op, maar had daarmee geen succes. De Knegt overleed in 1998 op 67-jarige leeftijd.
In de Jaren 70 en 80 was Mike Vincent bekend van enkele nummers. Toch halen we hem maar eens uit de motten ballen.
2 Comments
Leuke foto.Albert Regtop was mijn vader.Ik heb zelf enkele(digitale)fotos van the blue stars maar deze kende ik.nog niet.
Hallo Edith,
Dank voor je reactie. Mocht je nog foto’s of informatie van The Blue Stars hebben dan zou ik daar graag een kopie van hebben. Je kunt het sturen naar dehelenas@gmail.com
mvg
Frans
Leuke foto.Albert Regtop was mijn vader.Ik heb zelf enkele(digitale)fotos van the blue stars maar deze kende ik.nog niet.
Hallo Edith,
Dank voor je reactie. Mocht je nog foto’s of informatie van The Blue Stars hebben dan zou ik daar graag een kopie van hebben. Je kunt het sturen naar dehelenas@gmail.com
mvg
Frans