MC Trio
deze week een fot van het MC Trio. Helaas weten we niet waar dit trio vandaan komt.

deze week een fot van het MC Trio. Helaas weten we niet waar dit trio vandaan komt.

De onderstaande foto dateert alweer van meer dan 52 jaar geleden. In 1967 opgericht in Langeveen. Voor veel mensen is deze foto een mooie herinnering uit lang vervlogen tijd of denken aan hun trouwdag waar deze band de muziek heeft verzorgd.



The Walkers was een Nederlandse muziekgroep uit Maastricht. De genres, bezetting en zelfs de bandnaam veranderden door de jaren heen.
De groep ontstond in 1963 uit de Mosam Skiffle Group. Door de combinatie van popmuziek en skiffle, voorzien van zang van Jean Innemee, had de groep een geheel eigen geluid. Het nummer There’s No More Corn on the Brasos bereikte hoge plaatsen op hitlijsten over de hele wereld. Met de komst van René Innemee in 1973 veranderde de stijl van de band in de richting country. De groep bleef echter succesvol. The Walkers kwam op voorspraak van geluidstechnicus en producer Fred Limpens bij Telstar terecht. Het zou de eerste band zijn die Engelstalige muziek opnam in het muziekhuis van Johnny Hoes.
Muzikanten van The Walkers wonnen in 1977 samen met die van The Classics en Rainbow het eerste Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. Het winnende liedje Vaan Eysde tot de Mookerhei is sindsdien een carnavalshit gebleven.
In 1980 wijzigde The Walkers de bandnaam in The Press. The Press bestond uit René Innemee, Michel en Walter Nita, John Coenen, Floor Minnaert (toetsen, fluit, saxofoon) en Willy Bronzwaer (drums). De eerste single van The Press, I’m gonna shoot the D.J., werd meteen een hit. In een gewijzigde bezetting ging de band als The Press verder. In 1984 richtten enkele leden de groep Pepperbox op, namen twee singles op onder de naam Dance Dance en hanteerden na korte tijd toch weer de naam The Walkers, ditmaal tot 1989.
Onderstaande personen hebben in The Walkers gespeeld met de jaartallen wanneer begonnen en gestopt
| Walkers, The | Maastricht | Maddy | Bleize | Accordeon / Drum / Zang | 1963 | 1977 |
| Walkers, The | Maastricht | Math | Vrijens | Gitaar / Zang | 1963 | 1967 |
| Walkers, The | Maastricht | Fred | Limpens | Gitaar / Trompet / Zang | 1963 | 1967 |
| Walkers, The | Maastricht | Pie | Limpens | Sax | 1963 | 1967 |
| Walkers, The | Maastricht | Jean | Innemee | Bas / Mondharmonica / Zang | 1963 | 1975 |
| Walkers, The | Maastricht | Leo | Steinbusch | Gitaar / Zang | 1967 | 1989 |
| Walkers, The | Maastricht | Hammy | Lipsch | Sax | 1967 | 1968 |
| Walkers, The | Maastricht | Adrie | Coenen | Gitaar / Zang | 1967 | 1972 |
| Walkers, The | Maastricht | Conny | Peters | Sax | 1968 | 1978 |
| Walkers, The | Maastricht | René | Innemee | Gitaar Zang | 1972 | 1989 |
| Walkers, The | Maastricht | John | Coenen | Bas / Zang | 1975 | 1989 |
| Walkers, The | Maastricht | Michel | Nita | Multi instrumentalist | 1976 | 1989 |
| Walkers, The | Maastricht | Jan | Franssen | Drum | 1977 | 1979 |
| Walkers, The | Maastricht | Floor | Minnaert | Sax | 1978 | 1989 |
Bron: (Gedeeltelijk)Wikipedia
Caterina Germaine Maria Valente (Parijs, 14 januari 1931 – Lugano, 9 september 2024) was een Frans-Italiaanse zangeres. Ze was in de jaren vijftig tot omstreeks 1965 in Nederland en België enorm populair. Valente was samen met haar broer Silvio Francesco ook succesvol in het theater, de film en later op tv.
Valente werd geboren te Parijs als dochter van de accordeonist Giuseppe Valente, en de muzikale clown Maria Valente. In 1952 huwde ze met jongleur Erik von Aro, die haar manager werd.
Ze begon als zangeres en danseres bij het circus Grock en maakte in 1953 haar eerste platenopnamen als zangeres van het orkest Kurt Edelhagen op het platenmerk Polydor. Haar eerste grote hit had ze in 1954 met Ganz Paris träumt von der Liebe, de Duitse vertaling van I love Paris van Cole Porter. Malaguena dateert uit datzelfde jaar.
Ze werd tussen 1954 en 1962 de bekendste schlagerzangeres. Midden jaren 1950 trok Valente geregeld met Bobbejaan Schoepen op tournee door Duitsland. In 1960 bracht ze ook een door Schoepen gecomponeerd succesnummer uit in Italië: In de schaduw van de mijn, ofwel Amici miei. In 1955 stond ze in Nederland in de hitparade met achtereenvolgens Malaguena, The breeze and I, Siboney, Baiao Bongo en Fiesta Cubana. 1956 zette ze in met de Franse en Spaanse versie van Granada waarna ze in de film Bonjour, Kathrin de gelijknamige song zong, en Steig’ in das Traumboot der Liebe. Uit hetzelfde jaar dateert Wo meine Sonne scheint, de Duitse vertaling van Island in the sun van Harry Belafonte en Bouquet de rêves. Tiptipitipso uit 1957 was begin 1958 haar eerste grote hit in de Nederland en België, gevolgd door Spiel’ noch einmal für mich Habanero, in het Frans Jéremie, met Une nuit à Rio Grande als b-zijde. In juli 1958 stond ze ook met Melodia d’ amore in de hitlijsten.
In 1959 stapte ze over naar Decca. Daar werd ze begeleid door het RIAS Tanzorchester van Werner Müller.[2] Tschau, tschau Bambina, de Duitse vertaling van Domenico Modugno’s San Remohit Piove, werd in Nederland in 1959 nummer 1 en stond zes maanden in de hitparade. Met Sweetheart, my darling, mijn schat/Bon giorno deed ze het nog beter; het werd eveneens nummer 1 en stond acht 8 maanden in de hitparade. Polyglot Caterina, die inmiddels in twaalf talen zong, zong het nummer in een merkwaardig Nederlands, in een arrangement van Werner Müller. In 1959 stond ze met negen nummers in de Duitse hitparade. Tot 1963 stond ze in de Lage Landen bijna onafgebroken in de hitparade met al of niet originele Nederlands- en Duitstalige nummers als La strada del amore, Mijn souvenir (My happiness van Connie Francis), Marina (Rocco Granata), Adonis/Er is geen dag, Zu viel Tequila (Too much tequila), Zeeman (Seemann van Lolita), Itsy bitsy, teeny weeny (Brian Hyland), Oh, Valentino (Connie Francis), Ein Schiff wird kommen (Lale Andersen), Suco, suco (Alberto Cortez, Ping Ping), Pepe (Duane Eddy), Quando, quando (samen met broer Silvio Francesco, oorspronkelijk een San Remohit uit 1962 van Tony Renis), Gondola, gondoli en Tango Italiano, (eveneens San Remohits uit 1962, van respectievelijk Bruni en Ernesto Bonino en Milva en Sergio Bruni), Tout l’amour (Passion flower), Leçon de twist (ook samen met broer Silvio Francesco).
Toen eind jaren zestig haar ster in Europa begon te tanen, trok ze naar de Verenigde Staten, waar ze, net als Ivo Robic, via de Perry Como-show al bekendheid genoot. Como had in 1962 al Caterina aan haar opgedragen. Ze zong nu meer jazzy nummers en chansons. In 1974 laste ze een pauze in om haar zoon Alexander ter wereld te brengen en daarna trok ze verder de wereld rond, waarbij ze haar stemvirtuositeit etaleerde. In de jaren tachtig trad ze regelmatig op in Duitse televisieshows, waarna het stiller rond haar werd. Uit die jaren dateert een potpourri-album van haar vroegere hits. Sindsdien leefde ze teruggetrokken in haar villa in Zwitserland, aan het meer van Lugano, waar ze op 9 september 2024 overleed. Ze werd 93 jaar oud.
Bron: Wikipedia
Afgelopen week bruiloft gehad waar The Pianohouse speelden. Ze blijven constant spelen, en speelden zowel nieuwe en oude hits. Het klinkt goed met z’n vieren, en met hulp van orkestbanden, maakten ze er een heel mooi feest van.

De band Sunset uit Enschede deze week op de voorgrond. Helaas zijn ons niet de namen van de bandleden bekend. Als u de namen wel weel dan zouden we dat heel graag willen weten. Stuur uw reactie naar www.helenas@gmail.com.

Deze week de band Déja Vu uit Salland op de voorgrond. De plaat die op de achtergrond mee draait is ook van een band Déja Vu maar die komen uit zuid Limburg. Mocht u meer informatie over deze band hebben dan horen we dat heel graag op dehelenas@gmail.com.

Dit trio komt meen ik uit Deventer?Apeldoorn regio. Speelden in jaren 60 70 regelmatig in cafe van mijn ouders De Platvoet in Deventer.
Hallo Albert,
Dank voor de informatie. We zullen het opslaan.
mvg Frans