Valley Gazelle

De band Valley Gazelle staat deze week  op de voorgrond. Helaas hebben we geen namen van de bandleden. Mocht u het weten dan horen wij het graag.
Valley Gazelle 1a Valley Gazelle 1b

Similar Posts

  • Unit Gloria

    Deze kaart hebben we bemachtigd tijdens een optreden bij de Kul in Denekamp in begin jaren 70 van de vorige eeuw. Op deze foto staat niet Bonnie St. Clair die later nog bij deze band gezongen heeft. De plaat die u hierbij hoort “Clap your hands and stamp your feet” werd in die tijd door elke band gespeeld.unit-gloria-1aunit-gloria-1b

  • Caterina Valente

    Caterina Germaine Maria Valente (Parijs, 14 januari 1931 – Lugano, 9 september 2024) was een Frans-Italiaanse zangeres. Ze was in de jaren vijftig tot omstreeks 1965 in Nederland en België enorm populair. Valente was samen met haar broer Silvio Francesco ook succesvol in het theater, de film en later op tv.

    Valente werd geboren te Parijs als dochter van de accordeonist Giuseppe Valente, en de muzikale clown Maria Valente. In 1952 huwde ze met jongleur Erik von Aro, die haar manager werd.

    Ze begon als zangeres en danseres bij het circus Grock en maakte in 1953 haar eerste platenopnamen als zangeres van het orkest Kurt Edelhagen op het platenmerk Polydor. Haar eerste grote hit had ze in 1954 met Ganz Paris träumt von der Liebe, de Duitse vertaling van I love Paris van Cole Porter. Malaguena dateert uit datzelfde jaar.

    Ze werd tussen 1954 en 1962 de bekendste schlagerzangeres. Midden jaren 1950 trok Valente geregeld met Bobbejaan Schoepen op tournee door Duitsland. In 1960 bracht ze ook een door Schoepen gecomponeerd succesnummer uit in Italië: In de schaduw van de mijn, ofwel Amici miei. In 1955 stond ze in Nederland in de hitparade met achtereenvolgens MalaguenaThe breeze and ISiboneyBaiao Bongo en Fiesta Cubana. 1956 zette ze in met de Franse en Spaanse versie van Granada waarna ze in de film Bonjour, Kathrin de gelijknamige song zong, en Steig’ in das Traumboot der Liebe. Uit hetzelfde jaar dateert Wo meine Sonne scheint, de Duitse vertaling van Island in the sun van Harry Belafonte en Bouquet de rêvesTiptipitipso uit 1957 was begin 1958 haar eerste grote hit in de Nederland en België, gevolgd door Spiel’ noch einmal für mich Habanero, in het Frans Jéremie, met Une nuit à Rio Grande als b-zijde. In juli 1958 stond ze ook met Melodia d’ amore in de hitlijsten.

    In 1959 stapte ze over naar Decca. Daar werd ze begeleid door het RIAS Tanzorchester van Werner Müller.[2] Tschau, tschau Bambina, de Duitse vertaling van Domenico Modugno’s San Remohit Piove, werd in Nederland in 1959 nummer 1 en stond zes maanden in de hitparade. Met Sweetheart, my darling, mijn schat/Bon giorno deed ze het nog beter; het werd eveneens nummer 1 en stond acht 8 maanden in de hitparade. Polyglot Caterina, die inmiddels in twaalf talen zong, zong het nummer in een merkwaardig Nederlands, in een arrangement van Werner Müller. In 1959 stond ze met negen nummers in de Duitse hitparade. Tot 1963 stond ze in de Lage Landen bijna onafgebroken in de hitparade met al of niet originele Nederlands- en Duitstalige nummers als La strada del amoreMijn souvenir (My happiness van Connie Francis), Marina (Rocco Granata), Adonis/Er is geen dagZu viel Tequila (Too much tequila), Zeeman (Seemann van Lolita), Itsy bitsy, teeny weeny (Brian Hyland), Oh, Valentino (Connie Francis), Ein Schiff wird kommen (Lale Andersen), Suco, suco (Alberto Cortez, Ping Ping), Pepe (Duane Eddy), Quando, quando (samen met broer Silvio Francesco, oorspronkelijk een San Remohit uit 1962 van Tony Renis), Gondola, gondoli en Tango Italiano, (eveneens San Remohits uit 1962, van respectievelijk Bruni en Ernesto Bonino en Milva en Sergio Bruni), Tout l’amour (Passion flower), Leçon de twist (ook samen met broer Silvio Francesco).

    Toen eind jaren zestig haar ster in Europa begon te tanen, trok ze naar de Verenigde Staten, waar ze, net als Ivo Robic, via de Perry Como-show al bekendheid genoot. Como had in 1962 al Caterina aan haar opgedragen. Ze zong nu meer jazzy nummers en chansons. In 1974 laste ze een pauze in om haar zoon Alexander ter wereld te brengen en daarna trok ze verder de wereld rond, waarbij ze haar stemvirtuositeit etaleerde. In de jaren tachtig trad ze regelmatig op in Duitse televisieshows, waarna het stiller rond haar werd. Uit die jaren dateert een potpourri-album van haar vroegere hits. Sindsdien leefde ze teruggetrokken in haar villa in Zwitserland, aan het meer van Lugano, waar ze op 9 september 2024 overleed. Ze werd 93 jaar oud.

    Bron: Wikipedia

     

  • Joop de Knegt

    Johannes (Joop) de Knegt (Nieuwer-Amstel, 1 maart 1931 – Amsterdam, 22 oktober 1998) was een Nederlands zanger. Hij werd vooral bekend door het nummer Ik sta op wacht (1957). De Knegt werkte bij een textielfirma in Amsterdam toen hij in dienst moest. Hij werd korporaal bij de Koninklijke Luchtmacht. Tijdens een excursie naar de KRO-studio werd zijn zangtalent ontdekt. Toby Rix stelde hem voor aan Ger de Roos van het Orkest Zonder Naam. De Knegt nam in de radiostudio High Noon op, dat kort daarvoor door Frankie Laine was uitgebracht als titelsong van de gelijknamige, snel befaamd geworden westernfilm. Toen het nummer op 20 september 1952 werd uitgezonden werd er door veel luisteraars gereageerd. De Knegt kreeg hierop een platencontract aangeboden. Van High Noon werden 180 duizend exemplaren verkocht – destijds goed voor een gouden 78 toeren-plaat.

    Zijn grootste hit was Ik sta op wacht (1957), geschreven door Stan Haag, André de Raaff en Jacques Schutte. Het nummer werd geproduceerd door Rine Geveke. Hierna volgde nog Wij zwaaien af.

    De Knegt stopte in 1960 met zingen en richtte een theaterbureau op dat hij High Noon noemde. Later nam hij nog enkele nummers op, maar had daarmee geen succes. De Knegt overleed in 1998 op 67-jarige leeftijd.

    Bron: Wikipedia

  • Die Steier Twins

    Afgelopen vrijdag hadden wij een feestje en ter ere van de jarige waren “Die Steier Twins”  uit Borne uitgenodigd om de gasten met hun Harmonica’s op te wachten en muzikaal te begroeten. Als deze nu 13 jarige broers Gigengack met het zelfde plezier blijven spelen dan zullen we beslist vaker van hun horen.  Als U meer over deze jongens willen weten kijk dan even op hun website www.steiertwins.nl.

     

    Op verzoek van Franco en Ferry hebben wij de foto weggehaald op 13-09-2013. Na enige correspondentie is ons niet duidelijk geworden wat de reden is. Ze schrijven dat er geen reclame voor hun gemaakt hoeft te worden. Ondanks het wat vreemde verhaal respecteren wij hun vraag. 

     
  • Yellow Stone

    De band Yellow Stone uit Almelo deze week op de voorgrond van de site. De bandleden waren Mieke Döppen, Alwie Middelkamp, Gert Vos, Bert Bokhove en Robert Peij. mocht u noh aanvullende informatie hebben dan horen we dat graag.Yellow Stone 7a

  • The Silver Wings

    Uit Saasveld en Weeselo kwam de band “The Silver Wings”.  De bezetting van deze band was : Ben Oude Mulders, saxofoon, zang; Gerard Wigger, begeleidingsgitaar, zang; Gerard Löbker, drums, zang; Harry Bruns, bas; Ben Senger, orgel en zang.

4 Comments

  1. Links op de foto ben ik zelf. Destijds basgitarist / zanger. Van links naar rechts: Arthur von Boltog (bas-zang), Mariëtta Helms (zang), Eddy Endeman (gitaar-zang), Willeke van Wezel-Snikkers (toetsen-zang) en Jan Snikkers (drums-zang).

  2. Hallo Arthur,

    Heel erg bedankt voor je reactie. Ik heb de namen genoteerd. Waar kwamen jullie vandaan en heb je nog meer foto’s van de band of andere bands. Indien mogelijk wil ik ze graag ontvangen.
    Stuur de ingescande foto’s maar naar dehelenas@gmail.com

    mvg Frans

  3. Hoi iedereen,

    Leuk om plotseling weer een foto van Valley Gazelle tegen te komen.
    Inderdaad. Van links naar rechts Arthur, Marietta, ikzelf, Willeke en Jan.

    Groetjes,

    Eddy
    Winterswijk

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *