Deze week “Het Maxium Combo” op herhaling met een foto uit de eind zestiger jaren. De samenstelling van links naar rechts; Basgitarist Fons Visser (of Fischer); Organist onbekend; Zanger saxofonist Albert de Jong en Drummer Jan Steinman. Weet u wat de naam van de basgitarist en/of de organist is, geef het dan s.v.p. door via de e-mail op helenas@ziggo.nl.
Deze week lazen we in de krant dat Johnny Lion op 77 jarige leeftijd is overleden na een slopende ziekte.
In 1959 formeerde hij met een aantal schoolvrienden de band Johnny & His Jewels, later omgedoopt in The Jumping Jewels. Deze groep, geformeerd naar het voorbeeld van de commerciële rocker Cliff Richard, scoorde in 1961 een nummer-één hit met Wheels en had tot 1965 nog enkele successen in Nederland.
In dat jaar verliet Van Leeuwarden de groep om als Nederlandstalige solozanger door te gaan. Dit leverde hem meteen de grote hit Sophietje op, het Zweedse nummer Fröken Fräken van Thore Skogman, in het Nederlands vertaald door Gerrit den Braber en opgedragen aan zijn vriendin en zakenpartner Sophie van Kleef. Het jaar daarop scoorde hij met Tjingeling wederom een hit en opende hij met Van Kleef een kledingboetiek met de naam Sophie en Johnny. Deze bleef bestaan tot hun relatie in 1969 afgelopen was. Na Tjingeling wist hij geen echte hits meer te halen. Wel kreeg hij een vast arrangement bij het Circus Boltini, samen met Rob de Nijs. In latere jaren liet Lion zo nu en dan als zanger van zich horen, onder meer met de single Alleen in Dallas, die een bescheiden hit werd, en met het titellied van de film Brandende Liefde uit 1983. Op deze platen bediende hij zich van de naam John Lion.
Van Leeuwarden bleef na zijn zangcarrière werken bij Circus Boltini, nu als perschef. Later schreef hij ook columns voor het weekblad Panorama en maakte hij in 1995 voor dat blad samen met Govert de Roos de serie In bed met Johnny Lion. Tevens heeft hij als journalist voor diverse tijdschriften en kranten gewerkt, en was hij onder andere tien jaar (2001-2011) hoofdredacteur van het SENA Performers Magazine.
Johnny Lion was ook actief als acteur: in 1998 in de speelfilm Siberia en in 2003 speelde hij een rol in Van God Los.
Bovenstaande tekst is gehaald uit Wikipedia.
Het Trio de Vrijbuiters vandaag op de voorgrond van deze site.
De Vrijbuiters was een Nederlandse band die bestond uit drummer/zanger Kees Verkaik (Lekkerkerk 7 mei 1949) , accordeonist/zanger Leo Mudde (Gouda 16 januari 1949 – en overleed aldaar, 5 april 2010) en bassist Frans Kieboom.
Begin 1983 richtten ze samen met Frans Kieboom het orkest op. Het trio bereikte na vele Tipparade noteringen in 1990 de Nederlandse Top 40 met de singles Rode rozen gaf jij aan mij en Lieveling heb jij me niet meer nodig. In september 2004 overleed Frans Kieboom. De andere twee gingen gewoon door onder de naam De Vrijbuiters en worden veelvuldig gevraagd voor het opluisteren van feesten en partijen. Op 5 april 2010 overleed Leo Mudde aan een hartstilstand.
Van onderstaande band hebben we in het geheel geen informatie. Dus mocht u iets weten dan horen wij dat graag.
The Tremeloes is een Britse groep die vooral succes had in de jaren zestig. Ze waren oorspronkelijk de begeleidingsband van Brian Poole.
Als Brian Poole & the Tremeloes hadden zij in Engeland vanaf 1961 een reeks hits, waarvan Do you love me in 1963 aldaar de eerste plaats van de hitparade bereikte. Toen het niet meer boterde tussen de leden van de begeleidingsband en hun voorman, gingen ze in 1965 elk hun eigen weg. Brian Poole verdween al snel in de anonimiteit. De Tremeloes (Alan Blakley, Len ‘Chip’ Hawkes, Rick West en Dave Munden) waren echter regelmatig in de internationale hitparades te vinden.
The Tremeloes begonnen in 1967 aan een half decennium van hits, te beginnen bij het door Cat Stevens geschreven Here comes my baby. Er volgden meer successen, waarvan Silence is Golden (1967) en My little Lady (1968) de grootste waren. De groep kenmerkte zich voornamelijk door pretentieloze uptempo songs, zoals Even the bad times are good (1967), Helule helule (1968) en Once on a Sunday morning (1969).
Het nummer Yellow River werd hen aangeboden door componist Jeff Christie, maar ze brachten het aanvankelijk niet zelf uit. De band Christie – rond Jeff Christie en de broer van gitarist Alan Blakley – werd speciaal gevormd om het nummer uit te brengen, waarbij de zangpartij van Jeff Christie werd toegevoegd aan de reeds ingespeelde begeleiding van The Tremeloes. Het resulteerde in 1970 in een grote hit. The Tremeloes zongen ook You en What Can I Do? van Raymond O’Sullivan (die later bekend zou worden als Gilbert O’Sullivan). Begin jaren zeventig probeerden The Tremeloes een iets ‘ruiger’ image aan te meten met rockachtige singles als Blue Suede Tie. De laatste hit is ook uit die tijd, maar toch meer ‘poppie’: I Like it That way (1972).
Net als veel andere bands uit de jaren zestig en zeventig zijn ook The Tremeloes bij tijd en wijle in ‘revivaloptredens’ terug te vinden. Dave Munden is in al die jaren de enige constante factor geweest, hoewel tegenwoordig ook Rick West (die zich weer Rick Westwood noemt) deel uitmaakt van de groep. Chip Hawkes heeft de groep een paar keer verlaten om vervolgens weer terug te keren, maar hij maakt de laatste jaren deel uit van de groep Class of ’64 met oud-leden van Smokie en The Rubettes.
Band leden:
Bron: Wikipedia
Heel vaak wordt aan de leden van “De Helena’s” gevraagd, “Wanneer gaan jullie weer naar Oostenrijk?”
Inmiddels is het al meer dan 6 jaar geleden dat we onze derde en tot dusver laatste reis gemaakt hebben te ere van ons 50 jarig bestaan. Vaak praten we hier onderling over en zeggen dan , als we het willen dan moet het z.s.m. omdat we allemaal op leeftijd komen. De laatste 3 jaar is er binnen De Helena’s het nodige gebeurt waardoor het organiseren van zo’n reis voor ons gemixte gevoelens oproept. Frans Heerink en Roland Urban hebben we verloren door overlijden en door zware fysieke klachten. Beiden waren meer dan 50 jaar lid van de band en dan mis je toch wel wat.
Maar omdat er zo vaak gevraagd wordt, willen we toch een peiling doen onder de lezers hoeveel mensen er interesse hebben. Mocht u interesse hebben dan horen we dat graag via dehelenas@gmail.com.
Reageren op deze oproep houd niet in dat u verzekerd bent van een plaats. Bij voldoende interesse maken wij onze keuze, van doorgaan of niet, bekend via deze site en waar u zich dan eventueel kunt inschrijven.
Na bijna 2,5 jaar hebben De Helena’s voor het eerst weer opgetreden op een feestje van vrienden. In eerste instantie gooide Corona roet in het eten en daarna hoorden we van de vreselijke, onoverwinnelijke, ziekte van onze drummer Frans Heerink (de Kuper), waar wij in November 2020 afscheid van moesten nemen. In 2020 gaf onze saxofonist Ronald Urban (Lap) aan te willen stoppen omdat zijn fysieke toestand dat niet meer toeliet. Omdat het bloed stroomt waar het niet gaan kan en omdat Frans Heerink ons uitdrukkelijk had gevraagd om door te gaan hebben we toch weer onze instrumenten op gepakt met als resultaat dat we ons eerste optreden hebben gehad en er hopelijk nog aardig wat zullen volgen. Uiteraard was het gisteren voor ons een dag met lach en een traan. Maar we weten zeker dat de Kuper boven ons op de eerste plaats zat om niks te missen met een pilsje in de hand en een lach op zijn gezicht. En ook Lap heeft ons succes gewenst, en als het zou kunnen was hij nog graag met ons mee gegaan.
Sinds September 2021 is Betsie Kienhuis onze drumster en we zijn heel blij met haar. De bezetting van De Helena’s is nu als volgt. Boven vlnr: Bennie Loman, Bassist; Benny Lenferink, Toetsenist-Zang; Frans Schulten, Gitarist- Zang; Beneden vlnr: Jorien Snijders, Zang; Betsie Kienhuis, Drums – Zang.
