Deze week een foto van The Little Stars met een nieuwe gitarist omdat Johan Verenjans zijn gitaar, aan de spreekwoordelijke Wilgen, had gehangen. In de bezetting hieronder ziet u: Gerrit Schuurman, Organist, Accordeon en Zang; Ria Pierik, Basgitaar en Zang; Betsie Egberts, Drum en Zang en de nieuweling Jan Pots, Gitarist en Zang.
Deze week de band “Déjà Vu”. Volgens mij kwamen deze jongens uit de omgeving van Raalte maar als er iemand meer info kan geven dan horen wij het natuurlijk graag. De band bestond ten tijde van deze foto uit: A. Bennink, Zang-toetsen en Saxofoon; R. Lenferink, Zang en Bas; A. Kemper, Zang en Gitaar; W. Wagenmans, Zang en |Drums.
Van gitarist Stanny Goossens kregen wij nog de volgende extra uitleg bij deze foto.
Inderdaad, dat was de jaren ‘60 ! Net van te voren hadden wij nog de naam The Silver Strings maar aangezien wij iets ruigere muziek gingen maken hadden we onze naam snel veranderd in The Flying Comets en later in de Stones / Kinks en Beatles tijd werd het The Galleons. Met the Galleons hadden we in die tijd als amateurtjes een volle agenda en behoorlijk populair onder de jeugd. Toen na zo’n 4 jaar optreden er de klad in kwam betreffende het soort muziek en de dansorkesten weer in trek kwamen ben ik in 1969 naar de Migra’s gegaan en kon ik beroeps worden! Een orkest met 3 personen voor dansavonden en stemmings muziek. Met het singeltje de Derde Man ( waar ik toevallig de bas / begeleiding en solo – gitaar speelde ) en op de radio regelmatig gedraaid werd en waar in de platenzaken veel vraag naar was mochten we plots van Delta uit Haarlem een LP uit brengen.
Later, toen ik zelf band Boemerang op richtte met andere muzikanten hebben we wederom The Thirt Man uitgebracht maar wel van betere kwaliteit vind ik.
Daarom, als je me een plezier wilt doen dan graag De Derde Man van Boemerang. En wens de luisteraars namens “ Boemerang “ allemaal veel gezondheid en geluk !!!
mvg Stanny
Een mooie kleurige foto van de The Flying Birds uit Lemele. De namen van de band leden zijn ons helaas niet bekend.
Op 26 juni hebben we opgetreden bij de kanaalbrug in Fleringen en naar aanleiding daarvan kregen wij onderstaande mail van een echtpaar uit Brabant. De man is een zeer goede gitarist die zijn sporen in de muziek ruimschoots verdient heeft.
Hallo orkest leden en organisatie.
Even toch een terugblik op zondag 26 Juni in Fleringen.
Via jullie site wisten van het optreden en zoals jullie beschreven hadden hielden wij de kanaal brug goed in onze gedachten en ik zei tegen mijn vrouw, als we daar over zijn moeten we goed opletten want dan zijn we er bijna. Amper de brug over zei ze, hier rechts volgens mij want ik hoor muziek. Inderdaad, we konden een orkest horen spelen. Uitgestapt wisten wij niet wat we aan zouden treffen aangezien het feest aan huis was. Wij dachten, een privé of buurtfeest, we wisten ook niet. Wij naar binnen en zagen gelijk dat we goed waren want we zagen jullie muzikanten gelijk staan. Ook niemand die ons aankeek met de gedachte; “vreemde eenden in de bijt “. Wij schoven netjes aan tegen de muur en gingen daarna een consumptie bestellen. Waar koop ik die munten? Maar al gauw werd duidelijk, geen munten en niet pinnen maar gewoon ouderwets afrekenen. Is altijd mijn ding geweest, gewoon betalen dan kun je de hard werkende mensen nog eens een fooitje toe stoppen. De prijs was ook uit de jaren 1960 dus lekker zat (dronken) worden als je niet hoeft te rijden. Wij hebben het bij limonade gehouden. Heerlijk om gewoon te kunnen praten terwijl de muziek doorspeelt. Zalig, dat mis je tegenwoordig deze gezelligheid. Ook de mensen allemaal even aardig alsof we thuis waren. We vonden dat jullie een leuk repertoire hadden en dat de mensen goed meededen. Zelfs de jongeren! Dit gebeurt hier in Brabant niet meer. Je bent ooit bang om naar een festival te gaan betreffende de loeiharde muziek waar je onmogelijk kunt praten.
We hebben met veel mensen kennis gemaakt die vroegen waar wij vandaan kwamen. Kortom, we voelden ons thuis. Volgens mij hebben Twentenaren wel iets gemeen met Brabant want we konden ze verrekt goed verstaan met huus en thuus.
Dit even in het kort betreffende onze beleving in Fleringen.
De complimenten aan de organisatie, perfect.
Deze week een foto van The Dutch Band maar we weten niet de namen of waar ze vandaan komen.
De Trainband deze week op de voorgrond. Deze Twentse Coverband weet als geen ander elke gelegenheid om te vormen tot een onvergetelijke gebeurtenis. De Trainband is al jarenlang een feit in het bruiloftscircuit en de evenementenbranche. En nog steeds gaat de Trainband als een trein.
Met het veelzijdige repertoire en de flexibele invulling hiervan weten de muzikanten Saskia, Jill en Rogier u steeds opnieuw te verrassen. Wilt u meer weten over ze band, ga dan naar www.trainband.nl
