The Melody Swingers

In de jaren 60 waren de Jumping Jewels heel erg bekend. Samen met hun zanger Johnny Lion hadden ze van 1961 tot 1965 hun grootste successen.  In 1965 kregen ze een langlopend contract voor optredens in Circus van Toni Boltini en daardoor daalde hun bekendheid snel omdat ze niet meer door het land konden toeren om op te treden in diverse dancings.

In 1968 werd Corry Konings ontdekt door Pierre Kartner. Corry was destijds zeventien jaar en werkzaam als kapster. Daarnaast zong ze al twee jaar bij de groep De Mooks. Een lokale platenhandelaar had haar horen zingen en haar voorgesteld aan Pierre Kartner. Kartner koppelde de zangeres aan het dansorkest De Rekels dat bestond uit zanger Frans Biezen, gitarist Jacques Wagtmans,bassist André de Jong, accordeonist Jos van Zundert en drummer Kees Dekkers. Frans Biezen, die door Corry werd vervangen, zou later een succesvolle solocarrière uitbouwen onder de naam Frank Ashton. De eerste single die Corry en de Rekels in 1969 uitbrachten was Vaarwel, ik zal geen traan om je laten en kwam in de Veronica Top 40 tot de 22e plaats. In Vlaanderen bereikte het zelfs de zesde plaats. De tweede stem op het nummer wordt ingezongen door Pierre Kartner. Dit zou hij bij alle singles van Corry en de Rekels blijven doen. Na Mijn stil verdriet kwam in 1970 het grote succes met Huilen is voor jou te laat. Dat nummer kwam tot #5 in de Top 40 en stond maar liefst 41 weken genoteerd, wat voor die hitlijst destijds een record was. Het record hield ruim 43 jaar stand, totdat Pharrell Williams het in 2014 verbrak met zijn single Happy. In de Hilversum 3 Top 30 stond Huilen is voor jou te laat 19 weken genoteerd en kwam het 2 maal opnieuw binnen in de lijst. In datzelfde jaar werd drummer Kees Dekkers vervangen door Rob Kraak.

Corry en de Rekels hadden daarna nog hits met Rozen die bloeien, Zonder het te weten, het kerstnummer Hoog daar aan de hemel, Igorowitsch en Dagen en nachten. In 1972 verliet Corry De Rekels om een succesvolle solocarrière te beginnen. Tot 1988 trad ze op onder de naam Corry en daarna onder haar volledige naam: Corry Konings. Haar grootste solohits waren Ik krijg een heel apart gevoel van binnen, Adios amor en Mooi was die tijd.

Deze week staat het Sunshine Combo weer in de  schijnwerpers. Naar aanleiding van een eerder geplaatste foto kregen wij deze week onderstaande biografie van het “Sunshine Combo” en dit willen we de bezoekers van deze site uiteraard niet onthouden.

Wij zijn midden jaren 70 begonnen met ons bandje. Bert Weghorst maakte toen als zanger/bassist ook deel uit de band. Later is hij opgevolgd door Johnny Neuber en is Franc Kleissen er bij gekomen. Ons sterke punt was ons blaaswerk (Johan alt/tenorsax, klarinet). Gerard (trompet en trombone) en Franc (trompet en gitaar) aangevuld met zang en ritme van Jan (drums), Han (orgel en keyboard en Johnny (bas).
Iedereen kende ons van de aubade aan het bruidspaar. Wij speelden dan het nummer Il Silenzio tweestemmig met 2 trompetten op de dansvloer. Dit vond iedereen fantastisch en heeft ons daardoor veel partijen opgeleverd.
Ons repertoire bestond oa uit top 40 hits, feestwerk en goede dansmuziek. Door onze uitgebreide blazerssectie waren wij in staat om een veelzijdig dansrepertoire uit te voeren. Hierdoor werden wij oa door ‘t Holscher in Saasveld gevraagd, om naast de vele bruiloften, de maandelijkse dansavonden muzikaal te verzorgen. Dit was voor ons orkest altijd een muzikale happening.
Uiteindelijk zijn we, na 15 mooie jaren, in 1989 gestopt waarna Franc Kleissen, Johan en Gerard ten Tusscher de Bigband Eighty-Nine in Borne hebben opgericht. Deze bigband bestaat heden ten dage nog steeds en is regelmatig te horen tijdens concerten en optredens in binnen en buitenland (zie website http://www.bb89.nl).

Vandaag lazen we in de krant dat aankomende week weer de Evergreen top 1000 wordt uitgezonden op NPO radio 5. Ook dit jaar staat het nummer Het Dorp, van Wim Sonneveld (1917-1974), weer op plaats 1 gevolgd door het nummer Du van Peter Maffay. Het nummer Het Dorp werd in mei 1974 uitgebracht en neemt vele mensen in gedachten weer mee naar hun kindertijd in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw. Daarom draaien we deze week dit nummer op onze site en willen hiermee Wim Sonneveld, weer even, in het zonnetje zetten.

Het is al meer dan een jaar geleden dat de band “The Spitfires” ermee zijn gestopt. Daarom deze week een foto van deze formatie uit vervlogen tijden.