Deze week in onze rubriek Gerard Wijlens uit Haaksbergen. Gerard heeft in de jaren 70 vele dag bruiloften gespeeld voor “de Helena’s” en altijd waren de gasten tevreden over zijn prestatie. Helaas is Gerard enkele jaren terug overleden.
Caterina Germaine Maria Valente (Parijs, 14 januari 1931 – Lugano, 9 september 2024) was een Frans-Italiaanse zangeres. Ze was in de jaren vijftig tot omstreeks 1965 in Nederland en België enorm populair. Valente was samen met haar broer Silvio Francesco ook succesvol in het theater, de film en later op tv.
Valente werd geboren te Parijs als dochter van de accordeonist Giuseppe Valente, en de muzikale clown Maria Valente. In 1952 huwde ze met jongleur Erik von Aro, die haar manager werd.
Ze begon als zangeres en danseres bij het circus Grock en maakte in 1953 haar eerste platenopnamen als zangeres van het orkest Kurt Edelhagen op het platenmerk Polydor. Haar eerste grote hit had ze in 1954 met Ganz Paris träumt von der Liebe, de Duitse vertaling van I love Paris van Cole Porter. Malaguena dateert uit datzelfde jaar.
Ze werd tussen 1954 en 1962 de bekendste schlagerzangeres. Midden jaren 1950 trok Valente geregeld met Bobbejaan Schoepen op tournee door Duitsland. In 1960 bracht ze ook een door Schoepen gecomponeerd succesnummer uit in Italië: In de schaduw van de mijn, ofwel Amici miei. In 1955 stond ze in Nederland in de hitparade met achtereenvolgens Malaguena, The breeze and I, Siboney, Baiao Bongo en Fiesta Cubana. 1956 zette ze in met de Franse en Spaanse versie van Granada waarna ze in de film Bonjour, Kathrin de gelijknamige song zong, en Steig’ in das Traumboot der Liebe. Uit hetzelfde jaar dateert Wo meine Sonne scheint, de Duitse vertaling van Island in the sun van Harry Belafonte en Bouquet de rêves. Tiptipitipso uit 1957 was begin 1958 haar eerste grote hit in de Nederland en België, gevolgd door Spiel’ noch einmal für mich Habanero, in het Frans Jéremie, met Une nuit à Rio Grande als b-zijde. In juli 1958 stond ze ook met Melodia d’ amore in de hitlijsten.
In 1959 stapte ze over naar Decca. Daar werd ze begeleid door het RIAS Tanzorchester van Werner Müller.[2] Tschau, tschau Bambina, de Duitse vertaling van Domenico Modugno’s San Remohit Piove, werd in Nederland in 1959 nummer 1 en stond zes maanden in de hitparade. Met Sweetheart, my darling, mijn schat/Bon giorno deed ze het nog beter; het werd eveneens nummer 1 en stond acht 8 maanden in de hitparade. Polyglot Caterina, die inmiddels in twaalf talen zong, zong het nummer in een merkwaardig Nederlands, in een arrangement van Werner Müller. In 1959 stond ze met negen nummers in de Duitse hitparade. Tot 1963 stond ze in de Lage Landen bijna onafgebroken in de hitparade met al of niet originele Nederlands- en Duitstalige nummers als La strada del amore, Mijn souvenir (My happiness van Connie Francis), Marina (Rocco Granata), Adonis/Er is geen dag, Zu viel Tequila (Too much tequila), Zeeman (Seemann van Lolita), Itsy bitsy, teeny weeny (Brian Hyland), Oh, Valentino (Connie Francis), Ein Schiff wird kommen (Lale Andersen), Suco, suco (Alberto Cortez, Ping Ping), Pepe (Duane Eddy), Quando, quando (samen met broer Silvio Francesco, oorspronkelijk een San Remohit uit 1962 van Tony Renis), Gondola, gondoli en Tango Italiano, (eveneens San Remohits uit 1962, van respectievelijk Bruni en Ernesto Bonino en Milva en Sergio Bruni), Tout l’amour (Passion flower), Leçon de twist (ook samen met broer Silvio Francesco).
Toen eind jaren zestig haar ster in Europa begon te tanen, trok ze naar de Verenigde Staten, waar ze, net als Ivo Robic, via de Perry Como-show al bekendheid genoot. Como had in 1962 al Caterina aan haar opgedragen. Ze zong nu meer jazzy nummers en chansons. In 1974 laste ze een pauze in om haar zoon Alexander ter wereld te brengen en daarna trok ze verder de wereld rond, waarbij ze haar stemvirtuositeit etaleerde. In de jaren tachtig trad ze regelmatig op in Duitse televisieshows, waarna het stiller rond haar werd. Uit die jaren dateert een potpourri-album van haar vroegere hits. Sindsdien leefde ze teruggetrokken in haar villa in Zwitserland, aan het meer van Lugano, waar ze op 9 september 2024 overleed. Ze werd 93 jaar oud.
Bron: Wikipedia
“Wij maken nog muziek uit de tijd dat sex vies was en de lucht nog schoon”. Deze uitspraak staat te lezen op de website van “de Overgang”. En deze band hebben we enkele jaren terug ontmoet in Oldenzaal waar ze speelden bij Markt 19. We hebben genoten van hun optreden en daarom vinden we het jammer dat ze afgelopen herfst zijn gestopt. De groep bestond uit Jan Riem, Drums; Henk Nijhof, Bas; Arie Kuiper, Gitaar/Zang en André Dijkslag, Gitaar/Zang. Op 08-10-2011 hebben ze hun afscheidsconcert gegeven in café België in Almelo. Deze mannen maakten nog muziek met het echte Sixties geluid.
Het Dinkel Duo/Trio heeft vele feesten verzorgd in de regio. De naam zegt het al, je kon dit gezelschap bestellen met 1, 2 of drie personen. De bezetting was Joppie. Rohrink (orgel), Tonnie Nijhuis (Drums en Ruud ten Berge (gitarist).
The Creations zijn in 1966 opgericht als een soort personeelsband van het belastingkantoor Almelo en bestond door 5 belastingambtenaren. De vijf personen waren Gerrit Leus, George Lommers, Nico Hoogland, Henry ten Berge en Edi Das. Na enkele jaren kwamen er muzikale meningsverschillen en stopten The Creations en daarna gingen ze verder als Bemsha met o.a. Joop van Liefland in de gelederen. The Creations traden vaak op bij Kampkuiper in Harbrinkhoek, De Molen in Fleringen, Van Olfen in Weerselo en bij Mensink (Bays) in Reutum. Henry ten Berge heeft na The Creations nog bij o.a. de Helena’s en Follow me gespeeld.
Alaaf, Alaaf, Alaaf. Dit weekend wordt er weer volop carnaval gevierd en daarom blikken we deze week terug naar de boerenkapel uit Ootmarsum uit het jaar 1970 en 1971. Ook al zijn de onderstaande 3 foto’s licht beschadigd, toch willen wij ze u niet onthouden.
De muzikanten die toen in de boerenkapel speelden waren: Ronald Urban (later werd hij de Saxofonist van “de Helena’s), Henk Veldboer, Henk Hulsink, Gerard Bekman en zijn vrouw, Lex Fokkinga en Loet Urban en zijn vrouw. Mocht u op- of aanmerkingen hebben dan horen we dat uiteraard graag.
Deze week de band “Proud” op onze site. Veel kunnen we hier niet over vertellen maar alleen dat Eli Noya heeft gespeeld in de band “Release”die weer is voorgekomen uit “Follow Me” en deze laatste weer is ontstaan uit “de Helena’s”.
Ik ken Gerrit al vanaf mijn lagere schooltijd, zijn jongste zoon zat destijds bij me in de klas.
Destijds kwam ik er wel eens over de vloer en was erg onder de indruk van zijn accordeonspel.
Dit heeft ertoe geleid om zelf ook maar iets te gaan doen.
Mede door de hulp en adviezen van Gerrit ben ik ook op het podium terecht gekomen.
De broer van Gerrit (Theo Wijlens) is drummer en samen hebben we het bandje De Serenado`s opgericht met, hoe kan het ook anders, een elektronische accordeon!
Door de moderne apparatuur is hier ook tegenwoordig een fantastisch repertoire mee te spelen dus niet alleen maar het geluid van vroeger.
Ik denk nog vaak aan die tijd terug en komen we met een nieuw nummer dan rijst nog steeds de vraag ” hoe zou Gerrit het gespeeld hebben”.
Gerrit was een fantastische accordeonist en entertainer!! Ik heb aan hem een prachtige hobby overgehouden waarvoor ik hem nog steeds erg dankbaar ben.
André Dwars accordeonist van De Serenado`s.