Trio Lovely-Dust

Trio Lovely-Dust verzorgde lange tijd bij de Kul in Denekamp en bij “de Kei” in Oldenzaal dansavonden. Met z’n drieën maakten ze goede muziek en hadden veel succes. Links Karel Postma, midden Bennie Wijering en rechts Sjef Muller

Similar Posts

  • Follow Me

    Deze week de band “Follow Me” uit Fleringen . Nadat de band enkele jaren uit 3 personen heeft bestaan vonden ze het nodig om toch om een vierde persoon aan te trekken. Vanaf dat moment was de bezetting: Benny Lenferink, keyboard – Accordeon & zang; Edwin Timmers, drum & zang; Henry ten Berge, bas & zang en als laatste de nieuweling Henk Slottje, Solo/slag gitaar & zang.

  • Homeland

    Deze week is het de beurt aan de band Homeland die in de jaren 70 en 80 door Twente en Duitsland reisden om vele Feesten, Partijen en Bruiloften muzikaal op te fleuren. De band stond onder leiding van Drummer en Zanger Manfred Kempe. De andere leden van de band zijn bij ons niet bekend maar misschien kan iemand ons daar meer over vertellen.

  • De Helena’s

    Volgend jaar is het 45 jaar geleden dat de Helena’s zijn opgericht. Daarom nu een foto van het 35 jarig bestaan in 2002. Om dit te vieren hadden we een avond georganiseerd in café Ossenvoort in Ootmarsum waar we bijna 600 bezoekers mochten begroeten en daar hadden wij nooit op gerekend.

  • Paul Kuhn

    Paul “Paulchen” Kuhn (Wiesbaden, 12 maart 1928 – Bad Wildungen, 23 september 2013) was een Duits pianist, bandleider en zanger.

    Kuhn bleek al jong muzikaal talent te hebben. Als scholier trad hij al op voor gasten in het Wiesbader Wijnlokaal Eimer. Na zijn opleiding door Kurt Thomas bij het Musischen Gymnasium Frankfurt am Main ging Kuhn als 17-jarige naar het conservatorium in Wiesbaden. Naast deze studie werkte hij al als professioneel jazzpianist. Met de opkomst van muziekprogramma’s, uitgezonden door de omroep, werd Kuhn een veel geziene gast op de televisieschermen.

    Schlagerzanger: Als schlagerzanger werkte Kuhn mee aan titels als Der Mann am Klavier (1954), Es gibt kein Bier auf Hawaii (1963) en Die Farbe der Liebe. In 1957 nam hij met het lied Das Klavier über mir deel aan de Duitse voorronde voor het Eurovisiesongfestival, maar hij bereikte hiermee slechts de derde plaats.

    Pianist: Als pianist rekent Kuhn Art Tatum en George Shearing evenals – door de bijzonder stilistische noten- akkoordzetting – Hank Jones tot zijn voorbeelden. Uitstapjes naar de bebop maakte hij met stukken als Stitt’s tune (2002) en Ornithology (1999).

    Bandleider: Voor Kuhn als arrangeur en bandleider was Count Basie het grote voorbeeld, “Basie is de basis” volgens Kuhn. Zijn belangrijkste werk als arrangeur en bandleider was vanaf 1968 van bigbandleider van de Sender Freies Berlin.

    Producent: Als producent zocht Kuhn aan het eind van de vijftiger jaren naar jonge talenten – vond onder andere Ralf Bendix, Rocco Granata, Howard Carpendale – en produceerde hun opnamen.

    Entertainer en acteu: Als acteur en entertainer trad Kuhn in diverse televisieseries op, bijvoorbeeld Biedermann und die Brandstifter (1958), Spiel mit VierenHallo Paulchen en Paul’s Party.

    Informatie Bron: Wikipedia

     

  • The Classics

    The Classics is een Nederlandse band, opgericht in 1967 in Stramproy (Limburg) en van oorsprong een showorkest. The Classics scoorden vooral in de jaren zeventig hits. De grootste successen waren “My lady of Spain” en “Yellow sun of Ecuador”.

    Begin jaren 60 ontstond de groep the Classics uit de groep the Strangers (Harrie en Hub Broens; Ber Kwaspen en Renée (Broer) Janssen. Toen the Strangers stopten gingen Harrie Broens, Ber Kwaspen, Jan Dirkx en Pierre Hoeken verder onder de naam the Classics. In 1964 moest Pierre Hoeken in militaire dienst en begin 1965 Jan Dirkx. Daarmee kwam tijdelijk een einde aan the Classics.

    In 1966 besloot Jan Dirkx om opnieuw te beginnen, samen met zijn neef Ber Kwaspen en Harrie Broens, aangevuld met broer Ton Dirkx en René Munnecom. Het eerste optreden vond plaats 27 mei 1967. De leden van de groep begonnen met eigen liedjes te schrijven. De band bestond op dat moment uit Jan en Ton Dirkx, Ber Kwaspen, Harrie Broens en Renee Munnecom. In 1971 werd Ton Dirkx opgevolgd door Joep Beurskens (ex-Teddybears). In 1974 werd Rene Munnecom opgevolgd door Peter Gerits.

    In mei 1977 besloot Jan Dirkx te stoppen als muzikant. Hij bleef alleen nog als manager van de groep actief. Hij werd vervangen door Huub Dijckmans. Deze vertrok na enkele jaren, waarop Jan Dirkx in de groep terugkeerde. In oktober 1980 verlieten Jan Dirkx en Joep Beurskens – wegens gezondheidsreden – de groep. Daarna zijn verschillende muzikanten ten tonele verschenen: Hans Metten, Dominique Picerno, Bart Drossaers en Gerard Opdebeeck. Het eerder behaalde succes van de groep werd niet meer bereikt. Ter gelegenheid van het 25-jarige bestaan van de groep werd in 1992 een eindconcert gegeven door de oude leden.

    In het begin trad de groep voornamelijk op in de regio en nam deel aan talentenjachten. Tijdens een van de optredens werd de band ontdekt door platenbaas Johnny Hoes. Hij bood de jongens een platencontract aan. De eerste single I only want to be with you werd een regionaal succes. De groep bestond op dat moment uit vijf personen met de in die tijd gebruikelijke bezetting: twee gitaren, basgitaar, toetsen en drums. Het repertoire van de groep bestond voornamelijk uit nummers van The Shadows, Cliff Richard, The Cats en andere hitparadeartiesten uit die periode.

    De groep ontwikkelde al snel een eigen sound. Deze sound kenmerkte zich met name door de fijne samenzang en werd door Joost den Draaier de ‘vlaaiensound’ genoemd. Aanleiding daartoe waren de Limburgse vlaaien die Jan Dirkx vaak bij zich had bij zijn wekelijks bezoek aan de Hilversumse studio’s. De vlaaiensound kan worden gezien als een tegenhanger van de palingsound uit Volendam.

    In 1969 gingen The Classics opnieuw de studio in, deze keer voor het opnemen van Try it again, een eigen compositie; dit nummer werd later omgedoopt tot My Lady of Spain. Later zou blijken dat dit de basis was voor hun internationale successen. Toch duurde het nog tot 1972 voordat de plaat werd uitgebracht. Binnen enkele maanden werden meer dan 500.000 exemplaren verkocht. Er volgden tv-optredens in binnen- en buitenland. In de jaren hieropvolgend verschenen hits als: Yellow sun of EcuadorPapa PepponeMy Russian ladyIn YucatanSunshine babyWings of an eagle en Gimme that horse.

    The Classics verzamelden in de loop der jaren een grote groep fans om zich heen. Er ontstond een fanclub, geleid door Peter Aquarius. De club bracht een eigen blad uit, Skripto genaamd, waarin o.a. de agenda van The Classics werd gepubliceerd, nieuws over de groep werd geschreven en fanmail werd behandeld. Op het hoogtepunt had de fanclub meer dan 1000 betalende leden.

    In 2001 richtten enkele leden de Classics Revival Band op. De bezetting was: Harrie Broens: gitaar/zang, zijn zoon Rolph Broens: gitaar/toetsen/zang, Ber Kwaspen: drums/zang, Jo Hoofwijk: bas/zang.

    Oud-zanger/gitarist Joep Beurskens overleed op 6 april 2005, drummer Ber Kwaspen op 21 januari 2007 en basgitarist René Munnecom op 16 december 2011.

    Sinds 2010 is er weer een nieuwe bezetting van The Classics Revival Band:

    • Harrie Broens: gitaar/zang
    • Rolph Broens: gitaar/toetsen/zang
    • Erik Jeurninck: bas/zang
    • Edward Venbrucx: drums

    Bron: Wikipedia

  • Opcuna’s

    De Opcuna’s deze week op de voorgrond. De naam Opcuna’s is een samen voegsel van de plaatsen waren ze woonden zoals OPloo en CUyk a/d maas.

6 Comments

  1. Geweldig om orkesten van toen op jullie site te vinden.
    De namen van dit trio zijn v.l.n.r. Karel Postma, Sjef Muller en Bennie Wijering
    In deze samenstelling hebben 33 jaar muziek gemaakt.
    We zijn 13 jaar geleden gestopt.

  2. Heel leuk om dit allemaal terug te zien, prima site.

    De juiste volgorde op de foto van Trio Lovely Dust is
    v.l.n.r. : Karel Postma, drums

    Bennie Wijering, gitaar

    Sjef Muller, toetsen

    Succes.

  3. De namen van de band lovely dist uit Oldenzaal ,
    Sjef Müller Karel postma Bennie weierink

  4. Hallo André,
    Dank voor je reactie. Je hebt gereageerd op een item uit 2010. De namen waren wel bekend maar in die tijd werd door ons niet altijd de namen vermeld. Inmiddels doe we dat wel, als we de namen tenminste kennen.
    Nogmaals dank je wel en met de tijd zal er vast wel weer een foto van de Lovely Dust voorbijkomen.

    mvg Frans

  5. Links Karel Postma, midden Bennie Wijering en rechts Sjef Muller

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *