Dans orkest Sang Und Klang
Deze week een foto van de band Sang und Klang waarin onder meer de gebroeders Ekkelboom speelden. Als lied van de week hoort u een numer van deze band.
Similar Posts
Mieke
Mieke, artiestennaam van Mieke Gijs (Turnhout, 8 mei 1957), is een Belgische schlagerzangeres.
Jaren 70
Mieke begon al op jonge leeftijd met zingen. Toen ze elf jaar oud was, deed ze in Arendonk mee aan haar eerste zangwedstrijd, die ze ook won met een vertolking van Mama van Heintje. In de jaren hierna was ze veelvuldig actief bij diverse andere zangwedstrijden. In 1971, op dertienjarige leeftijd, bracht ze op het platenlabel RCA haar eerste single uit: Susa Nina. Het nummer werd echter geen hit, net zomin als de volgende singles Tien rode rozen en Fijn dat jij er bent.
In 1973 werd Mieke in contact gebracht met Pierre Kartner, alias Vader Abraham, die na zijn successen met het kindsterretje Wilma op zoek was naar een nieuwe jonge zangeres. Samen namen zij het duet Wat een prachtige dag op, een vertaling van de hit What a wonderful world van Louis Armstrong. De single bereikte de tipparade van de Nederlandse Top 40. Een jaar later beleefde Mieke haar doorbraak met het door Kartner geschreven lied Een kind zonder moeder, dat zowel in Vlaanderen als in Nederland een hit werd. Ook het gelijknamige album werd een succes.
Gedurende het midden van de jaren zeventig scoorde Mieke nog een aantal hits, zoals Zomertijd, M’n beste vriendin en Het leger van werkelozen. Dit laatste nummer was wederom een duet met Pierre Kartner, in samenwerking met het Weesper Mannenkoor en De Kermisklanten. Met Kartner bleef ze intensief samenwerken; hij schreef de meeste van haar liedjes en was tevens haar producer.
In 1976 verscheen het album Zo tussen dromen en ontwaken. De singles die hiervan werden uitgebracht hadden echter weinig succes. In 1978 scoorde Mieke wel een hit met het nummer Charlie Chaplin, afkomstig van haar album Horen zien en zingen. In 1979 trad Mieke in het huwelijk met BRT-regisseur Hugo Dewaersegger.
Jaren 80
Toen Pierre Kartner zich steeds meer ging concentreren op zijn eigen carrière, werkte Mieke korte tijd samen met Cees de Wit. Begin jaren tachtig werd Dries Holten haar nieuwe producer. Met hem maakte ze onder andere de singles Dromenland en Als ik jou niet had, beide van oorsprong Duitse schlagers die geschreven waren door Ralph Siegel. In dezelfde periode bracht Mieke in Duitsland enkele Duitstalige singles uit. Dat was niet voor het eerst, want in 1976 had ze ook al eens een Duitse single gemaakt: Liebe Mutter.
In 1982 werd de samenwerking met Holten stopgezet en kwam Mieke opnieuw onder begeleiding van Pierre Kartner te staan. Er volgden enkele jaren zonder grote successen en midden jaren tachtig werd de rol van Kartner overgenomen door producer Ad Kraamer. In 1985 bereikte Mieke opnieuw de hitparades met de single Zaterdagavond, een duet met Dennie Christian. Dit nummer, een cover van Ich komm’ bald wieder van Cindy & Bert, stond zes weken genoteerd in de Nederlandse Top 40. Gedurende de rest van de jaren tachtig nam Mieke nog verschillende andere platen op met Christian, later aangevuld met Micha Marah en/of Freddy Breck. Samen traden zij veelvuldig op tijdens het Schlagerfestival.
In 1988 bracht Mieke de single Kom weer terug bij mij uit, een vertaling van het lied Ne partez pas sans moi, waarmee Céline Dion dat jaar het Eurovisiesongfestival gewonnen had. Het nummer presteerde echter matig en ook de volgende singles flopten.
Jaren 90
Onder de hoede van Roger Baeten, die Ad Kraamer als producer verving, nam Mieke in 1990 de single Vlinders in je buik op, een cover van Chanson populaire van Claude François. Het nummer werd een hitje in Vlaanderen en leidde tot een optreden in het televisieprogramma Tien om te zien. Hierna volgden singles als Vrij als ‘n vogel en Om je hart te voelen slaan (een cover van Pour un flirt van Michel Delpech), maar deze haalden de hitlijsten niet.
In 1993 nam Mieke deel aan Eurosong, de Vlaamse voorronde voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer Waarom zou er vrede zijn eindigde ze hierbij op de zevende plaats. Een jaar later bracht ze met weinig succes de singles Soms is liefde… (een duet met Jo Vally) en Laat me alleen (een cover van Rita Hovink) uit. Haar album Voor jou verscheen in 1995. In 1996 ondernam Mieke een tweede poging om voor België naar het Eurovisiesongfestival te gaan. Tijdens de selectieshow De Gouden Zeemeermin werd ze met haar nummer Op dit moment echter uitgeschakeld.
Na het overlijden van haar man zette Mieke haar carrière tijdelijk op een laag pitje. In 1998 bracht ze nog wel een album uit met naar het Nederlands vertaald repertoire van Dolly Parton.
Jaren 00 tot heden
Hoewel grote hits uitbleven, bleef Mieke na de millenniumwisseling regelmatig nieuwe singles uitbrengen. Zo verscheen in 2001 Zoiets als liefde, een cover van een nummer van Michelle. In 2002 nam zij, op aandringen van Pierre Kartner, weer een duet op met Dennie Christian, getiteld Ik ben verliefd, jij bent verliefd. Zowel Christian als zijzelf vonden de tekst van het lied eigenlijk te puberaal, maar de single werd desondanks toch uitgebracht, met een flop als gevolg.
In 2004 vierde Mieke haar dertigjarig artiestenjubileum. Ter gelegenheid hiervan werd een album uitgebracht: Dertig jaar Mieke, het complete hitoverzicht. Behalve vier nieuwe nummers bevatte dit album ook een dvd. Twee jaar later, in 2006, dook ze met de single Boom bang-a-bang (origineel gezongen door Lulu) voor het eerst sinds 1989 weer op in de Nederlandse hitparade. Dit nummer, waarvoor zij zelf de Nederlandstalige tekst schreef, was afkomstig van haar album Vliegen als een vogel. Ook Pierre Kartner en Salim Seghers schreven aan dit album mee.
Samen met Dennie Christian, Christoff en Lindsay bracht Mieke in 2009 een nieuwe versie uit van het nummer Zaterdagavond. Net als in 1985 werd het opnieuw een hit; in de Vlaamse Ultratop bereikte de single de vijfde plaats. In de periode hierna nam Mieke ook materiaal op met andere artiesten, zoals Liliane Saint-Pierre, Bart Kaëll en vooral Luc Van Meeuwen. Met Van Meeuwen nam ze vanaf 2013 verschillende singles op, die in 2016 verschenen op een album. In 2017 volgde de cd Parels, waarvan enkele nummers al eerder op single waren uitgebracht. Dit album bevat ook drie duetten met Bandit.
Discografie (selectie)
- 1974: Een kind zonder moeder
- 1975: Nu ik weet wat liefde is
- 1976: Zo tussen dromen en ontwaken
- 1978: Ik heb vandaag de zon besteld
- 1978: Horen zien en zingen
- 1979: Liefde doet soms pijn
- 1995: Voor jou
- 1998: Mieke zingt Dolly Parton
- 2007: Vliegen als een vogel
- 2012: Ik zal er altijd voor je zijn
- 2014: 40 jaar hits – Het allerbeste van Mieke
- 2016: Mieke & Luc Van Meeuwen
- 2017: Parels
Bronvermelding: Wikipedia
De Roffels
De Roffels , zijn terug van weggeweest, de band stopte een paar jaar geleden maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en de zusjes Roelie & Jantina zullen nu als duo de draad weer oppakken en hun oude hits weer nieuw leven inblazen.
De Roffels scoorden in de jaren 80 grote hits met “Geef mij die oude boerderij, Het Spinnewiel, Vrede, Sneeuwman uit Het Noorden en veel anderen.
Black & White Trio
Deze week een foto van het Black & White Trio. Helaas weten we niet waar dit trio vandaan komt en hoe de muzikanten heten. Mocht u het weten dan horen we het graag.
De Buren
Dit trio “De Buren” speelde enkele jaren geleden in een klein café in Ootmarsum tijdens de kermis. De kwaliteit was goed maar het volume paste niet bij het kleine café. Mocht iemand de namen weten van de muzikanten dan horen wij het graag.
Rudi Carrell
Rudi Carrell, artiestennaam van Rudolf Wijbrand Kesselaar (Alkmaar, 19 december 1934 – Bremen, 7 juli 2006), was een entertainer, zanger, showmaster, filmproducent en acteur. Hij begon zijn carrière in Nederland bij de radio en televisie en ging vervolgens werken bij Duitse zenders. Hij werd in Duitsland een uiterst populaire tv-persoonlijkheid met spelshows en andere formats. Hij woonde sinds 1974 in Syke, een plaats ten zuiden van Bremen.
De vader en de grootvader van Carrell waren beiden werkzaam in de showbusiness. Zijn vader gebruikte daarbij de naam André Carrell. De jonge Rudolf verving op 17 oktober 1953 André tijdens een feestavond voor ambtenaren in Arnhem, waarna André Rudolf in zijn gezelschap opnam. Daarmee deed Rudolf zijn intrede in de showbusiness. Hij trad in 1955 voor de AVRO wekelijks in het radioprogramma De bonte dinsdagavondtrein op. Carrell brak in 1959 ook op de televisie door met de maandelijkse Rudi Carrell Show.
Hij werd nationaal bekend door zijn deelname aan het Eurovisiesongfestival van 1960 met het liedje Wat een geluk. Dat werd in Nederland wel populair, maar op het festival voorlaatste: alleen dat van Luxemburg eindigde nog achter hem. Het beviel hoe hij na het festival over zichzelf grappen kon maken.
Andere liedjes waarmee hij in Nederland populair werd zijn Een ballonnetje, Een muis in een molen, De hoogste tijd en Samen een straatje om. Zijn optreden in de Rudi Carrell Show als bewoner van een onbewoond eiland met het aapje Vrijdag en Esther Ofarim als zeemeermin is beroemd. Met deze show won Carrell in 1964 de Zilveren Roos op het festival van Montreux. Eén jaar eerder, dus in 1963, had hij ook al de Nipkowschijf van de Nederlandse televisierecensenten mogen ontvangen.
De Duitse carrière van Carrell begon in 1965, toen Radio Bremen interesse toonde voor zijn werk. Daar in Bremen begon hij met de tweemaandelijkse televisieshow Rudi Carrell Show. Vanaf 1974 presenteerde hij Am laufenden Band, de Duitse versie van Eén van de acht. Rudi Carrell had als persoonlijk adviseur de Nederlander Dick Harris, die de show ook regisseerde. Ook andere Nederlanders werkten voor Carrell in Duitsland.
Carrell maakte vanaf 1970 in Duitsland ook een aantal speelfilms: Wenn die tollen Tanten kommen, Tante Trude aus Buxtehude en in 1971 Rudi, benimm dich en anderen. Ook al waren sommige films zeer succesvol (de eerste trok drie miljoen kijkers), en ondanks de hoge gages, was Carrell allesbehalve trots op die simpele komedies. Hij verafschuwde het zelfs om in vrouwenjurken als Tante op het doek te verschijnen.
Carrell speelde in 1971 en 1972 in de shows van Bobbejaan Schoepen in Bobbejaanland (België), een toenmalige trekpleister voor (inter)nationale variété-artiesten. Hij werd diens buur en vriend (later, in 1974, zouden ze ook nog samen duetten zingen in de televisieshows van Carrell).
Na zijn verblijf in België keerde Carrell terug naar Duitsland, waar hij ook succes oogstte als zanger. Zo had hij in 1975 veel succes met het lied Wann wird’s mal wieder richtig Sommer?: een vertaling van het lied ‘t Is weer voorbij die mooie zomer, dat in Nederland in 1973 met Gerard Cox een hit werd.
In 2005 werd er bij hem, naar eigen zeggen een kettingroker, terminale longkanker vastgesteld. Hierdoor kreeg hij onder meer moeite met praten. Zijn voorlaatste optreden op de Duitse televisie, op 30 december 2005, in 7 Tage, 7 Köpfe, vond dan ook plaats zonder dat hij een woord zei.
Rudi Carrell overleed uiteindelijk ook aan de gevolgen van die longkanker. Hij werd 71 jaar oud.
Bron: Wikipedia
Sunshine Combo
Het Sunshine Combo uit Borne/Hertme deze week op de voorgrond. De Band heeft bestaan van ca. 1974 tot 1989. Onderstaande personen hebben in de band gespeeld, maar helaas weten we niet alle achternamen. Dus mocht u informatie hebben dan horen wij dat gaarne.
Sunshine Combo Borne Bert Weghorst Bas / Zang Sunshine Combo Borne Johnny Neuber Bas / Zang Sunshine Combo Borne Franc Kleissen Trompet / Gitaar Sunshine Combo Borne Johan Sax / Klarinet Sunshine Combo Borne Gerard Trompet / Trombone Sunshine Combo Borne Jan Drum 
Hallo,
Ben eigenlijk benieuwd hoe het met de bandleden gaat. Drie ervan ken ik nog uit de tijd van Roord Oldenzaal.
Groet
Ook wij weten niet hoe het met de heren gaat maar misschien is er een bezoeker van deze site die ons meer informatie kan geven.
m.v.g.
Frans
Ik ken nog alle leden van deze band, ze speelden ook vaak bij Hotel Centraal in Haaksbergen in de jaren 60, ik weet ook dat Gert is overleden, hij was de zanger en saxofonist. Z’n broer Jaap werd Jack genoemd en was drummer zanger.
Geweldige muzikanten en zangers, dat waren de gebroeders Ekkelboom en ze bespeelden meerdere instrumenten , en waren zeer bekend en geliefd in die tijd. De gitarist in die tijd speelde bas slag en solo op dezelfde gitaar, geweldig. Zijn naam was Frits Osterveld en verder speelde Helmut Fischer op de toetsen. Ik heb hun eerste lp nog die in die tijd is opgenomen bij Telstar.
m.v.g
Chris
De zangeres (Frieda) en de gitarist (Frits Oosterveld) waren getrouwd. In 2011 is Frieda overleden. Frits is chronisch ziek en woont in een verzorgingshuis. In de Jaren 50 was Frits de vaste begeleider van cabaretier Henk Elsink, gedurende zijn succesjaren in Amsterdam. Medio jaren 70 fungeerde Sang Und Klang kort als de achtergrondband voor Gerard Houben, die tijdens het Carnaval van 1974 een grote hit had met “Maar wie holt van mekaar”. In die hoedanigheid traden ze één keer op in het muziekprogramma Op Volle Toeren. Frieda was toen al niet meer bij de band en richtte zich later op een ander muziekgenre.
Dag lieve Frieda, wees sterk Frits !!
Marcel
Sang und Klang heeft nog op de bruiloft gespeeld van mijn zuster bij Cafe Korthman in Oldenzaal met Gerrit ten Donkelaa op het arcordeon . Super goed bruilofts orkest in die tijd , het was in het jaar 1965. Ik zelf ben op zoek naar 2 cd s van hun ,teweten cd 1 von gesteren und heute en cd 2 en met gesloten ogen uitgebracht in 1999. Wie kan me daar aan helpen. bvd H.Vennegoor Ch.Detmerssraat 6 7603 sl Almelo .
Sang und Klang is jaren onze huisband in de Vereniging in Glanerbrug geweest. Veel artiesten zijn daar opgetreden met S und K als begeleidingsband. Top avonden!!