The Victorino’s

We denken dat alleen de 65 plussers The Victorino’s hebben gekend.

Ze zijn begonnen met het spelen van dans avonden bij Café de Hegboer in Nutter. Deze gelegenheid heet nu de Witte Hoeve. Ook hebben ze 13 jaar de dansavonden verzorgd bij Café Restaurant Warmelink  (de Bakker) in Geesteren en 3,5 jaar bij Tibbe in Harbrinkhoek. De band is gestopt in 1975 omdat de accordeonist / Zanger ernstig ziek werd en niet meer kon spelen.  Hij is in 1979 op 43 jarige leeftijd overleden.

Begonnen Gestopt Geb. overleden
Victorino’s, The Manderveen Gerard Franke Drum 27-7-1954 1975 1935 28-7-2018
Victorino’s, The Manderveen Broer Vis Sax 27-7-1954 1966 1917 1966
Victorino’s, The Manderveen Antoon Franke Toetsen / Zang 27-7-1954 1975 1936 24-5-1979
Victorino’s, The Manderveen Jan Franke Bas / Zang 27-7-1954 1975 1934
Victorino’s, The Manderveen Dikie van Nek Trompet 27-7-1954 1975 1939

Similar Posts

  • Johan en Henk

    Johan en Henk spelen dans- en stemmingsmuziek.
    Johan is zanger/toetsenist. Henk drumt en zingt de tweede stem.
    Johan en Henk van der Sluis zijn geboren en getogen in Onstwedde. Ze komen uit een gezin van 9 kinderen en zijn opgegroeid met muziek. Na enige tijd in diverse bandjes te hebben gespeeld beginnen de broers aan een eigen muzikale carrière als het Duo Johan en Henk.
    De broers staan regelmatig in radio- en tv-programma’s zoals ‘Op volle Toeren’ om hun liedjes als Geloof Hoop en Liefde, Angelina, Kijk over je schouder, Het Brandweerlied, Van Veendam noar Olle Pekel te zingen. Ze maken in die periode 40 single’s, 7 LP’s en diverse cd’s.
    Na 17 jaar stopt Henk met optreden en Johan moet verder met andere partners.
    20 jaar later gaan Johan en Henk weer samen de bühne op voor een eenmalige reünie, in februari 2010. Dit voelt zo vertrouwd en goed dat ze besluiten om toch maar af en toe weer samen op te gaan treden. Er wordt zelfs een nieuwe cd uitgebracht, “Als vanouds”.

  • Heino

    Heino (pseudoniem van Heinz-Georg Kramm, Düsseldorf-Oberbilk, 13 december 1938) is een Duits schlagerzanger en zanger van Duitse volksliederen. Hij behoort samen met de Oostenrijker Udo Jürgens (1934-2014) tot de bekendste Duitstalige zangers.

    Heinz-Georg Kramm is de zoon van een katholieke tandarts en diens evangelisch-lutherse echtgenote. Zijn vader sneuvelde in 1941 tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarna hij met zijn moeder en zuster opgroeide in het oosten van Duitsland. Na zijn middelbare school werd hij opgeleid tot bakker en banketbakker, en voetbalde hij bij SC Schwarz-Weiss 06 Düsseldorf. Vanaf 1955 zong hij op bruiloften en partijen, en tien jaar later nam hij zijn eerste plaat op.

    Zijn stemgeluid wordt gekenmerkt door een donkere klank en een rollende tong-‘R’. Zijn grootste hits variëren van zeemansliederen, marsmuziek en volkswalsen tot echte ‘schlager’-krakers. Hij werd in 1966 bij het grote publiek bekend met het liedje Jenseits des Tales. In het midden van de jaren 70 had hij zijn grootste hits Blau blüht der Enzian en Die schwarze Barbara.

    In de jaren 80 polariseerde hij met twee politieke boodschappen: hij trad in Zuid-Afrika op tijdens het VN-embargo wegens het systeem van apartheid. En hij nam een plaat op met volksliederen van het Duitse nationalisme, met onder meer het Wenn alle untreu werden, eigenlijk een bevrijdingslied uit de 19e eeuw, dat echter later als hymne door de SS misbruikt werd.

    Heino trad over de hele wereld op, onder andere ook in Las Vegas. Na 50 jaar had hij in Duitsland een afscheidstournee van 22 oktober tot 20 november 2005 om zijn lange carrière af te sluiten. Daarna ging hij echter niet op zijn lauweren rusten, maar begon hij in 2009 met een serie optredens waarin hij geestelijke liederen zong in kerken. Zijn bekende repertoire brengt hij trouwens ook nog ten gehore, bijvoorbeeld in 2009 tijdens het Oktoberfeest Sittard in Sittard, waar hij ook in 2010, 2011, 2014 en 2019 weer optrad. In juli 2009 trad hij samen met André Rieu op het Vrijthof in Maastricht op.

    Zijn autobiografie meldt dat 59% van alle Duitsers zich als ‘Heino-fan’ zou betitelen. Maar ook buiten Duitsland genieten zijn hits bekendheid. Zo zijn er in China en Polen instituten waar de Duitse taal onderwezen wordt met behulp van zijn liedteksten.

    Begin 2013 bracht Heino het album Mit freundlichen Grüßen uit, een collectie van 12 coverversies van bekende Duitstalige popnummers, waaronder liedjes van Die Ärzte, Peter Fox en Rammstein.[1] Het is in Duitsland legaal om nummers te coveren, mits de tekst en melodie niet worden aangepast. Al vóór het uitbrengen van de plaat stond deze op nummer 1 bij de Duitse versie van de webwinkel Amazon.

    In augustus 2013 betrad Heino als verrassingsact het podium van het metalfestival Wacken Open Air, waar hij samen met Rammstein het nummer Sonne bracht.

    In maart 2018 maakte Heino bekend op het einde van het jaar afscheid te zullen nemen van de bühne. Hij werd op 13 december 80 jaar, en dat vindt hij een goede leeftijd om afscheid te nemen.

    Op 12 januari 2019 trad Heino – voor het eerst sinds zijn 80e verjaardag – toch weer op, meer bepaald in de Velodrom in Berlijn. Tijdens de show Schlagerchampions nam hij er de “Preis fürs Lebenswerk” in ontvangst. Ook trad hij in oktober van datzelfde jaar voor de vierde keer op bij het Oktoberfeest in Sittard.

    • Heino trouwde voor de derde maal in 1979, met de Oostenrijkse schlagerzangeres Hannelore Auer. Samen wonen zij in Bad Münstereifel. Zijn in 1968 geboren buitenechtelijke dochter pleegde in 2003 zelfmoord. Zijn zoon werkte in Heino’s café in Bad Münstereifel.
    • Doordat Heino lijdt aan de ziekte van Graves-Basedow puilt zijn rechteroog uit (exophthalmus). Daarom draagt hij altijd een donkere zonnebril.

    Bron: Wikipedia

  • The Walkers

    The Walkers was een Nederlandse muziekgroep uit Maastricht. De genres, bezetting en zelfs de bandnaam veranderden door de jaren heen.

    De groep ontstond in 1963 uit de Mosam Skiffle Group. Door de combinatie van popmuziek en skiffle, voorzien van zang van Jean Innemee, had de groep een geheel eigen geluid. Het nummer There’s No More Corn on the Brasos bereikte hoge plaatsen op hitlijsten over de hele wereld. Met de komst van René Innemee in 1973 veranderde de stijl van de band in de richting country. De groep bleef echter succesvol. The Walkers kwam op voorspraak van geluidstechnicus en producer Fred Limpens bij Telstar terecht. Het zou de eerste band zijn die Engelstalige muziek opnam in het muziekhuis van Johnny Hoes.

    Muzikanten van The Walkers wonnen in 1977 samen met die van The Classics en Rainbow het eerste Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. Het winnende liedje Vaan Eysde tot de Mookerhei is sindsdien een carnavalshit gebleven.

    In 1980 wijzigde The Walkers de bandnaam in The Press. The Press bestond uit René Innemee, Michel en Walter Nita, John Coenen, Floor Minnaert (toetsen, fluit, saxofoon) en Willy Bronzwaer (drums). De eerste single van The Press, I’m gonna shoot the D.J., werd meteen een hit. In een gewijzigde bezetting ging de band als The Press verder. In 1984 richtten enkele leden de groep Pepperbox op, namen twee singles op onder de naam Dance Dance en hanteerden na korte tijd toch weer de naam The Walkers, ditmaal tot 1989.

    Onderstaande personen hebben in The Walkers gespeeld met de jaartallen wanneer begonnen en gestopt

    Walkers, The Maastricht Maddy Bleize Accordeon / Drum / Zang 1963 1977
    Walkers, The Maastricht Math Vrijens Gitaar / Zang 1963 1967
    Walkers, The Maastricht Fred Limpens Gitaar / Trompet / Zang 1963 1967
    Walkers, The Maastricht Pie Limpens Sax 1963 1967
    Walkers, The Maastricht Jean Innemee Bas / Mondharmonica / Zang 1963 1975
    Walkers, The Maastricht Leo Steinbusch Gitaar / Zang 1967 1989
    Walkers, The Maastricht Hammy Lipsch Sax 1967 1968
    Walkers, The Maastricht Adrie Coenen Gitaar / Zang 1967 1972
    Walkers, The Maastricht Conny Peters Sax 1968 1978
    Walkers, The Maastricht René Innemee Gitaar Zang 1972 1989
    Walkers, The Maastricht John Coenen Bas / Zang 1975 1989
    Walkers, The Maastricht Michel Nita Multi instrumentalist 1976 1989
    Walkers, The Maastricht Jan Franssen Drum 1977 1979
    Walkers, The Maastricht Floor Minnaert Sax 1978 1989

    Bron:  (Gedeeltelijk)Wikipedia

  • Sandra & Andres

    Sandra & Andres is de naam waaronder zangeres Sandra Reemer en zanger-componist Dries Holten in de periode van 1966 tot 1975 samen optraden. Ze waren in 1966 bij elkaar gebracht door Hans van Hemert in Utrecht.

    Als duo behaalden zij een vierde plaats tijdens het Eurovisiesongfestival van 1972 met Als het om de liefde gaat. Winnaar dat jaar was de inzending van Luxemburg: Vicky Leandros met Après toi.

    In 1975 verbrak Holten de samenwerking en vormde met Rosy Pereira een nieuw duo: Rosy & Andres. Sandra Reemer ging verder als solozangeres en tv-presentatrice. Zij heeft twee keer solo aan het Eurovisiesongfestival deelgenomen. In 1976 met The party’s over, waarmee ze op de 9e plaats kwam en in 1979 onder de naam Xandra met Colorado. Met dat laatste nummer bereikte ze de 12e plaats.

    Reemer overleed op 6 juni 2017 op 66-jarige leeftijd en Holten op 15 april 2020 op 84-jarige leeftijd.

    Bron: Wikipedia

  • Overgang

    “Wij maken nog muziek uit de tijd dat sex vies was en de lucht nog schoon”. Deze uitspraak staat te lezen op de website van “de Overgang”. En deze band hebben we enkele jaren terug ontmoet in Oldenzaal waar ze speelden bij Markt 19. We hebben genoten van hun optreden en daarom vinden we het jammer dat ze afgelopen herfst zijn gestopt. De groep bestond uit Jan Riem, Drums; Henk Nijhof, Bas; Arie Kuiper, Gitaar/Zang en André Dijkslag, Gitaar/Zang.  Op 08-10-2011 hebben ze hun afscheidsconcert gegeven in café België in Almelo. Deze mannen maakten nog muziek met het echte Sixties geluid.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *