The Diamond Stars
Onlangs kregen wij deze foto van The Diamond Stars die nog uit de jaren 60 van de vorige eeuw moet zijn. Wat waren het toen jonge kereltjes. Vlnr Willy Grote Punt, Jos Pierik, Adje Lohuis en Appie Boers.

Onlangs kregen wij deze foto van The Diamond Stars die nog uit de jaren 60 van de vorige eeuw moet zijn. Wat waren het toen jonge kereltjes. Vlnr Willy Grote Punt, Jos Pierik, Adje Lohuis en Appie Boers.

Onderstaande foto uit 1976 kregen we van Tonnie van der Meche. De bandleden op de foto van links naar rechts zijn: Tonnie van der Meche Gitaar en zang, Edwin Keupink inmiddels overleden was de Bas gitarist, gebukt staat Frans Breukers keyboard, daarnaast Benno Spay de drummer en helemaal rechts Gerard Breukers blaas instrumenten sax en klarinet.
Wilhelmus Jacobus (Willem) Duyn (Haarlem, 31 maart 1937 – Emmen, 4 december 2004) was een Nederlandse zanger die furore maakte als Big Mouth van het duo Mouth & MacNeal. Hij viel op door zijn forse bouw en forse beharing (hoofdhaar en baard).
In de jaren zestig was hij o.a. zanger bij de “Whiskers” en maakte hij deel uit van de tweede bezetting van de Jay-Jays, met o.a. Cees Kranenburg jr.. (drums), Hans Jansen (orgel) en Kees Vennick(sax). Zij waren de opvolgers van de Shadowband en The Jumping Jewels, de begeleidingsband van Johnny Lion. Willem Duyn was daarna ook een bekende diskjockey in een discotheek in Den Helder.
In 1971 vormde de voormalige constructiebankwerker een popduo met Maggie MacNeal. In 1972 scoorden zij een internationale hit met het door producer Hans van Hemert geschreven How do you do Het liedje bereikte in de zomer van 1972 zelfs de top 10 van de Amerikaanse hitparade. In 1974 vertegenwoordigden ze Nederland op het Eurovisiesongfestival met het lied Ik zie een ster, waarmee ze de derde plaats behaalden. In eigen land hadden ze hiermee eveneens succes en stonden ze veertien weken in de hitparade.
In datzelfde jaar werd het duo ontbonden en trad Duyn verder op met Little Eve (Ingrid Kup), met wie hij ook trouwde. Vanaf 1978 trad hij solo op als Big Mouth, later onder zijn eigen naam. In 1979 behaalde hij een hit met het autobiografische lied Willem, een cover van Darling. Willem kreeg in 1982 een vervolg met het eveneens autobiografische lied Wat een rare man. Duyn nam in 1992 tijdelijk de plaats in van Bennie Jolink, zanger van de band Normaal, toen deze zwaargewond raakte. In september van dat jaar scoorde hij met Normaal nog een bescheiden hit met “Woenderbar”. Hoewel Duyn nog vele (solo)singles uitbracht, bereikte hij nooit meer het succes dat hij boekte met Mouth & MacNeal.
Duyn was jarenlang woonachtig in Almelo en Wierden, en woonde later in het Drentse plaatsje Roswinkel. Hij kreeg op 67-jarige leeftijd thuis een hartstilstand en overleed onderweg naar een ziekenhuis. Duyn is twee keer getrouwd geweest en had zes kinderen,
Op 21 maart 2012 verscheen over Mouth & MacNeal de biografie “Duo tegen wil en dank”, geschreven door de voormalige fanclubvoorzitter Roel Smit.
Bovenstaande gegevens komen van Wikipedia.

De Paladijns 1968-1975:
François de Laat (orgel, accordeon, zang), Anita van Loon (gitaar, zang), Mariska van Loon (gitaar, zang), Ludo Verhulst (gitaar, basgitaar), Françis de Backer (drums), Jos Stuyts (trompet) sedert 1973
Het trio De Paladijn werd in 1964 opgericht door de zwagers François de Laat en Françis de Backer samen met Ludo Verhulst. François zag de naam Paladijn (een ridder die voor zijn idealen vocht) op een sigarendoosje staan. Ludo Verhulst en Françis de Backer hadden daarvoor bij de gitaargroep The Black Devils gespeeld. Ze traden ook op onder de naam The Paladins.
In 1966 kwam Anita van Loon, de latere echtgenote van Ludo Verhulst, als zangeres bij The Paladins. Haar zusje Mariska sloot zich in 1968 bij de band aan en ging men verder in de stijl van Corry & De Rekels als De Paladijns. Trompettist Jos Stuyts kwam in 1972 bij de groep. Ze werden een populaire amusementsgroep in de West-Brabantse grensstreek. Veel optredens vonden plaats in Zaal Verhoeven in Nispen.
In 1969 brachten ze in eigen beheer een loonpersing single uit op het Telstar label van Johnny Hoes. De oplage van 500 stuks was snel uitverkocht en Telstar besloot de groep een platencontract aan te bieden en de single Vaarwel, ik wil je nooit meer zien! / Hou jij van mij? zelf uit te brengen. Er volgden in de komende jaren nog een 5-tal singles en alle 12 nummers werden ook nog eens op een LP uitgebracht.
In 1972 verschenen ze in het populaire TV programma ‘Op Losse Groeven” en brachten daar Hou jij van mij? Ze traden nog enkele malen op voor de Nederlandse TV.
In Zaal Geerts te Stampersgat vierden ze in oktober 1973 hun 10 jarig bestaan en gaven ze in 1975 ook hun laatste concert toen de groep werd ontbonden.
De Paladijns worden momenteel nog veel gedraaid door de zend Piraten en tijden de grote Piraten festijnen in het land.
Bron: Wikipedia
