Kwartet National

Deze week lazen we in de krant dat Johnny Lion op 77 jarige leeftijd is overleden na een slopende ziekte.

In 1959 formeerde hij met een aantal schoolvrienden de band Johnny & His Jewels, later omgedoopt in The Jumping Jewels. Deze groep, geformeerd naar het voorbeeld van de commerciële rocker Cliff Richard, scoorde in 1961 een nummer-één hit met Wheels en had tot 1965 nog enkele successen in Nederland.
In dat jaar verliet Van Leeuwarden de groep om als Nederlandstalige solozanger door te gaan. Dit leverde hem meteen de grote hit Sophietje op, het Zweedse nummer Fröken Fräken van Thore Skogman, in het Nederlands vertaald door Gerrit den Braber en opgedragen aan zijn vriendin en zakenpartner Sophie van Kleef. Het jaar daarop scoorde hij met Tjingeling wederom een hit en opende hij met Van Kleef een kledingboetiek met de naam Sophie en Johnny. Deze bleef bestaan tot hun relatie in 1969 afgelopen was. Na Tjingeling wist hij geen echte hits meer te halen. Wel kreeg hij een vast arrangement bij het Circus Boltini, samen met Rob de Nijs. In latere jaren liet Lion zo nu en dan als zanger van zich horen, onder meer met de single Alleen in Dallas, die een bescheiden hit werd, en met het titellied van de film Brandende Liefde uit 1983. Op deze platen bediende hij zich van de naam John Lion.
Van Leeuwarden bleef na zijn zangcarrière werken bij Circus Boltini, nu als perschef. Later schreef hij ook columns voor het weekblad Panorama en maakte hij in 1995 voor dat blad samen met Govert de Roos de serie In bed met Johnny Lion. Tevens heeft hij als journalist voor diverse tijdschriften en kranten gewerkt, en was hij onder andere tien jaar (2001-2011) hoofdredacteur van het SENA Performers Magazine.
Johnny Lion was ook actief als acteur: in 1998 in de speelfilm Siberia en in 2003 speelde hij een rol in Van God Los.

Bovenstaande tekst is gehaald uit Wikipedia.

De Drentse feestband Moeflons is ontstaan rond 1975 en is “na wat wisselingen” de laatste jaren uitgegroeid tot een  strakke en  dampende feestband, ze hebben dan ook een goede en gevestigde naam in het feest, evenementen en bruiloftscircuit. Door de jarenlange ervaring van de bandleden staan ze hun mannetje op elk evenement, feesttent, bruiloft, kroeg, of wat dan ook. Mede dankzij een zeer breed repertoire, van Robbie Williams tot Wolter Kroes, van BoerenRock tot Volendam, smartlap, feestkraker, top40 nummers ze zijn echt van alle markten thuis. Nieuw in het assortiment (2011 ) is de akoestische set (op barkruk). Het ene na andere nummer wordt (bijna) onversterkt gespeeld op accordeon, akoestische gitaar en cajun…. dit meestal in het begin van de avond terwijl de gasten binnen komen.

Wilt u meer weten over de Moeflons kijk dan op www.moeflons.nl

Onderstaande foto is al van een eerder tijdstip en bestond de bezetting nog maar uit 3 personen. In de huidige bezetting is alleen drummer Erwin nog van de partij.

De naam “The Royal Aces” was samengevoegd uit “The Eastern Aces” (uit Den Haag) en “The Royal Four” (uit Amsterdam) in 1972. Na diverse naam wijzigingen “Seven Aces” en “Aces Unlimited” kwam in verband met het overlijden van Toesenist Anton Pichler een einde aan de “Aces”

In 1971 maakten de Helena’s foto’s  op kermis van Ootmarsum. De foto’s werden genomen door Studio Square oftewel Herman Haarhuis.  Op het moment van de foto was de samenstelling van band als volgt vlnr: Frans Heerink, Drum en zang; Roland Urban, Saxofoon, zang en komiek; Truus Braakhuis, Zang; Frans Schulten, Gitaar en Zang en hurkend Benny Lenferink, Organist, accordeon en zang. Nu 41 jaar later spelen alle vier mannen nog in deze band aangevuld met Bennie Loman die de bas speelt.

Deze week het duo Goldy uit Hengelo in de schijnwerpers. Mocht u als lezer nog iets kunnen vertellen van dit duo dan horen we dat graag.

LET OP: Het email adres is gewijzigd. In de toekomst kun u alle informatie sturen aan:  dehelenas@gmail.com

Op 26 juni hebben we opgetreden  bij de kanaalbrug in Fleringen en naar aanleiding daarvan kregen wij onderstaande mail van een echtpaar uit Brabant. De man is een zeer goede gitarist die zijn sporen in de muziek ruimschoots verdient heeft.

Hallo orkest leden en organisatie.

Even toch een terugblik op zondag 26 Juni in Fleringen.

Via jullie site wisten van het optreden en zoals jullie beschreven hadden hielden wij de kanaal brug goed in onze gedachten en ik zei tegen mijn vrouw, als we daar over zijn moeten we goed opletten want dan zijn we er bijna. Amper de brug over zei ze, hier rechts volgens mij want ik hoor muziek. Inderdaad, we konden een orkest horen spelen. Uitgestapt wisten wij niet wat we aan zouden treffen aangezien het feest aan huis was. Wij dachten, een privé of buurtfeest, we wisten ook niet. Wij naar binnen en zagen gelijk dat we goed waren want we zagen jullie muzikanten gelijk staan. Ook niemand die ons aankeek met de gedachte; “vreemde eenden in de bijt “. Wij schoven netjes aan tegen de muur en gingen daarna een consumptie bestellen. Waar koop ik die munten? Maar al gauw werd duidelijk, geen munten en niet pinnen maar gewoon ouderwets afrekenen. Is altijd mijn ding geweest, gewoon betalen dan kun je de hard werkende mensen nog eens een fooitje toe stoppen. De prijs was ook uit de jaren 1960 dus lekker zat (dronken) worden als je niet hoeft te rijden. Wij hebben het bij limonade gehouden. Heerlijk om gewoon te kunnen praten terwijl de muziek doorspeelt. Zalig, dat mis je tegenwoordig deze gezelligheid. Ook de mensen allemaal even aardig alsof we thuis waren. We vonden dat jullie een leuk repertoire hadden en dat de mensen goed meededen. Zelfs de jongeren! Dit gebeurt hier in Brabant niet meer. Je bent ooit bang om naar een festival te gaan betreffende de loeiharde muziek waar je onmogelijk kunt praten.

We hebben met veel mensen kennis gemaakt die vroegen waar wij vandaan kwamen. Kortom, we voelden ons thuis. Volgens mij hebben Twentenaren wel iets gemeen met Brabant want we konden ze verrekt goed verstaan met huus en thuus.

Dit even in het kort betreffende onze beleving in Fleringen.

De complimenten aan de organisatie, perfect.