De Eleonora’s deze week op de voorpagina. We kunnen weinig van dit trio vertellen dan alleen dat ze onder contract stonden bij Telstar (Johnny Hoes). Op de foto die wij hebben staan de Eleonora’s als trio afgebeeld terwijl op alle platenhoesje maar 2 zangeressen staan, ook de namen van de zangeressen zijn ons niet bekend.
Deze week het trio Les compagnons in de schijnwerpers. Het trio bestond uit Alfons (van de Kemp), Willem en Johnny. Jarenlang hebben ze menig bruiloft, feest of diner-dansant verzorgd. Je kon ze bestellen met 1, 2 of 3 personen afhankelijk van uw wens.
Wereldberoemd in Mill en omgeving was deze band The Rythm Four uit Mill. De Muzikanten zijn TOON VAN RIET – TOON VAN DER BURGT – AD VAN RIET en LEO STOFFELEN. Nadat deze band is gestopt zin Toon van de Burgt en Leo van Stoffelen begonnen met de band “de Migra’s”.
Enkele weken geleden heeft Toon zijn 80ste verjaardag gevierd waar hij erg trots op is. Ondanks dat Toon door een ziekte geen accordeon meer kan spelen blijft hij optimistisch en hij zegt dan ook vaak “niet zeuren, want er zijn altijd nog mensen die het nog erger hebben dan ik.”
Alle informatie over onderstaand duo kunt u hieronder lezen. 
Deze week een foto van The Little Stars uit Langeveen uit 1968. The Little Stars zijn begonnen net nadat de Helena’s in 1967 van start waren gegaan. V.l.n.r.; Ria Pierik, Gerrit Schuurman, Johan Verenjans en Betsie Egberts. De laatste speelt sinds september 2021 bij de Helena’s
Velen in de gemeente Dinkelland en Tubbergen kunnen zich de dansavonden nog herinneren bij “de Smid” oftewel Arends in Lattrop waar de muziek werd verzorgd door the Klengola Stars in de eind zestiger en begin zeventiger jaren van de vorige eeuw. Onderstaande foto is uit de begin periode van de band en voordat ze bij “de Smid” speelden. Van de broers Engelbertink leeft alleen Bertus nog. Ook Herman Kroeze is al overleden.
Op 26 juni hebben we opgetreden bij de kanaalbrug in Fleringen en naar aanleiding daarvan kregen wij onderstaande mail van een echtpaar uit Brabant. De man is een zeer goede gitarist die zijn sporen in de muziek ruimschoots verdient heeft.
Hallo orkest leden en organisatie.
Even toch een terugblik op zondag 26 Juni in Fleringen.
Via jullie site wisten van het optreden en zoals jullie beschreven hadden hielden wij de kanaal brug goed in onze gedachten en ik zei tegen mijn vrouw, als we daar over zijn moeten we goed opletten want dan zijn we er bijna. Amper de brug over zei ze, hier rechts volgens mij want ik hoor muziek. Inderdaad, we konden een orkest horen spelen. Uitgestapt wisten wij niet wat we aan zouden treffen aangezien het feest aan huis was. Wij dachten, een privé of buurtfeest, we wisten ook niet. Wij naar binnen en zagen gelijk dat we goed waren want we zagen jullie muzikanten gelijk staan. Ook niemand die ons aankeek met de gedachte; “vreemde eenden in de bijt “. Wij schoven netjes aan tegen de muur en gingen daarna een consumptie bestellen. Waar koop ik die munten? Maar al gauw werd duidelijk, geen munten en niet pinnen maar gewoon ouderwets afrekenen. Is altijd mijn ding geweest, gewoon betalen dan kun je de hard werkende mensen nog eens een fooitje toe stoppen. De prijs was ook uit de jaren 1960 dus lekker zat (dronken) worden als je niet hoeft te rijden. Wij hebben het bij limonade gehouden. Heerlijk om gewoon te kunnen praten terwijl de muziek doorspeelt. Zalig, dat mis je tegenwoordig deze gezelligheid. Ook de mensen allemaal even aardig alsof we thuis waren. We vonden dat jullie een leuk repertoire hadden en dat de mensen goed meededen. Zelfs de jongeren! Dit gebeurt hier in Brabant niet meer. Je bent ooit bang om naar een festival te gaan betreffende de loeiharde muziek waar je onmogelijk kunt praten.
We hebben met veel mensen kennis gemaakt die vroegen waar wij vandaan kwamen. Kortom, we voelden ons thuis. Volgens mij hebben Twentenaren wel iets gemeen met Brabant want we konden ze verrekt goed verstaan met huus en thuus.
Dit even in het kort betreffende onze beleving in Fleringen.
De complimenten aan de organisatie, perfect.
NLDiscografie.nl
Nederlandse vinylsingles
De Eleonora’s
Duo uit Glanerbrug: Elly Schippers en Herma Beute.
1968
– Wenn es schneit in Zillertal / Kufstein Walzer
(Telstar 1409)
1969
– Oh, Staierland / Ein kleines Haus
(Telstar 1465)
– Als na regen de zon schijnt / Als ‘t zonlicht verdwijnt in de bergen
(Telstar 1498)
1979
– In Holland zijn geen bergen / Wij zijn De Eleonora’s
(Fleet 100 946)
1980
– Wenn es schneit in Zillertal / Kufstein Walzer
(Starlet 10 072 + Telstar 2978)
1981
– In de bergen staat een huis / Wij vergeten onze zorgen
(Telstar 3531)
eleo68.jpg
eleo69-1.jpg
eleo79.jpg
Hallo Gerard,
Bedankt voor de informatie. Weet je ook wie de derde persoon op de foto is?
mvg Frans
Voor wat betreft de Eleonora’s heb ik nog wel een aanvulling. Zij hebben namelijk ook nog een single op BASF gemaakt als ‘die Eleonora’s’. Daarnaast zijn er vele opnamen op lp, mc en cd met verschillende orkesten uitgebracht. Verder heette de spil van het gezelschap, Eleonore ‘Elly’ Schippers, met haar meisjesnaam Janse (op de foto staat zij achteraan, met bril). Zij is als dochter van een Nederlandse vader en een Duitse moeder in 1927 te Epe in Duitsland geboren en overleden in 2006 te Enschede, 79 jaar oud. In de jaren 50 trad zij, in navolging van het succes van Olga Lowina met haar Edelweisz-kapel en de hierdoor ontstane jodel rage, op met een orkest als ‘Eleonore und die Alpenbuben’. Ook heeft zij trombone gespeeld bij orkest ‘Kunst en Kracht’. Elly speelde ook gitaar en gaf later zang-, gitaar- en jodel les te Enschede. Zij vormde inderdaad vanaf 1957 een duo met Herma Beute (niet op de foto, maar te zien op de vroege singlehoezen) als ‘de Eleonora’s’, maar toen Herma in 1970 huwde en stopte met optreden, heeft zij kort met Wilma Künz (te zien op de hoes van ‘Op de bergen staat een huis’) en Jeannette Bezoen (vormde geen vast onderdeel van het gezelschap) gezongen. In 1972 werd Wilma Künz vervangen door Bea Masselink (te zien op de bovenstaande foto, vooraan) en in 1973 trad de Duitse Eleonore Hellmann (op de foto in het midden)’ tot het gezelschap toe. Aanvankelijk werd als trio opgetreden, maar uiteindelijk verliet Bea het gezelschap en gingen Elly Janse en Lore Hellmann verder als duo, waarmee de Eleonora’s dus ook daadwerkelijk uit twee dames met die naam bestond. Begin jaren 80 zijn zij gestopt met optreden door het land. Elly Janse heeft trouwens het zangeresje Wilma Landkroon (van ‘Een klomp met een zeiltje’) ontdekt. Gert Timmerman krijgt steevast hiervoor de credits, maar Wilma had zangles bij Elly en die bracht haar vanwege haar talent in contact met Gert Timmerman.
Hallo Jeffrey,
Heel hartelijk dank voor je verhaal over de Eleonora’s. Ik denk dat nog veel lezers dit met genoegen lezen.
nogmaals bijzondeer dank,
M.v.g. Frans
Hallo Jeffrey,
Het klopt wat je zegt en ik lees het met genoegen.
Ik heb gitaarles gehad van Elly Janse in de jaren ’80. Een mooi mens met humor en vele terugblikken op haar carrière. Wij (ons gitaar clubje) hebben naast de lessen, veel gehoord over haar carrière. De contacten met J. Hoes en G. Timmermans.
Waarschijnlijk hebben wij zelfs het het laatste optreden gezien van de Eleonora’s. Bestaande uit Elly, Lore en de dochter van Lore, Patricia.
Binnen no-time had Elly de zaal op z’n kop. Staande op de planken in haar deerndle. Ze vond het fantastisch. …
En inderdaad had ze het over Wilma Landkroon. Haar ontdekking!
Een bijzondere vrouw, die toch veel betekent heeft voor de muziek.
Ennuh. …. jodelen kon ze.
Een leuke tijd, die ik nooit vergeet!
Kleine correctie Elly speelde trombone bij “Wilhelmina” .
Hallo Herma,
Dank voor je reactie en informatie. Ik zal de gegevens in mijn archief bijwerken.
mvg
Frans
Duo, soms trio o.l.v. Elly Schippers-Janse (1927-2006) uit Enschede. Verder wisselende bezetting, met Herma Beute, Wilma Künz, Jeanette Bezoen, Bea Masselink en Lore Hellmann