Duo Point
Deze week het duo Point in de schijnwerpers. Helaas is ons maar een naam van G. Hanterink uit Losser bekend. Mocht u de naam van de tweede persoon kennen dan horen we dat graag.

Deze week het duo Point in de schijnwerpers. Helaas is ons maar een naam van G. Hanterink uit Losser bekend. Mocht u de naam van de tweede persoon kennen dan horen we dat graag.

Op verzoek posten we deze week de Story of The Flying Birds. Deze is gemaakt door Gerard Wigger. Klik op onderstaande Link.
The Blue Diamonds was een Nederlands duo bestaande uit de broers Riem en Ruud de Wolff. De broers, van Nederlands-Indische afkomst, braken in 1960 door met de wereldwijde hit Ramona.
Riem (1943-2017) en Ruud (1941-2000) de Wolff kwamen in 1949 met hun ouders naar Nederland en woonden daar in Driebergen. Ze zongen in hun tienerjaren op schoolfeesten in bandjes als The String Extase Boys en The Cool Cats. Het repertoire bestond voornamelijk uit covers van The Everly Brothers, zo ook hun debuutsingle (Till) I kissed you. In 1960 stond hun uitvoering van de song Ramona (een liedje uit een film uit 1928) maandenlang in de hitlijsten, en ook in veel andere landen was het nummer een grote hit. Andere succesnummers uit die tijd waren onder andere Oh Carol en Little Ship.
Begin jaren zestig toerden de broers samen met Anneke Grönloh door Indonesië, terwijl in Nederland en andere Europese landen verschillende nummers de hitparade haalden. Voor Ramona ontvingen de broers een Edison uit handen van Wim Sonneveld, nadat er zeven miljoen exemplaren waren verkocht. Ook in de jaren zeventig brachten The Blue Diamonds diverse singles uit, maar het stormachtige succes van Ramona werd niet meer geëvenaard. Dat trof als eerste hun versie van Save the last dance for me.
Begin jaren tachtig namen zij in Indonesië diverse platen op in het Maleis, waarvan miljoenen exemplaren over de toonbank gingen.
Tot de dood van Ruud de Wolff in december 2000 bleven The Blue Diamonds platen maken en optreden. Echt grote successen bleven uit, maar de typische Blue Diamonds-sound bleef populair.
Na de dood van Ruud bleef Riem de Wolff optreden, als soloartiest met een begeleidingsband, en als duo met zijn zoon Steffen onder de naam The New Diamonds. Op 29 april 2005 werd Riem de Wolff benoemd tot Ridder in de orde van Oranje Nassau. Hij overleed op 12 september 2017 op 74-jarige leeftijd.
Bron: Wikipedia

Zanger Vinzzent heeft in September opgetreden tijdens de veiling van het Glazen Huis Ootmarsum en kon de aanwezige toeschouwers prima vermaken met zijn optreden.
Vinzzent, pseudoniem van Vincent Johannes Rudolf Claase (Winterswijk, 20 juli 1978) is een Nederlands zanger. Vinzzent heeft een Nederlandse moeder en een Indische vader, hij groeide op in een muzikale familie. Al jong was hij bezig met muziek maken en componeren en ook bekwaamde hij zich in de studiotechniek. Hier volgde hij later een opleiding voor en werd de vaste studiotechnicus van diverse Nederlandse artiesten, waaronder Rob de Nijs. Zelf besloot hij ook weer te gaan zingen en ging optreden als live artiest en vertolkte zowel Nederlandstalig als Engels materiaal. Het Nederlandstalige materiaal schreef hij meestal zelf.

De Lemmon band staat deze week centraal op de site van “de Helena’s”. De Lemmon heeft meer dan 25 jaar bestaan en hebben veel succes gehad. De samenstelling van de band is vaak gewijzigd maar op de onderstaande foto staan: Willem Langkamp, sax en trompet; Henno Kuipers, gitaar; Jolanda Steffens, zang; Harry te Wierik op de toetsen en Hans Zieverink op drums.
Voordat bovenstaande bezetting tot stand kwam heeft Martin Essink 3/4 jaar meegespeeld bij de Lemmon band. De bandleden waren beroeps en Martin wilde dat niet worden. Toen kwam Henno Kuipers bij de band, maar die kreeg vrij snel een zenuwverlamming en heeft Martin weer meegedraaid tot hij hersteld was.
The Tremeloes is een Britse groep die vooral succes had in de jaren zestig. Ze waren oorspronkelijk de begeleidingsband van Brian Poole.
Als Brian Poole & the Tremeloes hadden zij in Engeland vanaf 1961 een reeks hits, waarvan Do you love me in 1963 aldaar de eerste plaats van de hitparade bereikte. Toen het niet meer boterde tussen de leden van de begeleidingsband en hun voorman, gingen ze in 1965 elk hun eigen weg. Brian Poole verdween al snel in de anonimiteit. De Tremeloes (Alan Blakley, Len ‘Chip’ Hawkes, Rick West en Dave Munden) waren echter regelmatig in de internationale hitparades te vinden.
The Tremeloes begonnen in 1967 aan een half decennium van hits, te beginnen bij het door Cat Stevens geschreven Here comes my baby. Er volgden meer successen, waarvan Silence is Golden (1967) en My little Lady (1968) de grootste waren. De groep kenmerkte zich voornamelijk door pretentieloze uptempo songs, zoals Even the bad times are good (1967), Helule helule (1968) en Once on a Sunday morning (1969).
Het nummer Yellow River werd hen aangeboden door componist Jeff Christie, maar ze brachten het aanvankelijk niet zelf uit. De band Christie – rond Jeff Christie en de broer van gitarist Alan Blakley – werd speciaal gevormd om het nummer uit te brengen, waarbij de zangpartij van Jeff Christie werd toegevoegd aan de reeds ingespeelde begeleiding van The Tremeloes. Het resulteerde in 1970 in een grote hit. The Tremeloes zongen ook You en What Can I Do? van Raymond O’Sullivan (die later bekend zou worden als Gilbert O’Sullivan). Begin jaren zeventig probeerden The Tremeloes een iets ‘ruiger’ image aan te meten met rockachtige singles als Blue Suede Tie. De laatste hit is ook uit die tijd, maar toch meer ‘poppie’: I Like it That way (1972).
Net als veel andere bands uit de jaren zestig en zeventig zijn ook The Tremeloes bij tijd en wijle in ‘revivaloptredens’ terug te vinden. Dave Munden is in al die jaren de enige constante factor geweest, hoewel tegenwoordig ook Rick West (die zich weer Rick Westwood noemt) deel uitmaakt van de groep. Chip Hawkes heeft de groep een paar keer verlaten om vervolgens weer terug te keren, maar hij maakt de laatste jaren deel uit van de groep Class of ’64 met oud-leden van Smokie en The Rubettes.
Band leden:
Bron: Wikipedia
