De Agena’s

De Agena’s uit Valkenswaard deze week op Onze site. Met de plaat “Kleine Signorina” Stonden ze in 1969 flink in de belangstelling. Regelmatig waren ze in die tijd op de TV te zien zoals in de Eddy Becker Show.

De mannen die in deze band gespeeld hebben waren:

Agena’s, De Valkenswaard Henk van Dooren
Agena’s, De Valkenswaard Frans van Winkel
Agena’s, De Valkenswaard H. Maas
Agena’s, De Valkenswaard J. Aarts

Similar Posts

  • Sjakie Schram

    Jacob (Sjakie) Schram (Amsterdam, 2 februari 1927 – Amsterdam, 20 mei 1989) was een Nederlands volkszanger.

    Het bekendst werd hij in 1966 met het carnavalsnummer Glaasje op, laat je rijden. Dit door Willem van Kooten geschreven nummer werd ook door Veilig Verkeer Nederland gebruikt bij een campagne Glaasje op, niet achter het stuur om automobilisten te bewegen niet achter het stuur plaats te nemen wanneer men alcohol had gedronken en men voor alternatief vervoer moest zorgen en zich moest laten rijden.

    Na een optreden in Voor de vuist weg met Willem Duys brak hij door bij het grote publiek. Het nummer bereikte een tweede plaats in de Top 40.

    In de jaren 1965-1970 genoot hij grote bekendheid als volkszanger. In 1969 als Ajax de Europa Cup finale in Madrid haalt bracht hij het nummer Ajax, geef hem van katoen uit. Een ander opvallend nummer was Manus anus. Dit nummer duurde maar een minuut en werd op halve snelheid gedraaid. 

    Bron: Wikipedia

  • Duo Goldy

    Deze week het duo Goldy uit Hengelo in de schijnwerpers. Mocht u als lezer nog iets kunnen vertellen van dit duo dan horen we dat graag.

    LET OP: Het email adres is gewijzigd. In de toekomst kun u alle informatie sturen aan:  dehelenas@gmail.com

    Goldy 2a Goldy 2b

  • Arne Jansen

    Arne Jansen werd geboren als Aloys Wieger Jansen als de op een na jongste in een gezin met tien kinderen. Als negenjarige jongen mocht hij aan de hand van muziekuitgever Jaap de kruyff enkele Duitstalige singles opnemen. Jansen trad op als Aloys Jansen en later Aloys Johnson. Op aandringen van zijn moeder leerde hij het vak van kapper, maar hij bleef tegelijkertijd bezig met een carrière in de muziek, waarin hij zich vooral op Duitsland richtte. In het begin van de jaren ging hij optreden met zijn begeleidingsband ‘Les Cigales’. Dit leidde in 1972 meteen tot de grootste hit uit zijn loopbaan: MEISJES MET RODE HAREN stond 17 weken in de Nederlands Top 40 en 12 weken in de Daverende dertig. Het reikte tot respectievelijk de derde en de vierde plaats. Het liedje was tevens te horen in de film Turks Fruit. In de Top 2000 nam het liedje zijn hoogste positie in tijdens de 2000-editie: 1038.                                                                                                     Dit eerste succes wist Jansen nooit meer te evenaren. Wel had hij gedurende de jaren zeventig en ’80 een handjevol kleinere hits, waaronder  Zeven brieven. Het laatste hitje van Jansen dateert uit 1992, toen Zeg eens meisje tot de 34e plek kwam. Naast zijn muzikale activiteiten trainde Jansen politiehonden, en had hij een stoeterij waar hij minipaarden fokte.                                                                         Op 10 december 2007 overleed Jansen op 56-jarige leeftijd. Volgens zijn manager Menno Muis pleegde hij zelfmoord op zijn boerderij in Silvolde. Jansen zou overspannen en neerslachtig zijn geweest, onder meer door de recente dood van een broer en een zus. Vier dagen voor zijn overlijden was Jansen nog te zien in een televisieprogramma op RTV Oost waarin hij werd geïnterviewd.                                    Op 17 december 2007 maakte platenmaatschappij Telstar bekend dat het vorig jaar geschreven nummer “Schaam je voor je tranen niet” van Jansen uit te zullen brengen op single. Dat nummer werd zaterdag 15 december tijdens de begrafenis gedraaid. Jansen heeft het destijds geschreven voor zijn overleden broer.

    Bovenstaande tekst is overgenomen uit Wikipedia.

    Arne Janssen 1a

     

  • Maple Leave

    Deze week een foto van de band Maple Leaf op deze site. Helaas weten we helemaal niks van deze band maar als u ons iets kunt vertellen dan horen wij dat graag. De plaat die u hierbij hoort is van Maple Leave genaamd De Buurvrouw uit 1989

  • De Helena’s

    Op 26 juni hebben we opgetreden  bij de kanaalbrug in Fleringen en naar aanleiding daarvan kregen wij onderstaande mail van een echtpaar uit Brabant. De man is een zeer goede gitarist die zijn sporen in de muziek ruimschoots verdient heeft.

    Hallo orkest leden en organisatie.

    Even toch een terugblik op zondag 26 Juni in Fleringen.

    Via jullie site wisten van het optreden en zoals jullie beschreven hadden hielden wij de kanaal brug goed in onze gedachten en ik zei tegen mijn vrouw, als we daar over zijn moeten we goed opletten want dan zijn we er bijna. Amper de brug over zei ze, hier rechts volgens mij want ik hoor muziek. Inderdaad, we konden een orkest horen spelen. Uitgestapt wisten wij niet wat we aan zouden treffen aangezien het feest aan huis was. Wij dachten, een privé of buurtfeest, we wisten ook niet. Wij naar binnen en zagen gelijk dat we goed waren want we zagen jullie muzikanten gelijk staan. Ook niemand die ons aankeek met de gedachte; “vreemde eenden in de bijt “. Wij schoven netjes aan tegen de muur en gingen daarna een consumptie bestellen. Waar koop ik die munten? Maar al gauw werd duidelijk, geen munten en niet pinnen maar gewoon ouderwets afrekenen. Is altijd mijn ding geweest, gewoon betalen dan kun je de hard werkende mensen nog eens een fooitje toe stoppen. De prijs was ook uit de jaren 1960 dus lekker zat (dronken) worden als je niet hoeft te rijden. Wij hebben het bij limonade gehouden. Heerlijk om gewoon te kunnen praten terwijl de muziek doorspeelt. Zalig, dat mis je tegenwoordig deze gezelligheid. Ook de mensen allemaal even aardig alsof we thuis waren. We vonden dat jullie een leuk repertoire hadden en dat de mensen goed meededen. Zelfs de jongeren! Dit gebeurt hier in Brabant niet meer. Je bent ooit bang om naar een festival te gaan betreffende de loeiharde muziek waar je onmogelijk kunt praten.

    We hebben met veel mensen kennis gemaakt die vroegen waar wij vandaan kwamen. Kortom, we voelden ons thuis. Volgens mij hebben Twentenaren wel iets gemeen met Brabant want we konden ze verrekt goed verstaan met huus en thuus.

    Dit even in het kort betreffende onze beleving in Fleringen.

    De complimenten aan de organisatie, perfect.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *