Via Jos Jambor kregen wij een foto van De Amarado’s. Dat vonden wij vreemd want op 8-10-2011 hadden wij een foto geplaatst, op onze site, van De Amerado’s. Jos was het met ons eens en heeft contact gezocht met Willie (Wim) Hemme en die vertelde aan Jos dat de juiste naam moest zijn “De Amarado’s”. Ook heeft Willie verteld dat de band ca. 18 jaar heeft bestaan. Hieronder nogmaals de foto’s die wij in ons bezit hebben.
Deze week kregen we via Jos Jambor al heel snel de informatie dat Appie Koop overleden was. Daarom zetten we onderstaand bericht opnieuw op onze site ter nagedachtenis aan hem. De plaat die u hierbij hoort is door Appie zelf gemaakt en ingezongen.
De foto is van “The Wicone’s” uit Oldenzaal uit de zestiger jaren. De samenstelling van de band was als volgt vlnr: Herman Welberg, Saxofonist en Basgitarist; Jos Hilgenberg, Drum; Albert (Appie) Koop, Orgel, Accordeon en Zang en Wim Postma, Zang, Klarinet en Sax;
Uit Raalte kwam het trio de Sunbeams. Gezien de foto moet dit in de zeventiger jaren zijn geweest. 
The Tremeloes is een Britse groep die vooral succes had in de jaren zestig. Ze waren oorspronkelijk de begeleidingsband van Brian Poole.
Als Brian Poole & the Tremeloes hadden zij in Engeland vanaf 1961 een reeks hits, waarvan Do you love me in 1963 aldaar de eerste plaats van de hitparade bereikte. Toen het niet meer boterde tussen de leden van de begeleidingsband en hun voorman, gingen ze in 1965 elk hun eigen weg. Brian Poole verdween al snel in de anonimiteit. De Tremeloes (Alan Blakley, Len ‘Chip’ Hawkes, Rick West en Dave Munden) waren echter regelmatig in de internationale hitparades te vinden.
The Tremeloes begonnen in 1967 aan een half decennium van hits, te beginnen bij het door Cat Stevens geschreven Here comes my baby. Er volgden meer successen, waarvan Silence is Golden (1967) en My little Lady (1968) de grootste waren. De groep kenmerkte zich voornamelijk door pretentieloze uptempo songs, zoals Even the bad times are good (1967), Helule helule (1968) en Once on a Sunday morning (1969).
Het nummer Yellow River werd hen aangeboden door componist Jeff Christie, maar ze brachten het aanvankelijk niet zelf uit. De band Christie – rond Jeff Christie en de broer van gitarist Alan Blakley – werd speciaal gevormd om het nummer uit te brengen, waarbij de zangpartij van Jeff Christie werd toegevoegd aan de reeds ingespeelde begeleiding van The Tremeloes. Het resulteerde in 1970 in een grote hit. The Tremeloes zongen ook You en What Can I Do? van Raymond O’Sullivan (die later bekend zou worden als Gilbert O’Sullivan). Begin jaren zeventig probeerden The Tremeloes een iets ‘ruiger’ image aan te meten met rockachtige singles als Blue Suede Tie. De laatste hit is ook uit die tijd, maar toch meer ‘poppie’: I Like it That way (1972).
Net als veel andere bands uit de jaren zestig en zeventig zijn ook The Tremeloes bij tijd en wijle in ‘revivaloptredens’ terug te vinden. Dave Munden is in al die jaren de enige constante factor geweest, hoewel tegenwoordig ook Rick West (die zich weer Rick Westwood noemt) deel uitmaakt van de groep. Chip Hawkes heeft de groep een paar keer verlaten om vervolgens weer terug te keren, maar hij maakt de laatste jaren deel uit van de groep Class of ’64 met oud-leden van Smokie en The Rubettes.
Band leden:
Bron: Wikipedia
De band Jet Set uit de jaren 70 van de vorige eeuw in de spotlights. De band bestond uit onderstaande muzikanten.
| Jet Set | Hengelo | Bertus Lansink |
| Brian Sprukkelhorst | ||
| Johnny Beck | ||
| Freddy Stuivenberg | ||
| Hans Harmsen |
Deze week een foto van de band Maple Leaf op deze site. Helaas weten we helemaal niks van deze band maar als u ons iets kunt vertellen dan horen wij dat graag. De plaat die u hierbij hoort is van Maple Leave genaamd De Buurvrouw uit 1989
“Follow Me” deze week in de schijnwerpers. Deze foto stamt uit de eind zeventiger jaren. Het nummer dat u hoort “Hanna hef ne grieze” is door “Follow me” op de plaat gezet.
