Jan Boezeroen
Jan Boezeroen, pseudoniem van Johnny Goverde (Geboren in Steenbergen, 2 oktober 1933
Similar Posts
Adjust
De band Adjust komt nu voorbij. De namen van de bandleden ziet u hieronder. Indien u meer gegevens van deze band heeft dan horen wij dat uiteraard zeer gaarne.
Mieke Telkamp
Afgelopen donder hoorden we via de radio het bericht dat Mieke Telkamp was overleden. Vele mensen hier in Twente en ook ver daarbuiten genoten in de vorige eeuw van haar platen. Derhalve plaatsen we dit artikel. De onderstaande tekst is overgenomen uit Wikipedia.
Mieke Telkamp, pseudoniem van Maria Berendina Johanna (Mieke) Telgenkamp (Oldenzaal, 14 juni 1934 – Zeist, 20 oktober 2016) was een Nederlands zangeres. Ze is Nederland vooral bekend door het lied Waarheen, waarvoor, waarmee ze in 1971 haar comeback maakte.
Telkamp heeft tussen 1953 en 1967 meerdere hits op haar naam geschreven. Ze werd in 1953 bekend met Here in my heart, een lied dat in 1952 door Al Martino werd gezongen. Daarna bracht ze succesvolle nummers uit als Nooit op Zondag en Eb en Vloed. Ook heeft ze veel succes in West-Duitsland gehad, met als grootste hit Prego, prego gondeliere, waarvan bijna een miljoen singles werden verkocht. Als pseudoniem gebruikte ze de naam Mieke Telkamp, omdat haar geslachtsnaam Telgenkamp ongeschikt werd bevonden om in West-Duitsland een carrière op te bouwen.
Ze won in 1957 de eerste prijs, de Gouden Gondel, tijdens het Festival van Venetië. Zij heeft in 1962 aan het Songfestival van Knokke meegedaan en in 1964 in de Snip en Snap Revue gestaan.
In 1967 trok ze zich op doktersadvies met buikklachten terug uit de showbusiness. Maar begin jaren 70 besloot ze om haar carrière nieuw leven in te blazen. Ze trad echter niet meer op in het land en beperkte het zingen tot platen-, radio- en televisiestudio’s.
Na Telkamps terugkeer in de muziekwereld behaalde ze het grootste succes uit haar carrière. Ze ontving in 1971 haar eerste gouden plaat voor Waarheen, waarvoor, een nummer in de originele Nederlandse tekst van Karel Hille, geschreven op de melodie van Amazing Grace en waarvan in Nederland meer dan een miljoen exemplaren verkocht werden. Ze nam Waarheen, waarvoor samen met de Hi-Five onder leiding van Harry de Groot op naar een idee van Frank Jansen, die ook de productie deed. Het lied was jarenlang in Nederland het meest populaire lied dat bij uitvaarten gedraaid werd.
Er is een cd verschenen met al haar Duitse successen, getiteld Tulpen aus Amsterdam, waarvan bijna een miljoen platen over de toonbank ging. Telkamp was de eerste Nederlandse zangeres die na de Tweede Wereldoorlog weer in het Duits zong, wat haar in de Duitstalige landen veel waardering heeft opgeleverd. Sinds 1955 verschenen in West-Duitsland vele platen, waarvan Du bist mein erster Gedanke de eerste was. Haar eerste Duitse titel Morgen komm’ ich wieder werd in 1953 alleen in Nederland uitgebracht en werd een groot succes.
Telkamp was in 1978 de eerste persoon uit de showbusiness die werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 1990 trad ze voor het laatst officieel op.
In augustus 2008 verscheen een dvd met de titel Alles voor jou, waarop van 40 liedjes beeldregistraties staan uit de periode 1959-1989.
Op 13 december 2008 werd aan Telkamp een Diamanten Award uitgereikt bij Omroep MAX, voor de verkoop van 1 miljoen exemplaren van Waarheen, waarvoor.
Op 10 maart 2011 nam ze bij Omroep MAX definitief afscheid van het grote publiek en leefde sindsdien teruggetrokken in Zeist. Ze overleed op 82-jarige leeftijd.
Les Scalas
De band Les Scalas uit Apeldoorn deze week op de voorpagina.
Les Scalas Apeldoorn Nol van der Meer Trompet / Zang Les Scalas Apeldoorn Gerrit Overbeek Gitaar / Zang Les Scalas Apeldoorn Jopie Kersen Drum / Zang Les Scalas Apeldoorn Wim Jonker Toetsen / Zang 
De Stuwzangers
Afgelopen donderdag was weer de eerste Siepelmarkt van 2025 en dankzij het goede weer was het weer erg druk. Op de markt stonden de Stuwzangers uit Vilsteren. Voor de liefhebbers die de Siepelmarkt nog willen bezoeken kunnen op 7 en 14 augustus 2025 in Ootmarsum terecht.
De Stuwzangers
Het begon allemaal in 2001 met een 5-tal kerkkoorzangers uit Vilsteren die spontaan het idee van één van hun oppakte en ermee aan de slag ging. Na enige tijd werd een voorzichtige start gemaakt met een koortje, dat al vrij snel daarna uitgroeide tot een koor van zo’n 25 enthousiaste leden uit Vilsteren en directe omgeving. De kerkkoordirigent van destijds, Gerard Bloo, nam de muzikale leiding op zich. Een accordeonist en een trekharmonicaspeler zorgden voor de muzikale ondersteuning, waarbij later zich een drummer aansloot. Als naam voor het shantykoor werd gekozen voor “De Stuwzangers”, genoemd naar de stuw bij Vilsteren in de Overijsselse Vecht, een toeristische trekpleister. Gerard Bloo heeft zo’n vijf jaar lang al zijn energie in “De Stuwzangers” gestoken en mag gezien worden als de grondlegger van een enthousiaste groep zangers die zich steeds verder heeft ontplooid. Leeftijd was de oorzaak dat Gerard moest afhaken. Na enige interim-dirigenten kwam begin 2008 Flip Jonkman uit Heino als dirigent aan boord. Flip zag kans om in korte tijd van het koor en de muzikanten een harmonieus geheel te maken. Medio 2024 is Flip gestopt als dirigent en werd hij opgevolgd door Bert Koster uit Meppel. In 2008 werd een eerste en in 2009 een tweede prijs behaald bij het shantykorenfestival tijdens de Havendagen in Vollenhove. Op 3 september 2011 veroverde “De Stuwzangers” de eerste plaats tijdens een shantyfestival in Woudenberg. Aan dit shantyfestival namen 6 koren deel. In 2022 werd nog een 1e prijs behaald op het jaarlijkse Korenfestival in Tubbergen waarbij het koor geroemd werd om hun spontaniteit en Interactie met Publiek. Ons koor telt op dit moment 55 leden (stand maart 2025). De muzikale begeleiding bestaat uit een 5-tal ervaren muzikanten, 1 accordeonist en 1 accordeoniste: Jannes Kleene uit Nieuwleusen en Herna Zielman uit Dalfsen. Drummer Jan Vermaning uit Zwolle, slaggitarist Henk Slettenhaar uit Nijverdal en bas/slaggitarist Arthur Siero uit Zwolle maken het vijftal compleet. Dit 5-tal geeft op een perfecte manier ondersteuning aan het koor; Jannes Kleene is tevens arrangeur. Tenorzanger Jaap Buitelaar is als reserve-slaggitarist beschikbaar om in te vallen mocht dit nodig zijn. Het koor en de muzikanten wordt door dirigent Bert Koster perfect aangestuurd met behulp van Jan de Mink als 1e geluidsman. Door de manier van dirigeren ziet Bert kans het geheel te verfijnen, waarbij naast de muzikale en vocale prestatie veel aandacht wordt besteed aan de manier van optreden in het geheel. Het lukt Bert steeds weer tijdens het optreden niet alleen het koor maar ook het publiek volop te stimuleren. Shantykoor “De Stuwzangers” verzorgt jaarlijks tussen de 40 en 50 optredens, optredens in Duitsland stonden ook jaren achtereen op de agenda maar door omstandigheden is daar helaas een punt achter gezet. Het repertoire van ons koor kent een grote verscheidenheid van Nederlandstalige zeemans- en vissersliedjes. Voor de variatie is daar een aantal Duits- en Engelstalige liedjes aan toegevoegd, ook een aantal feestnummers ontbreken niet op het repertoire. Dit zorgt dan ook voor een repertoire met voor “elck wat wils”. Shantykoor “De Stuwzangers” heeft de beschikking over een uitstekende geluidsinstallatie, waardoor we onder alle omstandigheden goed voor de dag kunnen komen. Jan de Mink uit Heino is onze vaste geluidsman, die op vakkundige wijze zorgt voor de juiste afstemming. Inmiddels heeft shantykoor “De Stuwzangers” 3 cd’s uitgegeven, met de gepaste titels “Over de stuw”, “Melodieën aan de Vecht” en “3 x is Scheepsrecht”. Tijdens elk optreden is er mogelijkheid tot koop van een cd. Wilt u een cd via deze site bestellen, dan kunt u dit doen bij Contact/boekingen.
Bron: De website van de Stuwzangers www.destuwzangers.nl
The Switch Combo
In “Herkent u deze nog” deze week “The Switch Combo”. Deze band bestond uit R. Vaneker, sax, klarinet, zang; T. Koerselmom, orgel, accordion, zang; J. Sterrenburg, drums, zang ; M. v. Keulen slag- en basgitaar, zang. Op de kaart stond ook reclame van J. v. Weersel en Zn uit Enschede waar de band het instrumentarium had gekocht.
Hebt u misschien meer informatie voor ons over deze band dan horen we dat uiteraard graag.
Yellow Stone
3 weken geleden hebben we nog een foto van Yellowstone geplaatst en dat doen we vandaag weer. De reden daarvan is dat we van Gert Vos onlangs een biografie over zijn leven als muzikant hebben gekregen. Uiteraard zijn we Gert erg dankbaar en hopen dat meer muzikanten dit voorbeeld willen volgen en hun biografie willen doorsturen naar www.helenas.nl.
De Biografie
Het is 1988, ik ben net een paar weken uit militaire dienst en besluit dat ik, na jaren orgel les en thuis fröbelen, ga proberen aansluiting te zoeken bij een bandje.
Het huiskamerorgel wordt ingeruild voor een “portable orgel”, waarbij moet worden opgemerkt dat bij “portable” moet worden verstaan dat je met minimaal 4 man dat ding tilt.
En behalve het orgel maakt ook een enorme Leslie kast deel uit van het draagbare setje.
In een lokaal weekkrantje zie ik een advertentie staan, hobbyband zoekt toetsenist.
Als ik bel (email bestond nog niet) word ik gelijk uitgenodigd voor een auditie, toetsenisten waren kennelijk niet makkelijk te vinden. En zo gebeurde het dat ik met het orgel op de achterbank en de leslie kast in de kofferbak in mijn Opel Kadettje naar de plaatselijke speeltuin toerde. Door het gewicht van mijn nieuwe aanschaf leek het of ik ieder moment met het Opeltje zou opstijgen; de motorkap wees omhoog terwijl de vonken van de over het wegdek schurende trekhaak spatten. Maar ik kwam er mee op plaats van bestemming en na het spelen van een aantal liedjes was ik aangenomen. Ik zat in mijn eerste bandje!
Het bandje was niet lang geleden opgestart en had nog geen naam. Daar werd hard over nagedacht en uiteindelijk werd gekozen voor de naam “Uptime”, een niets betekenend woord, maar zo wisten we bijna zeker dat er geen andere band was met dezelfde naam.
We oefenden oeverloos, al hadden we nog niet alle benodigde apparatuur. Zo speelde de bassist bij gebrek aan basversterker over mijn lesliekast. Dat gaf een beetje het effect alsof hij met zijn bas in het aquarium stond te spelen, maar we konden in ieder geval van start.
Helaas, al het repeteren ten spijt, bleven de optredens beperkt tot het muzikaal omlijsten van evenementen bij de speeltuin waar we oefenden. Het kwam niet echt van de grond, wat uiteindelijk resulteerde in een aantal wisselingen. Links en rechts mochten we wel eens een keertje spelen, maar een volle agenda werd het niet.
Tot die avond toen ik thuis kwam na een repetitie en mijn vader mij wees op een briefje dat op tafel lag. Daarop stond een telefoonnummer dat ik moest bellen, ongeacht hoe laat het zou worden. Het was al na elven en ik voelde mij best bezwaard, maar mijn vader zei “bel nou maar”. Ik draaide het nummer en kreeg ene Alwie Middelkamp aan de telefoon. Hij was de drummer en leider van een gerenommeerde band uit Almelo. Hij vertelde mij dat zijn toetsenist uit Dinxperlo kwam en een band had gevonden die dichter bij hem in de buurt aan de weg timmerde. Hij stopte bij Yellowstone. Alwie was getipt door de eerste drummer van Uptime en had die avond tijdens de repetitie buiten staan luisteren. Blijkbaar was hij enthousiast over wat hij had gehoord want hij wilde mij graag als vervanger voor Bennie.
Ik stond voor een moeilijke keus, want ik wilde mijn maatjes ook niet in de steek laten.
Maar combineren was geen optie, met Yellowstone was je gewoon ieder weekend op pad.
Dat trok mij natuurlijk ook wel. En zo besloot ik toch de stoute schoenen aan te trekken en me beschikbaar te stellen voor een auditie. De zanger van de band bracht mij een cassettebandje met opnames van een optreden zodat ik thuis alvast wat kon oefenen.
Ik luisterde ernaar en was onder de indruk. Mocht ik echt in deze band spelen?
Ik deed auditie in een boerenschuur in, als ik het mij goed herinner, de omgeving van Losser. Daar bleek ook gitarist Manuel Balfour zijn plek beschikbaar te stellen. Zijn vervanger werd Joop van Liefland, de man die enkele jaren later Ilse de Lange zou ontdekken.
Het pleit was snel beslecht, het klonk goed en Joop en ik waren de nieuwe gezichten binnen de band Yellowstone. En na een aantal repetities stonden wij in februari 1990 voor het eerst op het podium bij zaal de Tankenberg in Oldenzaal. Mijn orgel had ik inmiddels verruild voor keyboards (en een set baspedalen om als duo de middagpartijen te spelen), en de Kadett had plaats gemaakt voor een Ascona.
Ik beleefde er veel plezier aan om met deze doorgewinterde muzikanten op pad te mogen.
Joop en bassist Bert Bokhove speelden ook zeer incidenteel in countryband Neighboars and Friends. Of ik het leuk vond om mee te doen, want met Pinksteren moesten ze optreden in de grote feesttent in Bornerbroek. Dat leek me een hele leuke uitdaging dus zei ik ‘ja’.
Naast Joop en Bert bestond deze band uit zanger/gitarist/ presentator Johan Vollenbroek en drummer Willem Ulenreef. Voor deze gelegenheid zou ook een zangeres een aantal nummers meedoen. Het bleek de 16 jarige Ilse de Lange uit Almelo te zijn. Joop gaf haar al een tijdje gitaarles en ze bleek tevens een hele mooie stem te hebben. Ze traden al samen als duo op, en nu dus met band op de Pinksterfeesten. Na de Pinksterfeesten heb ik nog een paar optredens met Joop en Ilse mogen doen, onder andere voor KRO’s Country Time op, toen nog, Hilversum 2.
Ik had inmiddels een vaste baan en in 1995 kocht ik mijn eerste huisje.
Een opknappertje uit de jaren ‘30, maar ik was op mezelf en had het er prima naar m’n zin.
Vlak voor ik in 1996 de badkamer wilde verbouwen raakte ik door een reorganisatie mijn baan kwijt. Ik raakte een beetje in paniek. Hoe ging ik nu alle kosten betalen?
Ik zocht naar vacatures en kwam weer een advertentie tegen van een band die een toetsenist zocht. Het betrof dit keer zelfs een professionele band. Wow, hoe gaaf zou het zijn om met de muziek je boterham te kunnen verdienen?
Ik belde, maar ze bleken reeds keus uit 13 toetsenisten te hebben. Blijkbaar waren er toch meer dan ik dacht. Niet lang erna kreeg ik een belletje terug. Het was Toon Eppink die zei dat ze me toch een kans wilden geven. Mijn vraag om welke band het ging bleef onbeantwoord. Toen ik zei dat de naam Toon Eppink me wel heel bekend voorkwam zei hij “dan kan ik het ow ok wal vertell’n, wi-j bunt The Spitfires”. Potverdikke, zou ik dat aankunnen? Ik twijfelde toen al vaak aan mezelf. Ik deed auditie en daarna was het best een lange tijd stil. Mijn vertrouwen en geduld raakten op en ik belde Toon terug met de vraag of ze er al uit waren. Hij zou het zo snel mogelijk laten weten. Een half uurtje later belde hij mij om te zeggen dat ze het wel “met mij wilden proberen”. Legendarische woorden die ik niet meer vergeet.
Ik moest mijn maatjes van Yellowstone inlichten, die waren natuurlijk niet blij met mijn aanstaande vertrek, maar ze begrepen mijn situatie gelukkig wel. We schrijven augustus 1996, een maand later zat ik in de studio voor de opnames van de derde cd van The Spitfires. Zes jaar lang trok ik met de band, voorzien van een kaboutermuts, door het oosten van land. In 2003 eindigde het, zoals wel vaker in de muzikantenwereld, door interne strubbelingen. In de jaren die volgden speelde ik in diverse (vaak zelf opgerichte) bandjes en viel af en toe in bij Partyband Heer en Meester. In augustus 2023 werd ik daar de vaste toetsenist na het vertrek van Erik.
Muziek maken houdt je jong, en met deze band is het plezier er weer zoals het vroeger was. Gewoon lekker samen een feestje bouwen en plezier maken. Dat hoop ik uiteraard nog jaren vol te houden, het leven is kort, dus je moet er van genieten!
En dat doen we, met volle teugen !!!
De muzikanten zijn: Alwie Middelkamp, Bert Bokhove, Gert Vos, Robert Preij en zangeres Mieke Döppen