Straf

Hoe los je de Midlife crisis van je man op?? HIER IS DE OPLOSSING : Na 25-jaar huwelijk bekijkt een man zijn vrouw en zegt: ‘Schatje, 30 jaar geleden hadden we een klein appartementje, een derdehands versleten auto, een klein zwart-wit TV-toestel en we sliepen op de canapé. Maar ik sliep wel met een heel aantrekkelijke sexy jonge blonde stoot van nog geen 25 jaar. Nu bezitten we een huis van 500.000 EUR, een BMW van wel 50.000 EUR, een waterbed met verschillende standjes, een plasma-tv met groot scherm en een home cinema system, maar ik slaap nu wel met een vrouw van bijna 60 jaar’ Zijn wijze vrouw bekijkt hem en zegt: ‘Schatje, het enige wat je hoeft te doen is te zoeken naar een jonge sexy blonde van 25 jaar. En dan zal ik er wel voor zorgen dat je binnen de kortste keren opnieuw in een klein appartementje zit, een oude auto hebt, opnieuw op de canapé slaapt en je tevreden zult moeten zijn met een oud zwart-wit tv-toestel’

Zegt de klant tegen de ober in het restaurant: ,,De biefstuk was prima ik ben kenner”

Zegt de ober! ,,O bent u slager?”

“Neen”, zegt de klant, “schoenmaker”.

Een Belg en een Nederlander gebruiken samen de lunch. De Nederlander kijkt wat er tussen zijn boord zit: “O nee, weer worst. Elke dag worst. Als mijn vrouw nog en keer worst op brood doet spring ik van de flat.”
De Belg kijkt wat hij op brood heeft: “O nee, weer pindakaas. Altijd pindakaas. Ik spring ook van de flat als ik morgen weer pindakaas op brood heb.”
De volgende ochtend komt de Nederlander op zijn werk en ziet dat hij jam op brood heeft. Gelukkig denkt hij. De Belg ziet echter weer pindakaas op zijn brood en springt van de dichtsbijzijde flat de dood tegemoed.

Een week later komt de Nederlander op de begrafenis van de Belg. ZIjn vrouw huilt en roep: “Waarom? Waarom?”
De Nederlander besluit het uit te leggen: “Hij had elke dag pindakaas op brood. Daar werd hij zo zat van dat hij van de flat sprong…”
De vrouw gaat nog harder huilen: “Hij maakte elke dag zijn eigen brood klaar…!”

Een jongedame zit op het vliegtuig naast een priester ! Na een tijdje tikt ze die aan en vraagt eerwaarde, mag ik U iets vragen ?

Tuurlijk mijn kind, zegt de man Gods, vraagt  U maar !

Wel, zegt ze, ik heb op reis voor mijn mama een mooie haardroger gekocht , maar ik zit over het toegelaten bedrag om geen invoerrechten te moeten betalen , zou U die misschien voor mij langs de douane willen halen, onder uw mantel of zo ?

Ah zegt de priester, dat wil ik graag voor U doen maar … ik mag en kan niet liegen !

Oh eerwaarde, een man van de kerk gaan ze toch niet controleren !

Zo gezegd zo gedaan , de pastoor gaat eerst !

Ha eerwaarde, zegt de douane hebt U iets aan te geven ?

Mijn zoon, van mijn hoofd tot aan mijn middel heb ik niets aan te geven !

De beambte, die dit toch maar een raar antwoord vond vraagt dan : en van uw middel naar uw voeten ??? Ah zegt de priester, daar heb ik een prachtig apparaat, bedoeld voor vrouwen maar tot op heden ongebruikt ! De douane schoot in een lach en mijnheer pastoor mocht doorgaan! En hij had niet gelogen !!

Een priester, die een wandeling maakt in de vrije natuur, sukkelt in het drijfzand. Wanneer hij ongeveer is weggezakt tot over zijn enkels, passeert er een brandweerwagen. – ‘Heeft u hulp nodig ?’, vragen de brandweerlieden. – ‘Nee, dank U, niet nodig, de Heer zal me bijstaan !’, antwoordt de priester. Wanneer hij tot zijn middel is weggezakt, passeert de brandweerwagen opnieuw en de brandweerlieden vragen : – ‘Heeft u hulp nodig ?’, – ‘Nee, nee, dank U, niet nodig, de Heer zal me bijstaan !’, antwoordt de priester weer. Wanneer enkel nog het hoofd van de priester boven het zand uitsteekt, passeert de brandweer een derde maal. – ‘Heeft U nog steeds geen hulp nodig ?’, vragen ze. – ‘Nee, nee, nee, niet nodig, de Heer zal me redden !’, antwoordt de priester. Uiteindelijk verdwijnt de priester helemaal onder het zand… Aangekomen in het paradijs zegt hij tot God : – ‘Ik ben echt wel naïef. Ik dacht werkelijk dat U me ter hulp zou zijn gekomen !’ En de Heer antwoordt : – ‘Ik heb je 3x de brandweer gestuurd. Ik zie niet in wat Ik nog meer kon doen…!