Normaal plaatsen we elke week een mop maar deze week vonden we het volgende verhaal en dat leek ons ook wel een leuk om te plaatsen. (volgende week gaan we weer naar de moppen)
Realiseer je je wel eens, dat we het eigenlijk alleen maar leuk vinden om ouder te worden,
zolang we nog kind zijn?
Zolang je nog onder de 10 jaar bent, vind je verjaren zo geweldig, dat je denkt in maanden.
“Hoe oud ben je”?
“Ik ben 8 en een half”!
Je bent nooit 36 en een half, maar je bent 8 en wordt al bijna 9….
Zo werkt het!
Dan wordt je tiener; nu kan niemand je nog tegenhouden….
Je springt meteen naar het volgende getal.
“Hoe oud ben je”? “Ik wordt 16” !
En dan komt de geweldigste dag in je leven….Je wordt 21 !!!
Zelfs de woorden klinken feestelijk…
Maar dan wordt je 30….ooooh, wat gebeurt er nu?
Klinkt al behoorlijk belegen…
Wat is er veranderd?
Je wordt 21,
Je wordt dan 30,
Je loopt tegen de 40,
Je bereikt de 50,
Je bent al 60,
Tegen die tijd heb je al zoveel snelheid opgebouwd, dat je al snel de 70 raakt.
Daarna, begin je de maanden, weken en dagen te tellen.
Je bereikt de woensdag, je haalt de 80, je bereikt de lunch.
En daar houdt het nog niet op.
In je negentiger jaren begin je terug te tellen….
Ik WAS pas 92 !
Als je over de 100 gaat, gebeurt er iets vreemds.
Je wordt weer een kind; “ik ben 100 en een half….
Leeftijd is iets vreemds hoor…
