Zand, Zeep en Soda

Jan Boezeroen, pseudoniem van Johnny Goverde (Geboren in Steenbergen, 2 oktober 1933), is een Nederlands artiest, die vooral in de jaren zeventig en de jaren tachtig succes heeft gehad. De doorbraak had hij in 1970 met het nummer “de fles”. 

Deze week kregen wij een mail (zie hieronder) van Richard Portheine uit Lage in Duitsland dat er op 11 november a.s. een dansavond gepland is bij het Heideschlosschen bij Itterbeck.  Er wordt opgetreden door muzikanten die vroeger bij Alexsis en Sunflower hebben gespeeld. Dus kent u Alexsis nog van de tijd dat ze speelden bij Bays in Reutum dan is nu de kans om ze nogmaals te bewonderen. Omdat wij geen foto Alexsis en Sunflower in ons bezit hebben, plaatsen we hierbij een foto van Die Blaue Jungs waar Richard Portheine op dat moment in speelde. Mocht er iemand meer informatie kunnen geven of foto´s hebben dan houden we ons aanbevolen.

Hallo Kollegen, für alle oldiefans. Am 11 November im Heideschlösschen bei Itterbeck in Deutschland spielen “old Friends ”
Ehemals Allexis und Sunflower.
Beginn 20 Uhr Eintritt 6 Euro
Gruß Richard

Christian Anders (15 januari 1945, Bruck an der Mur) is een Oostenrijks schlagerzanger en componist. Zijn echte naam is Antonio Augusto Schinzel-Tenicolo.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog weken zijn ouders uit naar Italië, het land van zijn vader en woonde er negen jaar op het eiland Sardinië. Toen hij tien jaar was verhuisde hij met zijn ouders naar Offenbach am Main in Duitsland. In 1968 kreeg hij een platencontract, maar het duurde nog een jaar vooraleer hij groot succes kende. Met Geh’ nicht vorbei had hij een grote hit in 1969. De plaat ging een miljoen keer over de toonbank en stond op 1 in de Duitse hitparade en bereikte plaats drie in de Zwitserse en Oostenrijkse en de 22ste in de Nederlandse. In 1971 richtte hij in Berlijn zijn eigen platenstudio op, Chranders Records. Hij stond vaak in de ZDF-Hitparade en de hitparade van Radio Luxemburg. Anders scoorde vele hits, maar hij kon na Geh’ nicht vorbei nog maar één keer de hoogste plaats in de hitparade wegkapen en dat was in 1972 toen hij met Es fährt ein Zug nach nirgendwo, zijn bekendste lied, opnieuw een hit had.

Bron: Wikipedia

Bij toeval kwamen we in contact met Ad Kil die enthousiast vertelde over de Original Apfelstrudel Oberkrainer waarin hij speelt als gitarist. Onderstaande tekst hebben wij gehaald van hun website www.http://apfelstrudeloberkrainer.nl Op die site kunt hen ook live beluisteren.

Die Original Apfelstrudel Oberkrainer is een muziekgroep uit het Land van Maas en Waal en het Rijk van Nijmegen die zijn gelijke in de regio niet kent. Deze groep wordt opnieuw leven in geblazen in het jubileumjaar van muziekvereniging Prins Willem Alexander en Die Kannenmarkter Musikanten uit Appeltern.
Ruim 15 jaar geleden was hier al een Oberkrainer groep, namelijk Muttis Orginaler Apfelstrudel Oberkrainer. Deze bestond voornamelijk uit jeugdleden van Die Kannenmarkter Musikanten. Nu ruim 15 jaar later hebben twee muzikanten van deze voormalige groep deze bijzondere formatie weer nieuw leven in geblazen.
De muzikanten komen bijna allemaal uit de regio en vormen nu “Die Original Apfelstrudel Oberkrainer”.

De samenstelling is een typische Oberkrainer-samenstelling, zoals bekend van onder andere Slavko Avsenik. Het quintet bestaat uit Trompet, Klarinet, Gitaar, Steirische Harmonika en Bas-Tuba. Zij richten zij zich voornamelijk op de traditionele Oberkrainer muziek, zoals van Die Grazer Spatzen en de Alpenoberkrainer.

Een kleine greep uit het repertoire;
Musikfest, Trompetenecho, Tiroler Polka, Auf der Autobahn, Auf der Riederalm, Widmoser Polka, Bariton galopp, Gute Alte Zeit, Frau Meier, Wir haben Grossen durst, Stainzer Polka, Auf Geht’s, Die Madel aus Krain, Kleine Verena, Guten Morgen, Schöne Urlaubszeit, Grazer Jubiläumspolka, Bock bier polka, Trachtenfest, Sirenenpolka, Zeltfest,. . . . etc.

Deze week lazen we een artikel dat Anneke Grönloh op 74 jarige leeftijd nog steeds optreed. Tijdens het optreden maakt ze gebruik van een zuurstof fles omdat ze een long ziekte heeft.

Onderstaande informatie kunt u vinden op www.wikipedia/annekegronloh

Anneke Grönloh werd in Tondano, Noord-Celebes, Nederlands-Indië geboren op 7 juni 1942 en bracht haar eerste levensjaren in het door de Japanners bezette Nederlands-Indië door in een jappenkamp. Haar vader, een Nederlandse officier, was al voor haar geboorte geïnterneerd. Pas na de bevrijding werd het gezin herenigd.

Na de oorlog vertrok het gezin Grönloh met de Willem Ruys naar Nederland, waar het opgevangen werd in het Noord-Brabantse Grave. Anneke groeide op in Eindhoven. Op het Gemeentelijk Lyceum leerde Anneke Grönloh Peter Koelewijn kennen en trad zij samen met hem en zijn band Peter en zijn Rockets op tijdens feestjes. Daarnaast verzorgde ze in Nederland en België al optredens met onder meer het orkest van Jos de Mol en The Skyliners, waar ze voornamelijk Amerikaanse hits, jazz en rock-‘n-roll zong. Onder de naam “Yokotjang” trad ze ook op als zangeres/danseres met oosterse liedjes. Yokotjang betekent in het Japans klein zusje , zo werd Anneke in het jappenkamp tijdens de oorlog genoemd.

Op 19 december 1959 wint Anneke het “Cabaret der onbekenden”, een destijds zeer beroemde talentenjacht. De finale wordt op tv uitgezonden en de hoofdprijs is een platencontract. Haar winnende lied “ma, he’s making eyes at me” wordt later een grote hit voor haar in het buitenland. Ze neemt een Nederlandse versie ervan op onder de titel “ma, hij wil zo graag een zoen”. De opname wordt een hit in Nederland. Op deze plaat wordt ze begeleid door Peter en zijn Rockets, met wie ze in de periode 1960/1962 veel optredens in het land verzorgt.

Anneke komt onder contract bij platenfirma Phonogram van Philips; het huidige Universal Music. Haar eerste singel is een Maleis liedje met de titel “Asmara”. In Nederland doet het nummer weinig, maar in Singapore, Maleisië en Indonesië wordt het een grote hit.Een nummer 1 hit en gouden plaat in het verre oosten zijn het resultaat. Eind 1960 vertrekt ze op haar eerste concerttournee naar Singapore en Maleisië. Voor de Nederlandse markt worden tienerliedjes als “Maar Charly stuurde me bloemen” opgenomen, waarmee haar populariteit groeit. De song “Trui, trui, slobbertrui” is de eerste echte hit in eigen land in 1961.

1962 is een zeer succesvol jaar voor Anneke Grönloh. De in 1961 opgenomen Indische liedjes “Boeroeng kaka” en “Nina Bobo” worden grote hits in het verre oosten. Beide nummers staan maandenlang op nummer 1 in Singapore en Maleisië en leiden wederom tot gouden platen. De populariteit in die streken is enorm. Tijdens een tournee in in januari 1962 treedt Anneke op in stadions en grote concertzalen in onder andere Singapore, Ipoh, Malakka en Penang. Ze onderneemt deze tournee samen met The Blue Diamonds, die in die streken ook erg populair zijn door hun hit “Ramona”. “Nina Bobo” scoort ook in Japan en wordt uiteindelijk Anneke’s grootste internationale hit. Ondertussen heeft Anneke ook een aantal platen opgenomen in het jazzgenre, haar favoriete muziekstijl, met onder andere The Dutch Swing College Band en de Rivertown Dizieland Band. In juli 1962 neemt ze samen met onder andere Mieke Telkamp en Milly Scott deel aan het Knokke Festival; een destijds zeer prestigieus songfestival in België. Daar zingt ze voor het eerst haar nieuwe single “Brandend Zand”. Het nummer komt vanuit het niets binnen op nummer 1 en blijft daar 3 maanden staan, totdat het van die plek verdreven wordt door Anneke’s nieuwe plaat “Paradiso”, die maar liefst 14 weken op nummer 1 staat. Meer dan een half jaar staat de zangeres dus onafgebroken op nummer 1. In de wekelijkse hitlijst van Platennieuws staat Brandend zand 2 weken op de eerste plaats. Vanaf 24 november 1962 staat Paradiso maar liefst 16 weken aaneensluitend op nummer één. Dit record aantal weken is nog steeds niet verbroken^[1]. Voor zowel Brandend Zand als Paradiso krijgt ze eerst gouden en daarna platina platen. Als Anneke Grönloh eind november opnieuw voor een tournee naar het verre oosten vertrekt is ze uitgegroeid tot Nederlands eerste en grootste tienerster/popidool.

Op 31 augustus 1964 trouwde zij met de Veronica-diskjockey Wim-Jaap van der Laan. Hij overleed in 2004.

Van deze band uit de omgeving van Rijssen hebben helaas geen namen. Misschien kan iemand ons de namen toesturen op dehelenas@gmail.com