De dove graaf

• De hoogste baas van vliegmaatschappij Ryanair wandelt een pub binnen een bestelt een bier. Dat is dan één euro, zegt de barkeeper. Oh, zegt O’Leary, dat is praktisch voor niets, en legt het muntstuk op de toog. Aangezien u niet uw eigen glas heeft meegebracht, zal u wel twee euro toeslag moeten betalen, zegt de kelner. De CEO graait al grommend in zijn broekzak, betaalt de extra kost en neemt zijn glas om zich naar een tafeltje te begeven. Als u gaat zitten, kost u dat drie euro extra en aangezien u geen plaats heeft gereserveerd, zal een supplement van twee euro in rekening worden gebracht. De Ierse zakenman is nu helemaal overstuur en richt zich tot de barman: dit zijn oneerlijke praktijken! U lokt goedgelovige klanten met misleidende prijzen! Ik wil de baas spreken! De barman lacht en zegt: die is helaas alleen bereikbaar via het onlineformulier op onze website. En? als u niet van plan bent om uw glas straks zelf af te wassen, gaat u dat nog twee euro kosten Geniet nog van uw biertje!

Een bedelares: “Een kleinigheid, alstublieft. Mijn man is zwaar ziek.”

De man des huizes: “Ik ben erg blij dat te horen!”

Bedelares: “Blij ?!?”

De man: “Ja, toen u verleden maand bij mij aanklopte, vertelde u dat hij gestorven was.”

Een jongeman merkt in supermarkt dat een oud dametje hem al geruime tijd bekijkt. Uiteindelijk spreekt ze hem aan: “Ik hoop dat ik je niet lastigval, maar je lijkt zo ontzettend op mijn overleden zoon Zou je als ik de winkel verlaat, Dag moeder willen roepen en naar mij wuiven?” De man ziet er niks verkeerd in en als ze langs de kassa loopt, roept hij dag moeder en wuift. Tevreden over zijn goeie daad wil hij zijn boodschappen afrekenen. “Dat is dan € 121,85 “, zegt de kassier. “Hoezo“, zegt hij verbaasd, “Ik heb maar vijf dingen”. “Uw moeder zei dat u haar boodschappen ook zou afrekenen”!!

De meester zegt tegen Pietje: ‘Je bent veel te laat op school! Hoe komt dat?’ Antwoordt Pietje: ‘Maar gisteren zei u nog dat het nooit te laat is om te leren!’

• Twee ambtenaren zitten te zuchten en kreunen op het werk. Ze zouden zo graag een dagje verlof nemen, maar de directeur heeft alle verlof opgeschort omdat er teveel werk is. Plots springt een van de twee recht. “Ik weet een manier om enkele dagen verlof te krijgen!” roept hij. “Hoe dan?” vraagt de ander. De man kijkt snel rond – niets te zien van de directeur. Hij klimt op zijn bureel, neemt enkele tegels van het valse plafond uit, klimt in het plafond. Dan slaat hij zijn benen over een metalen pijp, laat zich zakken en hangt zo met zijn kop naar beneden in het kantoor. Binnen enkele seconden staat de directeur er. “Wat is dat hier allemaal?” wil hij bars weten. “Ik ben een lamp” zegt de man. “Ik denk dat jij een beetje overspannen bent. Maakt dat je wegkomt, en dat is een bevel! Ik wil je hier minstens twee dagen niet zien!” “Ja meneer de directeur” antwoordt de man heel gedienstig; hij springt naar beneden, zet zijn computer af en verdwijnt door de deur. De tweede man zet zijn pc uit en staat ook recht, klaar om te vertrekken. “Hela, waar ga jij naartoe?” vraagt de directeur. “Naar huis. Ik kan niet werken in het donker…”