the Blue Diamonds

Vorige week kregen we onderstaande foto van Gerard Schothuis uit Langeveen van de The Little Stars. Volgens Ria, de bassiste van de band op dat moment, is deze genomen kort nadat Betsie Engbers de band had verlaten. Op die foto was de nieuwe drummer, Gerard Pol, nog maar net 16 jaar. Volgens Ria was de rest toen 21, 23 en 24 jaar! Piepjong dus.

Deze week een foto, die ons is toegestuurd, uit het prille begin van The Diamond Stars uit de periode  1964. 

In de  jaren toen wij als “de Helena’s” zijn begonnen (1967) was een vast nummer op het repertoire de Sneeuwwals van Schriebl en Hupperts. In die tijd vroeg iedereen naar dit nummer en soms moest je het vaker spelen omdat de mensen het zo graag wilden horen. En uiteraard was de klant Koning. We denken zeker dat vele oudere mensen glimlachend terug denken aan die mooie vervlogen tijd. Als U als lezer van deze site nummers heeft die u graag nog eens zou willen horen schroom dan niet maar stuur een mail aan www.helena’s.nl met uw verzoek en u krijgt altijd antwoord.

Wenche Myhre, ook wel Wencke Myhre, (Oslo, 15 februari 1947) is sinds de jaren zestig een succesrijke Noorse schlagerzangeres met hits in het Noors, Duits en Zweeds.

Nadat Myhre in 1960 een talentenwedstrijd in Oslo won, kreeg ze van liedjesschrijver Arne Bendiksen een platencontract.

In 1963 maakte ze haar televisiedebuut in de film Elskere. Sindsdien staat ze steeds in de spotlights. Voor haar lied Gi meg en Cowboy till mann (dat eerst door Gitte gezongen werd in het Duits, Ich will ‘nen Cowboy als Mann) onder begeleiding van Horst Wende en zijn studio/sessie muzikanten kreeg ze haar eerste gouden plaat.

In 1964 was Myhre de drijfveer achter een inzamelingsactie waarvan de opbrengst naar een kinderziekenhuis in de Gazastrook zou gaan. Hier leerde ze haar eerste man kennen, Torben Friis-Møller. Met hem heeft ze drie kinderen: Kim (1971), Dan (1973) en Fam (1975).

Voor het wereldkampioenschap skiën in 1966 zong ze het lied Vinter og sne. Datzelfde jaar won ze het Schlagerfestival met Beiß nicht gleich in jeden Apfel. Hiermee had ze eindelijk haar doorbraak op de Duitse markt, nadat ze een jaar eerder met Sprich nicht drüber als tweede was geëindigd. Er volgden nog hits en in 1968 vertegenwoordigde ze West-Duitsland op het Eurovisiesongfestival met Ein Hoch der Liebe, waarmee ze op de zesde plaats eindigde. Eind jaren 60 behoorde ze tot de absolute topartiesten en tieneridolen in Duitsland. Ze won vier Bravo-Otto’s (1966: brons, 1967: goud, 1968: goud, 1969: zilver). Ze kwam veel op de Duitse televisie en trad op met andere grootheden als Udo Jürgens en Peter Alexander. In 1970 had ze een bescheiden hit met Er hat ein knallrotes Gummiboot, dat later wel uitgroeide tot een carnavalsklassieker.

In 1974 kreeg ze een eigen televisieprogramma. In 1980 trouwde ze voor de tweede maal, dit keer met de succesvolle Duitse regisseur Michael Pfleghar. Twee jaar later kreeg ze met hem haar vierde kind, Michael. Pfleghar pleegde in 1991 zelfmoord. Een jaar later nam Myhre opnieuw deel aan de Melodi Grand Prix in haar thuisland, maar werd daar derde.

Myhre woont in een dorpje dicht bij Oslo en ze treedt nog regelmatig op. In 2004 begon ze een show met twee andere Scandinavische schlagersterren: Gitte Hænning en Siw Malmkvist. Ze trokken door heel Duitsland.

In 2009 deed Myhre in Noorwegen opnieuw een gooi naar het Songfestival. Haar lied Alt Har En Mening Nå bleef echter steken in de voorronde.

Bron: Wikipedia 

Deze week de band Normaal op onze site vanwege het feit dat het bijna 50 jaar geleden is dat ze 50 jaar geleden de eerste plaat hebben uitgebracht. In feite bestaan ze al bijna 52 jaar omdat de band in 1973 is begonnen met repeteren.