Drie jongens zitten aan tafel op te scheppen over hun vaders.
“Mijn vader is rechter en iedereen moet hem aanspreken met Uwe Excellentie.”
“Dat is nog niets, mijn vader is koning en iedereen moet hem aanspreken
met Uwe Majesteit.”
“Mijn vader weegt 150 kilo en als de mensen mijn vader zien, zeggen ze:
Oh Grote God.”
Op een dag stond er bij het asielzoekerscentrum een Noord Afrikaanse gelukszoeker. Plotseling verscheen er een fee die zei:
Ik ben door de PvdA naar jou toegestuurd om drie wensen voor jou te vervullen omdat jij nu net in ons land bent aangekomen met je vrouw en je acht kinderen.”
De man kijkt verbaasd op en zegt ” Waar ikke vandaan kom hebben we heel vaak een slechte tanden dus ikke wil goed gebit.”
De fee keek naar de rotte tanden van de man knipte met haar vingers en…. Poef ! De man had plots een prodent stralend gebit.
“Ik heb nog twee wensen voor je in de aanbieding. Waar kan ik je verder mee verblijden ?”
De afrikaan kreeg nu plots wat meer lef en zei “Ikke wil grote villa midden in Utrecht met acht slaapkamers en dat de rest van mijn familie hier ook naartoe kan komen !”
De fee knipte weer met haar vingers en.Poef ! Zat hij plotseling in een mooie, dure Utrechtse villa voor de open haard omringd door zijn familie.
“Nou heb ik er nog eentje voor je” zegt de fee.
“Goed.. ikke wil nu een echte Nederlander worden.. Met Nederlandse kleren, een Nederlands gezicht en een Nederlandse naam. ”
De fee knipte weer met haar vingers en.Poef ! Daar stond Achmed mar nu met de naam Piet Jansen in zijn jasje van de Wibra en geen cent op zak en ook de dure villa was foetsie.
Ook hij had weer een mooie bek vol rotte tanden omdat hij de ziektekostenverzekering niet meer kon opbrengen.
“Oh waar zijn mijn mooie gebit ? Waar zijn mijn mooie huis ?” Ook familie foetsie.
Jammerde hij.
De fee grijnsde heel gemeen en zei: “Ja knul,nou ben je een echte Nederlander.
Nou moet je het maar zelf uitzoeken.
Een dom blondje is aan het wandelen en loopt voorbij een elektrozaak. Ze stapt binnen en vraagt aan de winkelier: “Hoeveel kost zo’n tv”? “Wij verkopen geen tv’s aan domme blondjes,” antwoordt hij.
Ze gaat naar huis en verkleed zichzelf. Weer gaat ze terug naar die man die tv’s verkoopt en vraagt opnieuw: “Hoeveel kost zo’n tv?” Weer zegt de man: “Wij verkopen geen tv’s aan domme blondjes.”
Zo probeert ze het tien keer na elkaar, maar telkens krijgt ze als antwoord dat de man geen tv’s verkoopt aan domme blondjes… Ten einde raad vraagt ze aan die man: “Hoe komt het eigenlijk dat je weet dat ik het ben?” “Wel,” antwoordt de man, “omdat dit geen tv’s maar magnetrons zijn.”
Er komt een professor bij een universiteit kijken of de studenten wel slim genoeg zijn. Hij vraagt of de slimste student even bij hem wil komen voor een paar vraagjes. Die jongen komt naar de professor toe. En de professor begint met de eerste vraag: “Hoe noemen we het ding om naar de sterren te kijken?” Waarop de student antwoordt: “Een telescoop.” “Goed,” zegt professor, “en om naar bacteriën te kijken?” “Een microscoop.” “Goed. En nu een lastige: Hoe noemen we het ding om door muren te kijken?” Waarop de student vraagt: “Kan dat dan?” “Ja,” zegt de professor. “Waarmee dan?” vraagt de student.
“Met een raam, mijn beste jongen, met een raam!”
Er komt een konijn bij de bakker en vraagt: ‘Heeft u worteltjestaart?’ ‘Nee’, antwoordt de bakker. De volgende dag komt het konijn weer bij de bakker en vraagt: ‘Heeft u worteltjestaart?’ ‘Nee’, antwoordt de bakker. De volgende dag komt het konijn weer en vraagt: ‘Heeft u worteltjestaart?’ ‘Nee’, antwoordt de bakker weer. Die avond heeft de bakker medelijden met het konijn en bakt een taart. De volgende dag komt het konijn weer bij de bakker en vraagt: ‘Heeft u worteltjestaart?’ ‘Ja’, antwoordt de bakker trots. Zegt het konijn: ‘Vies, hè?’
