Dit duo uit Hengelo begon begin 50 er jaren met optreden en hebben dit volgehouden tot na hun 25 jarig jubileum. De bijgaande plaat dat u hoort is ook van dit duo en daarin vertellen ze onverbloemd dat alle Twentenaren trots moeten zijn op hun streek en op hun taal. En hierbij sluit ondergetekende zich graag bij aan. 
Wenche Myhre, ook wel Wencke Myhre, (Oslo, 15 februari 1947) is sinds de jaren zestig een succesrijke Noorse schlagerzangeres met hits in het Noors, Duits en Zweeds.
Nadat Myhre in 1960 een talentenwedstrijd in Oslo won, kreeg ze van liedjesschrijver Arne Bendiksen een platencontract.
In 1963 maakte ze haar televisiedebuut in de film Elskere. Sindsdien staat ze steeds in de spotlights. Voor haar lied Gi meg en Cowboy till mann (dat eerst door Gitte gezongen werd in het Duits, Ich will ‘nen Cowboy als Mann) onder begeleiding van Horst Wende en zijn studio/sessie muzikanten kreeg ze haar eerste gouden plaat.
In 1964 was Myhre de drijfveer achter een inzamelingsactie waarvan de opbrengst naar een kinderziekenhuis in de Gazastrook zou gaan. Hier leerde ze haar eerste man kennen, Torben Friis-Møller. Met hem heeft ze drie kinderen: Kim (1971), Dan (1973) en Fam (1975).
Voor het wereldkampioenschap skiën in 1966 zong ze het lied Vinter og sne. Datzelfde jaar won ze het Schlagerfestival met Beiß nicht gleich in jeden Apfel. Hiermee had ze eindelijk haar doorbraak op de Duitse markt, nadat ze een jaar eerder met Sprich nicht drüber als tweede was geëindigd. Er volgden nog hits en in 1968 vertegenwoordigde ze West-Duitsland op het Eurovisiesongfestival met Ein Hoch der Liebe, waarmee ze op de zesde plaats eindigde. Eind jaren 60 behoorde ze tot de absolute topartiesten en tieneridolen in Duitsland. Ze won vier Bravo-Otto’s (1966: brons, 1967: goud, 1968: goud, 1969: zilver). Ze kwam veel op de Duitse televisie en trad op met andere grootheden als Udo Jürgens en Peter Alexander. In 1970 had ze een bescheiden hit met Er hat ein knallrotes Gummiboot, dat later wel uitgroeide tot een carnavalsklassieker.
In 1974 kreeg ze een eigen televisieprogramma. In 1980 trouwde ze voor de tweede maal, dit keer met de succesvolle Duitse regisseur Michael Pfleghar. Twee jaar later kreeg ze met hem haar vierde kind, Michael. Pfleghar pleegde in 1991 zelfmoord. Een jaar later nam Myhre opnieuw deel aan de Melodi Grand Prix in haar thuisland, maar werd daar derde.
Myhre woont in een dorpje dicht bij Oslo en ze treedt nog regelmatig op. In 2004 begon ze een show met twee andere Scandinavische schlagersterren: Gitte Hænning en Siw Malmkvist. Ze trokken door heel Duitsland.
In 2009 deed Myhre in Noorwegen opnieuw een gooi naar het Songfestival. Haar lied Alt Har En Mening Nå bleef echter steken in de voorronde.
Bron: Wikipedia
De band Wheels vandaag in de vitrine. Deze band bestaat al jaren en op de website Wheels-music.nl staat dat dit de samenstelling is van de laatste 5 jaar. Dit klopt nog onze mening niet omdat Joop Walkot al enkele jaren niet meer onder ons is. In een gewijzigde samenstelling treden ze nog regelmatig op bij dansavonden voor alleenstaanden.
Op 11-03-2023 werd er door Café Restaurant De Molenberg een Mill Hill Rock Night georganiseerd. Er traden drie bands op, te beginnen met Big Ashtray, gevolgd door Motbak en laatste The Leftovers. Wij als Helena’s moedigen dit soort activiteiten zeker aan. En alhoewel wij deze muziek zelf niet spelen hebben we veel respect voor deze bands.
Door de bands werd muziek gespeeld van Pearl Jam tot Poch en van AC/DC tot Golden Earring. Het was een gezellige avond waarbij de zaal goed gevuld was en dat is voor “De Molenberg” reden om hier een vervolg aan te geven. T.z.t. zal er een nieuwe datum geprikt worden.
The Big Ashtray zijn allemaal nog jonge mensen die zeker in de toekomst meer van zich laten horen. Bezetting: Sterre Oude Wesselink, zangeres; Stefan Steggink, zanger – gitarist; David Pouwels, solo gitarist; Bart Plegt, basgitaar; Oscar Busscher, drum
De band Motbak zal dit jaar optreden bij het Festival “Rock am Esch” in Tubbergen. De band bestaat pas sinds Januari dit jaar en ze timmeren dus flink aan de weg. Bezetting: Arjan Hellingman, zang; Paul Bonsma, gitaar; Ruud Steenwille, gitaar; Jurgen Nijland, basgitaar, Mark Boerrigter, drum
The Leftovers bestaan nu al een aantal jaren en ze hebben met elkaar nog veel plezier in het samen muziek maken. Ook dit jaar zijn ze weer te beluisteren in Vasse tijdens Kingrock op koningsdag. Bezetting: Rob Engbers, zang; Tom Kamphuis, gitaar; Leo Bossing, solo-gitaar; Henk Velthuis, basgitaar; Mark Boerigter, drum
Deze week een foto van The Rythm Four van de jaren 60 van de vorige eeuw. Deze band heet voorheen Kwintet van Riet en nadat deze band is gestopt is Toon van de Burgt en Leo van Stoffelen begonnen met de Migra’s. De band naam de Migra’s is een samenvoeging van de plaatsnamen Mill en Grave.
Heel veel meer kunnen we niet vertellen over de band Blue Sky omdat hieronder al veel valt te lezen.
Jan & Kjeld is een Deens banjoduo dat populair was rond 1960. Het zong voornamelijk Duitstalige covers van bekende liedjes, maar is vooral bekend van de hit Banjo Boy.
Kjeld Wennick werd op 3 februari 1944 geboren in Gränna in Zweden en zijn broer Jan op 27 juli 1946 in Kopenhagen. Kjeld leerde al op jonge leeftijd banjo spelen en trad vanaf 1954 samen op met zijn vader Svend. Jan ging vaak met hen mee en leerde ook banjo spelen. In 1956 verving Jan zijn vader en werd het duo Jan & Kjeld gevormd. Bij optredens stond Jan altijd rechts, omdat hij linkshandig was (anders zouden de halzen van de banjo’s tegen elkaar stoten). Er was voor hem daarom een linkshandige banjo gemaakt. Jan & Kjeld namen deel aan talentenjachten en traden op voor radio en televisie, waardoor ze in korte tijd bekendheid verwierven in Denemarken en West-Duitsland. In die tijd namen Jan & Kjeld hun versie van het nummer Tom Dooley op, dat toen net populair was in de versie van het Kingston Trio. In 1959 kreeg het duo een platencontract bij Ariola. Pas met de Duitstalige opvolger Banjo Boy braken de tieners definitief door. Dat nummer haalde in Nederland de top 5 en werd in Duitsland een nummer 1-hit. Zelfs in Engeland en Amerika werden het bescheiden hitjes, wat bijzonder is voor Duitstalige nummers. (Bron Wikipedia)
