In de Mis

God schiep de ezel en zei tot hem : “Je zult een ezel zijn, die constant zal
werken en zware lasten op zijn schouders zal dragen. Je zult gras eten en
intelligentie ontberen. Je zult 25 jaar leven.”
De ezel antwoordde : “Op die wijze 25 jaar leven, dat is veel te lang!
Alstublieft, geef mij 15 jaar te leven.” En zo geschiedde …
Daarna schiep God de hond en zei tot hem : “Je zult een hond zijn, je zult
je baas en alles wat hem toebehoort bewaken en je zult zijn beste vriend
zijn. Je zult het afval van zijn tafel eten en 30 jaar leven.” De hond
antwoordde : “30 jaar leven als een hond, dat is veel te lang! Alstublieft,
geef mij maar 15 jaar te leven.” En zo geschiedde …
Vervolgens schiep God de aap en sprak tot hem : “Je zult een aap zijn, je
zult als een idioot van boom tot boom springen, je zult komisch zijn en 20
jaar leven.” De aap antwoordde : “De idioot uithangen gedurende 20 jaar, dat
is veel te lang! Alstublieft niet langer dan 10 jaar.”
En zo geschiedde …
Uiteindelijk schiep God de man en sprak tot hem : “Je zult een man zijn, het
enige levende wezen op aarde met een denkvermogen. Je zult gebruik maken van
je intelligentie om de heerser van de aarde te zijn, je zult de aarde en
zijn bewoners domineren en je zult 30 jaar leven.” De man antwoordde : “Máár
30 jaar? Dat is veel te weinig om er van te profiteren! Alstublieft geef mij
de 10 jaar die de ezel weigerde, de 15 jaar van de hond en de 10 jaar van de
aap.”
En zo geschiedde ….
Dat is de reden waarom vandaag een man 30 jaar leeft zoals een man, dominant
en gelukkig. Vervolgens trouwt hij en leeft hij 10 jaar als een ezel, hard
werkend en een zware last op zijn schouders dragend. Daarna komen er
kinderen en leeft de man 15 jaar als een hond, die zijn huis en zijn
bewoners bewaakt en krijgt wat de anderen niet wilden. Uiteindelijk komt
zijn oude dag en leeft hij nog 10 jaar als een aap, de clown uithangend om
zijn kleinkinderen te vermaken.
Zoals hij gevraagd had …

Twee pastoors lopen op straat te wandelen en de een vraagt de ander: ‘Denk je nou werkelijk dat we het nog zullen beleven, dat het Vaticaan ons toestemming geeft om te trouwen?’ Waarop de andere pastoor ontkennend z’n hoofd schudt en zuchtend antwoordt:

‘Wij niet… onze kinderen misschien wel.’

Mark Rutte komt bij een verkeersongeluk om het leven. Zijn ziel komt bij de Hemelpoort en wordt ontvangen door Petrus. “Welkom bij de hemel”, zegt Petrus. “Er is een klein probleem. Ik kan je niet zomaar binnenlaten. We zien zelden een zo hoog geplaatst persoon aan de Hemelpoort, zie je, dus weten we niet meteen wat we met jou moeten doen.” “Geen probleem, laat me gewoon binnen”, zegt de politicus. “Nou, dat zou ik wel willen, maar ik heb orders van hogerhand. Dit zullen we doen: je brengt 1 dag door in de hel en 1 dag in de hemel. Daarna kun je kiezen waar je de eeuwigheid wilt doorbrengen.” “Echt, ik weet het al. Ik wil naar de hemel”, zegt de politicus. “Het spijt me, maar we hebben hier zo onze regels”, zegt Petrus. Zo wordt de politicus door Petrus geëscorteerd naar de lift en ze gaan naar beneden, naar beneden en nog verder naar beneden naar de hel. De deuren gaan open en plotseling staat hij midden op een mooie groene golfbaan. Op een afstandje staat het clubhuis met daarvoor al zijn oude vrienden en andere politici met wie hij heeft gewerkt. Ze zijn allemaal heel blij en gekleed in avondtenue. Ze rennen naar hem toe, schudden zijn hand en halen de goede tijden op die ze hadden toen ze steeds rijker werden op kosten van de burgers. Ze spelen een prettig partijtje golf en bij het diner hebben ze kreeft, kaviaar en champagne. De duivel zelf is ook aanwezig, die waarachtig een vriendelijke kerel is en zich vermaakte met dansen en grappen vertellen. Ze hebben het geweldig samen en voordat hij het in de gaten heeft, is het tijd om te vertrekken. Iedereen neemt hartelijk afscheid van hem en wuift terwijl de lift naar boven gaat. De lift gaat omhoog, omhoog, omhoog en als hij stopt, staat Petrus hem al op te wachten. “Nu is het tijd om de hemel te bezoeken.”

In de hemel is het heel gezellig. Hij spendeert  zijn tijd met het vergezellen van blije zielen die van wolk naar wolk dansen, de harp bespelen en zingen. Ze hebben het dus goed naar de zin, maar voordat hij er erg in heeft, zijn er 24 uur voorbij en komt Petrus naar hem toe. “Welnu, je hebt een dag in de hel doorgebracht en een dag in de hemel. Maak nu je keuze voor de eeuwigheid.” De politicus wacht even. Dan antwoordt hij: “Wel, Wel, ik zou het van tevoren nooit gezegd hebben, ik bedoel, de hemel was geweldig, maar ik denk toch dat ik beter af ben in de hel.” Aldus escorteert Petrus hem naar de lift en hij suist naar beneden, naar beneden en naar beneden. De deuren van de lift gaan open en hij staat in een dor landschap bedekt met vuil en afval. Hij ziet al zijn vrienden, gekleed in lompen, het afval oprapen en in zwarte zakken stoppen, terwijl er steeds meer afval naar beneden valt. De duivel komt naar hem toe en slaat zijn armen om hem heen. “”Ik begrijp er niets van”, stamelt Rutte. “Gisteren was ik hier ook en toen waren er een golfbaan en een clubhuis. We aten kreeft en kaviaar en we dronken champagne. We hadden het hier geweldig. Nu is er alleen maar een dor landschap vol afval en mijn vrienden zien er vreselijk uit. Wat is er gebeurd?” De duivel kijkt hem aan, lacht en zegt: “Gisteren waren we op campagne . . . vandaag heb je gekozen.” Boontje komt om zijn loontje

Een man is dood gegaan en gaat naar de hemel. Bij de hemel gekomen gaat hij naar een garage. Hij koopt een hele mooie sportwagen van een bekend Duits merk. De verkoper zegt tegen hem dat de zelfde snelheden gelden als op aarde. Hij rijdt lekker door de hemel en op eens wordt hij ingehaald door een auto die wel 300 kilometer per uur gaat. Hij gaat naar de Petrus en zegt dat er een te hard gereden heeft. Petrus vraagt naar het kenteken. Robert zegt: JEZUS. Waarop Petrus antwoord: Laat maar zitten, is het zoontje van de baas!

Een soldaat komt op vrijdagmorgen bij de sergeant en vraagt verlof.
“Ik ga vader worden,” zegt de soldaat, en hij krijgt verlof van de sergeant.
Na het weekend, op maandagmorgen vraagt de sergeant aan de soldaat:
“En, hoe heet de kleine?”
Zegt de soldaat: “Over negen maanden bent u de eerste die het weet”