Het Luan Trio uit Steenwijk staat deze week centraal op onze site. Alle gegevens die we hebben staan op onderstaande foto. We schatten dat deze foto uit het begin van de zeventiger jaren stamt. Deze foto hebben wij gekregen van Gerrit en Ria Schuurman.
“The Flying Comets” uit Mill in Noord Brabant deze week op de voorgrond. Deze foto uit de begin jaren 60 van de vorige eeuw hebben we, samen met vele anderen, gekregen van Stanny Goossens. Deze 72 jarige ras muzikant is nog steeds actief in de muziek wereld en is momenteel bezig met het leren bespelen van de steel gitaar zoals te zien is op de onderste foto.
Deze week komen The Whiskers op herhaling. De reden hiervoor is dat we de vorige keer slechts één naam van de bezetting wisten. Via Frans Koersthuis hebben we de resterende namen gekregen. De bezetting was als volgt: Peter Nijland – Toetsen; Marcel Levink – Bas en zang; Walter Joosting – Trompet en zang; Gerard Bartelink – Sax Klarinet en zang; Benny Steenbeeke – Slagwerk en zang; Frans Koertshuis – Gitaar en zang. The Whiskers hebben 25 jaar bestaan.
Frans is nog steeds bezig in de muziek in het duo “Remember”. Als we t.z.t. in het bezit komen van een foto zal die ook zeker op deze site geplaatst worden.
Afgelopen donderdag was weer de eerste Siepelmarkt van 2025 en dankzij het goede weer was het weer erg druk. Op de markt stonden de Stuwzangers uit Vilsteren. Voor de liefhebbers die de Siepelmarkt nog willen bezoeken kunnen op 7 en 14 augustus 2025 in Ootmarsum terecht.
De Stuwzangers
Het begon allemaal in 2001 met een 5-tal kerkkoorzangers uit Vilsteren die spontaan het idee van één van hun oppakte en ermee aan de slag ging. Na enige tijd werd een voorzichtige start gemaakt met een koortje, dat al vrij snel daarna uitgroeide tot een koor van zo’n 25 enthousiaste leden uit Vilsteren en directe omgeving. De kerkkoordirigent van destijds, Gerard Bloo, nam de muzikale leiding op zich. Een accordeonist en een trekharmonicaspeler zorgden voor de muzikale ondersteuning, waarbij later zich een drummer aansloot. Als naam voor het shantykoor werd gekozen voor “De Stuwzangers”, genoemd naar de stuw bij Vilsteren in de Overijsselse Vecht, een toeristische trekpleister. Gerard Bloo heeft zo’n vijf jaar lang al zijn energie in “De Stuwzangers” gestoken en mag gezien worden als de grondlegger van een enthousiaste groep zangers die zich steeds verder heeft ontplooid. Leeftijd was de oorzaak dat Gerard moest afhaken. Na enige interim-dirigenten kwam begin 2008 Flip Jonkman uit Heino als dirigent aan boord. Flip zag kans om in korte tijd van het koor en de muzikanten een harmonieus geheel te maken. Medio 2024 is Flip gestopt als dirigent en werd hij opgevolgd door Bert Koster uit Meppel. In 2008 werd een eerste en in 2009 een tweede prijs behaald bij het shantykorenfestival tijdens de Havendagen in Vollenhove. Op 3 september 2011 veroverde “De Stuwzangers” de eerste plaats tijdens een shantyfestival in Woudenberg. Aan dit shantyfestival namen 6 koren deel. In 2022 werd nog een 1e prijs behaald op het jaarlijkse Korenfestival in Tubbergen waarbij het koor geroemd werd om hun spontaniteit en Interactie met Publiek. Ons koor telt op dit moment 55 leden (stand maart 2025). De muzikale begeleiding bestaat uit een 5-tal ervaren muzikanten, 1 accordeonist en 1 accordeoniste: Jannes Kleene uit Nieuwleusen en Herna Zielman uit Dalfsen. Drummer Jan Vermaning uit Zwolle, slaggitarist Henk Slettenhaar uit Nijverdal en bas/slaggitarist Arthur Siero uit Zwolle maken het vijftal compleet. Dit 5-tal geeft op een perfecte manier ondersteuning aan het koor; Jannes Kleene is tevens arrangeur. Tenorzanger Jaap Buitelaar is als reserve-slaggitarist beschikbaar om in te vallen mocht dit nodig zijn. Het koor en de muzikanten wordt door dirigent Bert Koster perfect aangestuurd met behulp van Jan de Mink als 1e geluidsman. Door de manier van dirigeren ziet Bert kans het geheel te verfijnen, waarbij naast de muzikale en vocale prestatie veel aandacht wordt besteed aan de manier van optreden in het geheel. Het lukt Bert steeds weer tijdens het optreden niet alleen het koor maar ook het publiek volop te stimuleren. Shantykoor “De Stuwzangers” verzorgt jaarlijks tussen de 40 en 50 optredens, optredens in Duitsland stonden ook jaren achtereen op de agenda maar door omstandigheden is daar helaas een punt achter gezet. Het repertoire van ons koor kent een grote verscheidenheid van Nederlandstalige zeemans- en vissersliedjes. Voor de variatie is daar een aantal Duits- en Engelstalige liedjes aan toegevoegd, ook een aantal feestnummers ontbreken niet op het repertoire. Dit zorgt dan ook voor een repertoire met voor “elck wat wils”. Shantykoor “De Stuwzangers” heeft de beschikking over een uitstekende geluidsinstallatie, waardoor we onder alle omstandigheden goed voor de dag kunnen komen. Jan de Mink uit Heino is onze vaste geluidsman, die op vakkundige wijze zorgt voor de juiste afstemming. Inmiddels heeft shantykoor “De Stuwzangers” 3 cd’s uitgegeven, met de gepaste titels “Over de stuw”, “Melodieën aan de Vecht” en “3 x is Scheepsrecht”. Tijdens elk optreden is er mogelijkheid tot koop van een cd. Wilt u een cd via deze site bestellen, dan kunt u dit doen bij Contact/boekingen.
Bron: De website van de Stuwzangers www.destuwzangers.nl
The Blue Diamonds was een Nederlands duo bestaande uit de broers Riem en Ruud de Wolff. De broers, van Nederlands-Indische afkomst, braken in 1960 door met de wereldwijde hit Ramona.
Riem (1943-2017) en Ruud (1941-2000) de Wolff kwamen in 1949 met hun ouders naar Nederland en woonden daar in Driebergen. Ze zongen in hun tienerjaren op schoolfeesten in bandjes als The String Extase Boys en The Cool Cats. Het repertoire bestond voornamelijk uit covers van The Everly Brothers, zo ook hun debuutsingle (Till) I kissed you. In 1960 stond hun uitvoering van de song Ramona (een liedje uit een film uit 1928) maandenlang in de hitlijsten, en ook in veel andere landen was het nummer een grote hit. Andere succesnummers uit die tijd waren onder andere Oh Carol en Little Ship.
Begin jaren zestig toerden de broers samen met Anneke Grönloh door Indonesië, terwijl in Nederland en andere Europese landen verschillende nummers de hitparade haalden. Voor Ramona ontvingen de broers een Edison uit handen van Wim Sonneveld, nadat er zeven miljoen exemplaren waren verkocht. Ook in de jaren zeventig brachten The Blue Diamonds diverse singles uit, maar het stormachtige succes van Ramona werd niet meer geëvenaard. Dat trof als eerste hun versie van Save the last dance for me.
Begin jaren tachtig namen zij in Indonesië diverse platen op in het Maleis, waarvan miljoenen exemplaren over de toonbank gingen.
Tot de dood van Ruud de Wolff in december 2000 bleven The Blue Diamonds platen maken en optreden. Echt grote successen bleven uit, maar de typische Blue Diamonds-sound bleef populair.
Na de dood van Ruud bleef Riem de Wolff optreden, als soloartiest met een begeleidingsband, en als duo met zijn zoon Steffen onder de naam The New Diamonds. Op 29 april 2005 werd Riem de Wolff benoemd tot Ridder in de orde van Oranje Nassau. Hij overleed op 12 september 2017 op 74-jarige leeftijd.
Bron: Wikipedia
Volgende week van 8 tot 10 November is weer de Koale Karmis in Ootmarsum. De Helena’s hebben van 1970 tot 1976 tijdens de kermis gespeeld bij Café Restaurant “De Rozenstruik”. Graag denken wij nog steeds terug aan die tijd. Op de foto achter vlnr. Roland Urban, Frans Schulten, Truus Bekke – Braakhuis en voor vlnr. Benny Lenferink en Frans Heerink.
Doris Inge Wegener , beter bekend als Manuela, geboren op18 augustus 1943 en stierf op 13 februari 2001, is een zeer populaire Duitse schlagerzanger in de jaren ’60 in de Bondsrepubliek Duitsland .
Doris Wegener groeide op in een acht-persoons huishouden in Berlijn. Na afsluiting van de lagere school kreeg ze een baan bij AEG als soldeerder. In het begin van de jaren ’60 werd ze als zangeres ontdekt in een café in de Berlijnse wijk Wedding door muziekmanager Peter Meisel, een van de oprichters van Hansa Musik Produktion, samen met de componist Christian Bruhn. Ze nam twee titels op: Morgen wird meine Hochzeit sein en Drei weiße Rosen, die echter nooit uitgebracht werden. Niet lang daarna won ze een wedstrijd van het platenlabel Ariola met haar eerste single Hula-Serenade/Candy, waarvan 6000 exemplaren werden verkocht. Bij het label Polydor had ze meer succes als leadzangeres bij de eerste Duitse meidenband Tahiti Tamoures met Charlotte Marian en Monika Grimm met het nummer Wini-Wini (1963). In de jaren 70 raakte ze in de vergetelheid.
Ze woonde een jaar teruggetrokken in het Limburgse Linne en in het Belgische Welkenraedt. Manuela stierf in de leeftijd van 57 jaar aan de gevolgen van strottenhoofdkanker. Ze werd bijgezet in het familiegraf van haar broer Klaus Dittmer op het Martin-Luther kerkhof in Berlijn-Tegel.
Bron: Wikipedia
