Volgend jaar is het 45 jaar geleden dat de Helena’s zijn opgericht. Daarom nu een foto van het 35 jarig bestaan in 2002. Om dit te vieren hadden we een avond georganiseerd in café Ossenvoort in Ootmarsum waar we bijna 600 bezoekers mochten begroeten en daar hadden wij nooit op gerekend. 
Deze week een foto van Yellow Stone uit Almelo en omgeving op onze site. Hieronder een lijst met namen die allemaal in de band Yellow Stone gespeeld hebben.
| Yellow Stone | Almelo | Ray (Reint) | Kram | Percussion / Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Manuel | Balfour | Gitaar / Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Bert | Bokhove | Bas / Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Benny | Waanders | Toetsen / Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Alwie | Middelkamp | Drum / Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Frans | de Groot | |
| Yellow Stone | Almelo | Marion | Zang | |
| Yellow Stone | Almelo | Joop | van Liefland | Gitaar / Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Reint | Kram | |
| Yellow Stone | Almelo | Gert | Vos | Toetsen / Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Mieke | Dobben | Zang |
| Yellow Stone | Almelo | Robert | Peij | |
| Yellow Stone | Almelo | Hans | Holtkamp |
In december kwam het nieuws naar buiten dat Jan Boezeroen 15-12-2025 op 92 jarige leeftijd is overleden. Menig band zal in de jaren 70 nummers van hem gespeeld hebben.
Jan Boezeroen, pseudoniem van Johnny Goverde (Steenbergen, 2 oktober 1933, 15 december 2025), is een Nederlands artiest, die vooral in de jaren zeventig en tachtig enkele grote Nederlandstalige hits scoorde onder de hoede van Jack de Nijs, beter bekend als Jack Jersey. Zijn pseudoniem betekent eigenlijk ‘Jan de arbeider’.
Hij brak door met het nummer De fles (1970), waarvan de tekst geschreven werd door Enrico Paoli, pseudoniem van de Amsterdamse zanger Henk Paauwe, op muziek van Jan de Koning. In de Nationale Hitparade heeft Boezeroen zeven hits gehad, waarvan Vondel was goed met de achtste plaats de grootste was. Andere Nederlandse Top 40 hits waren Ze zeggen (1971), Oei, oei (1972) en He he kijk daar eens(1973).
In 1973 maakte hij deel uit van de groep Brabants Bont, met daarnaast Yvonne de Nijs, Jack de Nijs, Leo den Hop en Wil de Bras. Boezeroen had naast zijn zangcarrière ook muziekzaken in Steenbergen en Zevenbergen.
In de jaren zestig bracht Jan Boezeroen ook enkele platen uit onder de naam Disco Johnny op het CNR-label. De productie ervan was in handen van Addy Kleijngeld, de ontdekker van o.a. Heintje en Gert Timmerman.
Naast zijn activiteiten als solo-artiest maakte Jan Boezeroen in de jaren 70 en 80 ook nog deel uit van het duo “De Piraten”, samen met Cock van der Palm, die in 1976 werd vervangen door Frans Vullings.
De muziek van Boezeroen is tegenwoordig vooral te horen bij de plaatselijke Piratenzender (geheime zenders).
The Shuffles was een Nederlandse popgroep aan het einde van de jaren 1960 en het begin van de jaren 1970, met als frontman Albert West.
In 1963 trad de dan 14-jarige Albert Westelaken toe tot het Brabantse dansorkest The Shuffles, dat ontstond uit de schoolband van de Angelus Ulo en opgericht werd door bassist Hans van Liempt. De groep werd aangevuld met toetsenist Hans Sleutjes en gitarist Jos Janssens. Promotor Jan Vis ontdekte de groep en onder zijn leiding bracht de groep enkele singletjes uit. In 1969 verliet Jos Janssens de groep en hij werd vervangen door Henk van den Heuvel.
De groep werd het meest bekend met de hitsingle “Cha-La-La, I Need You”, waarmee ze in 1969-1970 negentien weken in de Nederlandse Top 40 stond en een gouden plaat verdiende. Wereldwijd werden er vijf miljoen singles van verkocht. Daarna boekte de groep nog enkele kleinere successen in de lage landen, vooral door de uitstraling van frontman Albert Westelaken. Die verliet in 1973 de groep om een solocarrière te beginnen onder de artiestennaam Albert West. Terwijl alle andere groepsleden hun eigen weg gingen, stelde gitarist Henk van den Heuvel een nieuwe groep samen onder de naam “New Shuffles”, maar die kende weinig succes en hield al snel op te bestaan.
Op zondag 22 augustus 1999 gaven The Shuffles op het Gildeplein te Rosmalen een reünie-concert.
Bron: Wikipedia
Olga Lowina, pseudoniem van Olga Helena Lewina Musters (Boekelo, 15 november 1924 –Rotterdam, 4 april 1994), was een Nederlands zangeres die zich op het jodelen toelegde. Mede door Lowina beleefde Nederland diverse jodelrages. Het lijkt erop dat met haar doos ook het jodelen in Nederland is verdwenen. In 1950 verschijnt van haar een Single “Lach als de zon schijnt. Voor haar betekent dit het begin van een lange carrière.
Lowina is door haar vader vernoemd naar het kachelmerk OLGA. In 1974 werd zij benoemd tot ereburger van de Oostenrijkse plaats Steinach. In 1988 stond zij in een uitverkocht Paradiso in Amsterdam. Zij was getrouwd met Wim van Putten.
“De Vier” uit Brabant deze week op de voorgrond. Deze band heeft 4 jaar opgetreden en is ontstaan nadat “Boemerang” uit elkaar is gegaan. De volledige namen zijn; Linksboven Theo Visser en Rechtsboven Johnny Meijer. ( Deze twee mannen hebben daarvoor bij “The Sunstreams” gespeeld. Linksonder is Theo Kersten die daarvoor bij “The Sunshines” gespeeld heeft. Rechtsonder staat Stanny Goossens die daarvoor bij “Boemerang” en “de Migra’s” gespeeld heeft. Van Stanny hebben we ook deze foto en informatie ontvangen.
De vorige week hebben we geschreven over Cliff Richard en daarom zijn deze week the Shadows aan de beurt.
The Shadows is een instrumentale muziekgroep, actief vanaf de jaren 50 van de 20e eeuw tot het begin van de 21e eeuw. Als band legden ze de basis voor de klassieke bandbezetting, bestaande uit een sologitaar, een slaggitaar, een basgitaar en drums.
In 1958 trokken de zestien jaar oude Hank B. Marvin en Bruce Welch van Newcastle naar Londen om aan een muziekwedstrijd deel te nemen.
De manager van Cliff Richard ontdekte hen in de Two I’s Coffee Bar, destijds het mekka van de Londense muziekscene, en bood hun een contract aan om Cliff, die intussen met de hit Move it uit 1958 in Engeland bekendheid kreeg, te begeleiden. Later sloten Jet Harris (basgitarist) en Tony Meehan (drummer) zich bij hen aan. Ze vormden een band onder de naam The Drifters en brachten snel een single uit, met daarop twee vocale nummers: Feelin’ Fine en Don’t be a Fool with Love.
Toen de Amerikaanse groep The Drifters zich verzette tegen het gebruik van hun naam in de Verenigde Staten, veranderden zij die in The Shadows.
Toen Jerry Lordan hen een melodie aanbood kwam hun carrière pas echt van de grond. Apache stond in Engeland gedurende vijf weken op de eerste plaats en werd een wereldhit, behalve in de Verenigde Staten, waar men de groep te saai vond maar een coverversie wel scoorde. Kon-Tiki, Wonderful Land, Dance On en Foot Tapper waren de vier volgende nummer 1-hits in Engeland. Behalve de vier Shadows, moet ook zeker Norrie Paramor genoemd worden. Paramor was een dirigent, songwriter en een arrangeur die zijn invloed deed gelden op bijvoorbeeld het nummer “Wonderful Land”. Veel later trok de band Cliff Hall aan, die op synthesizer de orkestpartijen voor zijn rekening nam.
In september 1961 werd drummer Tony Meehan vervangen door Brian Bennett. In april 1962 verliet Jet Harris de groep voor Brian Locking (overleden op 8 oktober 2020)[1]. Toen Locking in april 1963 voorrang gaf aan zijn religieuze werk, voegde een zeer getalenteerde basgitarist zich bij de groep: John Rostill. Deze zou tot 1969 deel uitmaken van The Shadows. Bruce Welch werd in 1969 tijdelijk vervangen door de toetsenist Alan Hawkshaw.
Jet Harris en Tony Meehan zouden nog zo’n vier jaar als duo optreden en zelfs twee Britse nummer 1-hits in The Shadows-stijl scoren. Meehan kwam in 2005 op 62-jarige leeftijd om het leven als gevolg van een val in huis; Harris overleed in 2011.
Rostill schreef enkele zeer succesvolle composities. Hij kon het succes ervan niet meer meemaken. Toen Welch hem in zijn studio opzocht bleek Rostill daar te zijn overleden door een overdosis aan barbituraten. Hij werd opgevolgd door Alan Jones, en later door Mark Griffiths.
The Shadows vertegenwoordigden het Verenigd Koninkrijk met Let Me Be the One op het 20e Eurovisiesongfestival, op 22 maart 1975 in Stockholm, Zweden. Van de 19 deelnemende landen won Nederland met het nummer Ding-a-dong uitgevoerd door Teach-In.
Na hun Engelse hit Ghost riders in the sky (1980) werd het allengs stiller aan het hitsinglefront. Wel verscheen er elk jaar een album, dat steeds zeer hoog in de hitlijsten terechtkwam. De groep bewerkte in die tijd bekende hits. Hank Marvin vertolkte die op zijn zo karakteristieke wijze. Alan Jones is op veel van die opnamen te horen op bas en voornoemde Cliff Hall op toetsen. Eind 1990/begin 1991 viel het doek definitief. Hank Marvin ging solo toeren en bracht solo-cd’s uit. Waarschijnlijk onder druk van de talloze fans en het naderend 45-jarig jubileum besloten de heren nog eenmaal als The Shadows een “final tour” te maken.
In 2004 gingen ze op tournee door het Verenigd Koninkrijk met een reeks van 37 concerten (The Final Tour) om op die manier een 45 jaar durende carrière af te sluiten. Wegens het grote succes kreeg de concertreeks een vervolg in 2005 met in totaal 27 optredens in Denemarken, Zweden, Noorwegen, Finland, IJsland, Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en het Verenigd Koninkrijk. Hank Marvin woont sinds november 1986 in het Australische Perth en heeft daar een eigen studio, genaamd “Nivram Studios”. (‘Nivram’ is een anagram: de letters ‘Marvin’ omgekeerd gespeld.)
Naar aanleiding van het 50-jarige artiestenjubileum gingen Cliff Richard en The Shadows gezamenlijk een tournee maken door Europa, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Deze vond plaats van eind september 2009 tot een stuk in 2010.
