Nadat Frans Heerink Follow Me had verlaten om een eigen zaak te beginnen werd Edwin timmers aangetrokken als drummer. Vanaf dat moment was de bezetting vlnr. Ronald Urban, Edwin Timmers, Benny Lenferink en Henry ten Berge. In deze bezetting werden enkele singeltjes opgenomen en één nummer daarvan hoort u hier.
In 1968 werd Corry Konings ontdekt door Pierre Kartner. Corry was destijds zeventien jaar en werkzaam als kapster. Daarnaast zong ze al twee jaar bij de groep De Mooks. Een lokale platenhandelaar had haar horen zingen en haar voorgesteld aan Pierre Kartner. Kartner koppelde de zangeres aan het dansorkest De Rekels dat bestond uit zanger Frans Biezen, gitarist Jacques Wagtmans,bassist André de Jong, accordeonist Jos van Zundert en drummer Kees Dekkers. Frans Biezen, die door Corry werd vervangen, zou later een succesvolle solocarrière uitbouwen onder de naam Frank Ashton. De eerste single die Corry en de Rekels in 1969 uitbrachten was Vaarwel, ik zal geen traan om je laten en kwam in de Veronica Top 40 tot de 22e plaats. In Vlaanderen bereikte het zelfs de zesde plaats. De tweede stem op het nummer wordt ingezongen door Pierre Kartner. Dit zou hij bij alle singles van Corry en de Rekels blijven doen. Na Mijn stil verdriet kwam in 1970 het grote succes met Huilen is voor jou te laat. Dat nummer kwam tot #5 in de Top 40 en stond maar liefst 41 weken genoteerd, wat voor die hitlijst destijds een record was. Het record hield ruim 43 jaar stand, totdat Pharrell Williams het in 2014 verbrak met zijn single Happy. In de Hilversum 3 Top 30 stond Huilen is voor jou te laat 19 weken genoteerd en kwam het 2 maal opnieuw binnen in de lijst. In datzelfde jaar werd drummer Kees Dekkers vervangen door Rob Kraak.
Corry en de Rekels hadden daarna nog hits met Rozen die bloeien, Zonder het te weten, het kerstnummer Hoog daar aan de hemel, Igorowitsch en Dagen en nachten. In 1972 verliet Corry De Rekels om een succesvolle solocarrière te beginnen. Tot 1988 trad ze op onder de naam Corry en daarna onder haar volledige naam: Corry Konings. Haar grootste solohits waren Ik krijg een heel apart gevoel van binnen, Adios amor en Mooi was die tijd.
The Tremeloes is een Britse groep die vooral succes had in de jaren zestig. Ze waren oorspronkelijk de begeleidingsband van Brian Poole.
Als Brian Poole & the Tremeloes hadden zij in Engeland vanaf 1961 een reeks hits, waarvan Do you love me in 1963 aldaar de eerste plaats van de hitparade bereikte. Toen het niet meer boterde tussen de leden van de begeleidingsband en hun voorman, gingen ze in 1965 elk hun eigen weg. Brian Poole verdween al snel in de anonimiteit. De Tremeloes (Alan Blakley, Len ‘Chip’ Hawkes, Rick West en Dave Munden) waren echter regelmatig in de internationale hitparades te vinden.
The Tremeloes begonnen in 1967 aan een half decennium van hits, te beginnen bij het door Cat Stevens geschreven Here comes my baby. Er volgden meer successen, waarvan Silence is Golden (1967) en My little Lady (1968) de grootste waren. De groep kenmerkte zich voornamelijk door pretentieloze uptempo songs, zoals Even the bad times are good (1967), Helule helule (1968) en Once on a Sunday morning (1969).
Het nummer Yellow River werd hen aangeboden door componist Jeff Christie, maar ze brachten het aanvankelijk niet zelf uit. De band Christie – rond Jeff Christie en de broer van gitarist Alan Blakley – werd speciaal gevormd om het nummer uit te brengen, waarbij de zangpartij van Jeff Christie werd toegevoegd aan de reeds ingespeelde begeleiding van The Tremeloes. Het resulteerde in 1970 in een grote hit. The Tremeloes zongen ook You en What Can I Do? van Raymond O’Sullivan (die later bekend zou worden als Gilbert O’Sullivan). Begin jaren zeventig probeerden The Tremeloes een iets ‘ruiger’ image aan te meten met rockachtige singles als Blue Suede Tie. De laatste hit is ook uit die tijd, maar toch meer ‘poppie’: I Like it That way (1972).
Net als veel andere bands uit de jaren zestig en zeventig zijn ook The Tremeloes bij tijd en wijle in ‘revivaloptredens’ terug te vinden. Dave Munden is in al die jaren de enige constante factor geweest, hoewel tegenwoordig ook Rick West (die zich weer Rick Westwood noemt) deel uitmaakt van de groep. Chip Hawkes heeft de groep een paar keer verlaten om vervolgens weer terug te keren, maar hij maakt de laatste jaren deel uit van de groep Class of ’64 met oud-leden van Smokie en The Rubettes.
Band leden:
Bron: Wikipedia
Deze week “de Musketiers” in de schijnwerpers. Deze band heeft in de vele jaren meing partij verzorgd. Ook hebben ze nog een hele tijd een zangeres in hun midden gehad maar daarover een volgende keer meer. De muziek die u hierbij hoort is ook van “de Musketiers” zelf. Elders op deze site kunt u ook “The Story of” vinden die gemaakt is door Gerard Wigger. Reacties zijn altijd meer dan welkomm.
De 6 mans formatie The Golden Shadows speelden in het de eerste helft van de jaren 60 van de vorige eeuw in Almelo en omgeving. Later is de band uit elkaar gevallen omdat sommige muzikanten naar Duitsland verhuisden of ze gingen naar een andere band. The golden Shadows speelden indertijd op Hofner gitaren en Fender versterkers. Wie de muzikanten zijn weten we helaas niet.
Heel veel meer kunnen we niet vertellen over de band Blue Sky omdat hieronder al veel valt te lezen.
Van Gerrit Oude Elberink kregen we onderstaande foto’s en informatie.
The Blue Stars hebben bestaan van 1957 tot ca. 1967. Het Melodie Combo heeft bestaan van ca 1967 tot ca.1980. Bovenstaande band uit Albergen heeft in 1967 gewisseld van band naam.
In die jaren was dit een veel gevraagde muziek band voor bruiloften, dansavonden en volksfeesten her en der in de gemeente Tubbergen, Vriezenveen en Almelo. De bands bestonden meestal uit 4 en soms uit 5 personen en waren graag gezien gasten in de wijde omgeving in de diverse dansgelegenheden. De dansavonden en de volksfeesten duurden meestal van 18.00 tot 22.00 uur.
De band bestond uit Joop Velthof – drums, Tonnie Degger – Trompet en zang, Gerrit Oude Elberink – Sopraan/alt/tenor saxofoon. Jan Oude Elberink – Accordeon (knoppen). In de eerste jaren bestond de geluidsinstallatie uit 1 microfoon en 2 kleine geluidsboxen en was het dus best wel behelpen. Toch werd er in die jaren best goeie en mooie muziek gemaakt wat absoluut niet meer te vergelijken is met de hedendaagse muziek.
Gerrit is nog in 1950 al begonnen bij harmonie Concordia in Albergen en speelt daar anno 2013 nog steeds.
