Een Brit

Een jong katholiek stel raakt op weg om te trouwen betrokken bij een dodelijk auto-ongeluk. Het stel zat buiten de Hemelse Poort te wachten tot Petrus hen naar de hemel zou brengen. Terwijl ze wachtten, begonnen ze zich af te vragen: zouden ze ooit in de hemel kunnen trouwen? Toen Petrus verscheen, vroegen ze het hem. Petrus zei: “Ik weet het niet. Dit is de eerste keer dat iemand het vraagt. Laat me het gaan uitzoeken'”, en hij vertrok. Het paar zat en wachtte en wachtte. Twee maanden gingen voorbij en het paar wachtte nog steeds. Tijdens het wachten begonnen ze zich af te vragen wat er zou gebeuren als het niet zou lukken; kun je in de hemel scheiden? Na weer een maand kwam Petrus eindelijk terug, een beetje verfomfaaid. ‘Ja’, zei hij tegen het paar, ‘je kunt trouwen in de hemel.’ “Geweldig!” zei het paar, “Maar we vroegen ons gewoon af, wat als het niet lukt? Kunnen we ook in de hemel scheiden?” Petrus, met een rood gezicht van woede, sloeg met zijn klembord op de grond. “Wat is er mis?” vroeg het bange paar. “OH, KOM OP!” riep Petrus, “Het kostte me drie maanden om hier een priester te vinden! Heb je enig idee hoe lang het duurt voordat ik een advocaat vind?”

Er zitten 2 man in een trein en de jongeman vraagt aan de andere man. Kun je mij vertellen hoe laat het is? De man geeft geen antwoord. Weer een poosje later vroeg hij het weer. De man gaf weer geen antwoord. De jongeman zegt tegen de man. Meneer nu heb ik je 2 keer gevraagd hoe laat het is waarom zeg je niks. Dat zal ik je vertellen zei de man. Je vraagt mij hoe laat het is. Dan moet ik mijn mooie horloge pakken. Dan zeg jij dat is een mooie horloge. Dan zeg ik ja dat is ook een mooie horloge. Dan vraag jij aan mij hoe ik zo’n horloge kan betalen. Dan moet ik zeggen dat ik goeie zaken doe. Dan vraag je mij of ik dochters heb. Dan moet ik zeggen ja ik heb mooie dochters. En jij wilt langs komen en komt daarna nog eens lang. En naderhand wil je met een van mijn dochters trouwen. Dus zeg nou zelf. Wat moet ik met een schoonzoon die geen horloge kan betalen

God schiep de ezel en zei tot hem : “Je zult een ezel zijn, die constant zal
werken en zware lasten op zijn schouders zal dragen. Je zult gras eten en
intelligentie ontberen. Je zult 25 jaar leven.”
De ezel antwoordde : “Op die wijze 25 jaar leven, dat is veel te lang!
Alstublieft, geef mij 15 jaar te leven.” En zo geschiedde …
Daarna schiep God de hond en zei tot hem : “Je zult een hond zijn, je zult
je baas en alles wat hem toebehoort bewaken en je zult zijn beste vriend
zijn. Je zult het afval van zijn tafel eten en 30 jaar leven.” De hond
antwoordde : “30 jaar leven als een hond, dat is veel te lang! Alstublieft,
geef mij maar 15 jaar te leven.” En zo geschiedde …
Vervolgens schiep God de aap en sprak tot hem : “Je zult een aap zijn, je
zult als een idioot van boom tot boom springen, je zult komisch zijn en 20
jaar leven.” De aap antwoordde : “De idioot uithangen gedurende 20 jaar, dat
is veel te lang! Alstublieft niet langer dan 10 jaar.”
En zo geschiedde …
Uiteindelijk schiep God de man en sprak tot hem : “Je zult een man zijn, het
enige levende wezen op aarde met een denkvermogen. Je zult gebruik maken van
je intelligentie om de heerser van de aarde te zijn, je zult de aarde en
zijn bewoners domineren en je zult 30 jaar leven.” De man antwoordde : “Máár
30 jaar? Dat is veel te weinig om er van te profiteren! Alstublieft geef mij
de 10 jaar die de ezel weigerde, de 15 jaar van de hond en de 10 jaar van de
aap.”
En zo geschiedde ….
Dat is de reden waarom vandaag een man 30 jaar leeft zoals een man, dominant
en gelukkig. Vervolgens trouwt hij en leeft hij 10 jaar als een ezel, hard
werkend en een zware last op zijn schouders dragend. Daarna komen er
kinderen en leeft de man 15 jaar als een hond, die zijn huis en zijn
bewoners bewaakt en krijgt wat de anderen niet wilden. Uiteindelijk komt
zijn oude dag en leeft hij nog 10 jaar als een aap, de clown uithangend om
zijn kleinkinderen te vermaken.
Zoals hij gevraagd had …

Een man komt in een kroeg een paar biertjes drinken. Dan pakt hij opeens zijn oog uit z’n kas en gooit deze via de vloer, het plafond tegen het raam en z’n oog komt weer terug in z’n hand. De man naast hem kijkt ervan op maar zegt er niks van. Vijf minuten later pakt die man weer zijn oog en gooit hem al ketsend door de kroeg weer tegen het raam en weer terug in z’n hand. Weer wordt er niks gezegd. Na de derde keer vraagt de man naast hem aan de bar: Waarom gooi je zo met je oog tegen het raam? Zegt de man: Ik kijk of m’n fiets nog buiten staat.

Een kleuterjuf vraagt aan haar klas: “Wie van jullie kan de seizoenen van het jaar opnoemen?” Jantje steekt zijn vinger op. “Zeg het maar Jantje!” “Herfst, winter…”, begint Jantje, maar verder blijft het stil. “Waar blijven de lente en de zomer, Jantje?”, vraagt juf. “Ja, dat vraag ik mij dus ook al af!