Italiaanse

Een alleenwonende man verloor zijn huissleutel. Hij belde zijn ouders die in een klein dorpje in het hoge noorden woonden; zij zouden de reservesleutel opsturen.
De man trok zo lang bij een vriend in. De volgende dag liep hij de postbode tegemoet, maar deze had niets bij zich.
De man mopperde: Ach ja, de post in dat boerengat werkt natuurlijk niet zo vlug, en ging weer voor een nacht naar zijn vriend. De volgende morgen reed hij weer naar zijn huis om de post op te vangen, maar was net iets te laat.
De postbode kwam net de tuin uit en zei: Ik heb de brief in de bus gegooid hoor!’

Een man had al een paar jaar een affaire met een Italiaanse vrouw.
Op een avond vertelde de vrouw hem dat ze zwanger was.
Omdat hij zijn huwelijk en zijn reputatie niet wilde verpesten, betaalde hij haar zodat ze naar Italië kon gaan om heimelijk het kind ter wereld te brengen.
Als ze in Italië zou blijven om het kind op te voeden, zou hij het kind financieel ondersteunen tot het 18 jaar oud was. Ze stemde ermee in en vroeg hoe ze hem moest laten weten wanneer het kind geboren was.
Om het discreet te houden, vroeg hij haar om slechts een kaartje te sturen met daarop slechts het woord “spaghetti”.
Dan zou hij ervoor zorgen dat de betalingen geregeld zouden worden.
Negen maanden later haalt zijn vrouw de post uit de brievenbus.
“Schat”, zei ze, “je hebt wel een heel vreemd kaartje uit Italië ontvangen”.
“Geef maar hier”, antwoordde hij.
Zijn vrouw gaf hem het kaartje en keek toe terwijl haar man het kaartje las, bleek werd en flauw viel.
Ze pakte de kaart en las:
5x “Spaghetti, drie met balletjes en twee zonder. Stuur extra saus”.